Dagboek 2026 De voorstellingen

17-05-2026

De dag die je wist dat ging komen is er eindelijk. Vandaag de première van de Passiespelen 2026. Na anderhalf jaar repeteren met Michel, Eva en de rest van het team, mogen we de voorstelling aan het publiek gaan tonen. 

Om 10 uur is de mis in het theater. Ik spaar mijn krachten nog wat en kom rond de klok van 11 uur aan. Paul Slangen komt ook net aan. "Zo met e taxi?" vraagt hij. ik laat me vandaag door mijn vriendin brengen. Dan kan ik ook een biertje achteraf drinken.

Binnen in het theater is het nog rustig. De mis is nog aan de gang.

Nadat deze is afgesloten, wordt het wat drukker en kunnen de ons geven aan het lekkere ontbijt wat er klaarstaat. Heerlijke broodjes en een lekkere bak koffie. Het weer ziet er niet helemaal jofel uit. maar dit komt wel goed.

Gesproken wordt over het leuke stuk in de krant van Max en Nikki. Dan komen de toi-toi-tjes. Sinds een aantal seizoenen doen we dit ook bij de passiespelen. Kleine cadeautjes om iedereen succes te wensen. Het lijken er elk jaar meer te worden.

De buikjes zijn vol, en langzaam gaan de kostuums aan. Steeds meer kom je in de buurt van de voorstelling. Dan verzamelen we ons, en gaan we de concentratiefase in. Dit na een woord van Geert en de Yell die we dit jaar doen.

Dan alles klaar en gaan we van start, na nog heel wat "Good Luck" knuffels.

Hoe de voorstelling ging? Zal straks wat commentaren delen.

Blij, moe maar voldaan komen we aan het einde, jammer van het einde, waar onze regisseur ingreep, muziek of de auto's moesten gestart worden maar beide waren aan het wachten op elkaar.

Dan komen wat VIP gasten achter het toneel. Hun reacties zijn prachtig. Ze vonden het allemaal zeer indrukwekkend. Dan komen ook de eerste recensies. 5 sterren van de Limburger! Wauw! dat hadden we nog niet eerder. Zelfs de Bisschop liet zich positief uit over de voorstelling.  Dan tijd voor feest.

Als ik dit schrijf is het maandagmorgen. mijn telefoon stroomde vol met reacties. Kan het allemaal nog moeilijk bevatten... Wordt een mooi seizoen!

24-05-2026 Voorstelling 1 en Voorstelling 2
De weersvoorspellingen voor vandaag zijn warm, misschien wel heel warm.

Meldt mij vroeg in het theater. Hier zie ik al heel wat voorbereidingen voor de zon die vandaag gaat schijnen. Op de tafel waar we ons “binnen melden, liggen nog wat posters voor degene die er nog geen hebben. Ook nog wat toi-toi-tjes. In de tent is Edmond druk bezig met het ophangen van de mooie recensies welke we vorige week hebben mogen ontvangen. Een groep is bezig om zeil te leggen over de gebouwde stellage, zodat men lekker uit de zon kan zitten. Dit terwijl de andere bezig is met het maken van vlaggetjes, terwijl iemand anders laat zien hoe mooi de ring is welke je krijgt als je 25 jaar al meespeelt.

Zoontje Bries bezoekt vandaag de voorstelling en ik krijg een foto welke hij bij de ingang heeft gemaakt.

De voorstelling gaat van start. Overal staan flesjes water, zodat verhitte spelers meteen wat vocht kunnen nemen. Mij valt meteen op dat de lampen niet aan zijn. Ik vraag mij af waarom? Net voor de intocht staan we klaar om Max en Demi af te koelen. Zij hebben erg weinig tijd. Dus wat bekers water en afkoelen door water over de polsen te schudden. En door…

Net voor het einde tijdens de monoloog van Nikki klinkt er door de boxen: “Geachte Bezoekers”……. Het valt stil op het toneel. Iedereen vraagt zich af wat er aan de hand is. De solozangeres redt de vreemde situatie door zang in te zetten, voorstelling gaat weer door. Foutloos tot aan het einde.

Tijdens de pauze voor ons even wat lekkere meloen wegwerken. Dat terwijl iemand anders 2 appels wegwerkt. Ivo heeft last van het Mexicaanse Virus, loopt met sombrero rond. Als ik nog wat soep wil halen zijn ze uitverkocht. Loopt dus lekker, ook met dit warme weer.

Tweede voorstelling start op de afgesproken tijd. Mijn vriendin (komt uit Duitsland) bezoekt deze Duits gesynchroniseerde voorstelling. Als ik oploop zie ik dat ze me gezien hebben. Ze zwaaien allemaal. Wat ze niet weten is dat wij al in de voorstelling zitten, en niet terug kunnen zwaaien.

Gelukkig is een groot gedeelte van het speelvlak al in de schaduw. Maar er staan ook geen nieuwe drinkflesjes? Nog snel wat gevonden om onze 2 spelers af te koelen. Misschien bij volgende hele warme voorstelling toch maar op letten en doorgeven dat we ze weer vullen…
Wat volgt is een heel erg mooie voorstelling. 

Manel Manschot zat vandaag in het publiek. Ze verteld dat ze erg onder de indruk is. Ik heb nog steeds geen negatief woord gehoord van mensen die het gezien hebben.

Ben vandaag vrij snel weg. We gaan met onze kennissen nog een lekker hapje eten bij “Ut Veerhoes”. Krijg het gevoel dat in nog bij de Passiespelen ben. Max is op posters rijkelijk aanwezig. “Ik wil die van Herodes ook wel hebben”, grapt de eigenaar. Dar ga ik wel
regelen. Heb er thuis nog wel eentje.

Na lekker gegeten te hebben ga ik rond de klok van 9 uur naar huis. Aan de ene kant is het jammer dat er morgen geen voorstellingen zijn, want het is toch altijd wel leuk. Aan de andere kant kan ik nu ook wat thuis doen.

31-05-2026

Vandaag staan er weer 2 voorstellingen op het programma. Volgens aankondiging bezoeken vandaag rond de 1200 mensen onze Passiespelen.

Ben al vroeg onderweg. Gistermorgen weer lekker geluncht bij “Ut Vaerhoes” in Steyl. We hadden hier een afspraak om hier de Reünie van mijn zesde klas te organiseren. Vaerhoes is Partner van de Passiespelen, en hier hangt dus een Poster van Max. De eigenaar heeft mij gevraagd of hij ook een poster van mij mag hebben. Nou dat kwam weer aan de orde. Ik had hem beloofd of zondagmorgen voor de voorstelling langs te komen en een poster af te geven.

Ik de Doolhof is het al druk zo vroeg. Podium wordt bladvrij gemaakt. Warm is het al zeker, wel bewolkt. Nadat ik ben voorzien van microfoon en een lekkere bak koffie relax ik lekker op een bankje. We maken wat grappen en Bert Vervoort komt met Goocheltrucs voorbij. Dat doet hij best wel oke. Hoe hij het doet, we hebben geen idee..

Vandaag bezoekt neef Hennie de voorstelling. Hij stuurt al een foto.

Geert neemt in zijn praatje de voostellingen van vorige week door. Dit zodat de kleine foutjes welke erin geslopen zijn weer aangepast kunnen worden. Natuurlijk weer aandacht voor de veiligheid.

Voorstelling loopt aardig door, al zijn er wat foutjes bij het geluid. Achteraf blijkt dat het mengpaneel welke de microfoons schuift, de geest had gegeven. Dus een nieuwe moeten programmeren, daar bleken toch wat fouten in te zitten.

Voorstelling loopt verder prima.

In de pauze even lekker genieten van “Nudelsalat” gemaakt door Petra. Edith had vorige aangegeven dat zij het graag wilde proberen. Dus voor haar ook maar een bakje meegenomen.

Een cameraploeg komt achter het toneel. Frans Pollux loopt ermee rond. Samen met oud-voetballer Björn van der Doelen. Zij maken een iten wat in September te zien zal zijn op Omroep Brabant. Björn doet zelfs een scene mee.

Na de opening van de tweede voorstelling klinkt er applaus. Heel apart. In he publiek zit vandaag mijn overbuurvrouw met dochter, Thei en Marij en Rob Arts (Bekend van van Lieshoudt en Arts).

We lopen lekker door de voorstelling, gaat beter dan de eerste.

Na afloop spreek ik Thei en Marij. “Het was erg mooi, moest wel wennen aan het beeld. Ik ben natuurlijk al oud (hihi), maar al je erover nadenkt dat het allemaal gedaan wordt door amateurs dan kan ik niets anders zeggen dan lof”.

Op naar volgende week

07-06-2026

Als passiespelers krijgen we voor elke voorstelling een mail. Hieruit weet ik dat er vandaag een dikke 1000 mensen onze voorstelling gaan bezoeken.

Bij de publieksingang is er veel versiert met het logo van Venlo. Ook op de grond zijn er logo’s gespoten. Dat zie ik als ik hier voorbijrijd.

Er heerst nog rust als ik me meld en mijn loon voor de 2 voorstellingen ontvang.

Vandaag bezoekt toneelvriendin Marèl Lenssen, samen met haar moeder, dochter en tante de eerste voorstelling. Ook een oud klasgenoot zit tijdens de eerste voorstelling in het publiek.

Zo rond de klok van 11 uur, zijn collega’s nog wat aan het eten, om zo de gasten te ontvangen. De Bodyguards hebben vandaag een speciaal T-shirt aan. (zie foto’s)

Alex nodigt mij uit voor de voorstellingsfoto welke 20 min voor aanvang gemaakt wordt in de gang. Dus loop ik daar heen. Werp meteen even een blik in de kelder. Hier staat een groot deel van de apparatuur welke ervoor zorgt dat onze voorstelling goed te verstaan is. Nostalgie lees ik op de deur. Een sticker van het eerste bedrijf wat zorgde voor de versterking van de Passiespelen, Frans Roubroeks. In de jaren 70/80 kreeg hij de vraag hoe men de Passiespelen qua geluid kon versterken. In de tijd daarvoor werd er hard gesproken waarbij de vijver, welke in ondertoneel lag, dienst deed als klankbord. Ook werd er in die tijd veel meegelezen.

Vandaag komt regisseur Michel kijken, samen met kids en familie.

Dan maken we even de foto. Nou ja even…. Toestel van Femke wil niet. Zal wel aan mij liggen. Uiteindelijk lukt het wel. Zo zal ik binnenkort in de ondergrondse gang hangen. GA dit zondag even controleren.

Dan gaan we beginnen. Wat me opvalt is dat bij de laatste voorstelling publiek na de opening begint met klappen. Geeft een extra kik. Voorstelling loopt best prima. Aan het einde komt Max niet toe aan de laatste 2 regels. Publiek applaudisseert al.

In de pauze even lekker wat rust, spreek nog kort mat Marèl, zij vond deze moderne versie erg mooi.

Ook de tweede voorstelling gaat weer prima, en zonder gekke dingen brengen we ook deze weer goed thuis.

Eerste voorstelling was het nog koud, maar valt me op dat de tweede weer goed warm was.

Tot volgende week

14-06-2026

Zal vandaag wel niet zo’n heel lang verhaal worden. Twee voorstellingen zonder veel bijzonderheden. Niet echt goed weer, er zou regen kunnen komen. Maar die viel niet. Een kleine 1000 mensen gaan vandaag deze 2 voorstellingen bezoeken. Zou licht kunnen regenen.
Bij binnenkomst is het nog rustig. Terwijl de ene een praatje maakt, is de anderen aan het versieren. 2-Jarigen vandaag in onze groep, en dat moet natuurlijk gevierd worden.
 
Ik lees een hele negatieve recentie over ons spel. Geschreven door een echte azijnpisser.
Vandaag neem ik je even mee naar de grime. Sommige spelers worden een klein beetje voorzien van een kleurtje. Ik ben er 1 van. Mijn ogen en wenkbrauwen worden wat harder aangezet. Normaal staat Peggy Degan hiervoor klaar, maar vandaag wordt Els Verwijst gewezen wat ze moet doen. Dit zodat Peggy ook een keertje een vrije zondag kan nemen. Gaat prima. Na mijn dochter ben ik aan de beurt.
Voor dat ik me helemaal ga klaarmaken voor de voorstelling, eerst nog even een bakje koffie. Met een koekje ligt bij ons winkeltje. Maak praatje met Geert die onder de indruk is van hoe je oude foto’s kunt bewerken met AI. Sommigen zijn heel mooi en anderen lijken weer nergens op.
Tijdens de “Call” verteld Loek Giesen hoe mooi het publiek de voorstelling vind. Laten we hopen dat dit binnenkort we dit gaan merken in de kaartverkoop.
 
Even me rustig voorbereiden in kleedlokaal, vandaag samen met Mats!
 
Eerste voorstelling gaat van start, en als ik op podium kom hoor ik dat er iemand van publiek op podium gelopen was om iemand hallo te zeggen. Begreep niet dat de voorstelling eigenlijk al een half uur loopt voor we echt gaan beginnen.
Verder gaan de voorstellingen best wel heel goed.
 
Na de voorstelling spreek ik wat bezoekers, ziende geëmotioneerd. Vonden het prachtig.
Ook collega Passiespelen uit Mechelen zijn er vandaag. Waren ook, zoals velen, erg onder de indruk. “Mooi, heel mooi”zegt de vrouw tegen mij, terwijl zij beetje voorzich uit staart.
Op naar volgende week, dan wordt het weer warm
21-06-2026
 
Voor het dagboek starten we vandaag op zaterdag 20-06. Ik ben van de week gebeld door Frans Pollux of ik zin heb om, voorafgaand aan zijn concert in Belfeld, een stuk van mijn monoloog te doen. Dit gebeurt tijdens een wandeltocht, welke al 9 jaar voordat het concert start door de omgeving loopt.
 
Dus rijd ik rond de klok van 18 uur het 700-jarig bestaan Belfeld in. Nu op zoek naar de inrit waar ik op het terrein kan komen. Gelukkig met navigatie zo gevonden. Verkeersregelaars zijn echter niet op de hoogte dat ik kom… Maar na wat uitleg kan ik toch doorrijden. Een lang zandpad brengt mij op een veld. Vooraan staat een schuur, hier zie ik Frans al zitten. Auto geparkeerd en ik meld me bij hem. Hij vond het leuk dat ik er ben. Hij legt uit wat de bedoeling is. Sjoerd is mijn begeleiding vandaag. Hij is de drummer van de band. Na wat kletsen komen we erachter dat we in Tegelen vlak bij elkaar gewoond hebben. Wederom blijkt het weer dat de wereld klein is. Ik tref ook een oud-collega, Niels Koster. Een geweldige gluidsman die vandaag het geluid verzorgd voor Frans.
 
Samen met Sjoerd gaan we richting de plek waar ik mijn kunsten mag laten vertonen.
 
Driemaal mag ik de wandelgroepen laten kennismaken met de Passiespelen. Sommige spreken mij aan en vertellen mij dat ze al geweest zijn, anderen hebben al kaarten en kijken er naar uit.
 
Daarna worden we weer opgehaald en gaan we terug naar het terrein waar Frans optreedt. Ondertussen heb ik publiek al 4 keer horen joelen. Nederland speelt vanavond op WK tegen Zweden. Het gaat lekker en uiteindelijk winnen “we” met 5-1. Ik blijf niet in Belfeld morgen is er ook weer een zware dag. 2 voorstellingen in de bloedhete zon.
 
In de nacht naar zondag heeft het geregend. Het lijkt wat afgekoeld. Auto geeft 22 graden aan. Maar die loopt weer snel op. Gaat warm worden vandaag. We zijn er in de voorbereiding al voor gewaarschuwd. We proberen ons koel te houden zoveel als het gaat.
Nadat ik de doolhof ben binnengekomen hoor ik dat de jeugd mij voor een tic-tok filmpje voor de camera halen. Terwijl onze chauffeurs de auto’s even wassen gaan wij het filmpje opnemen. Ik kies voor het paleis van Herodes. Pim stelt de vragen en ik hoef alleen maar antwoord te geven, maar wel heel snel.
 
Daarna tijd om me te gaan voorbereiden. Microfoon weer afgehaald, en de grime zit erop. Hopelijk blijft hij zitten met dit weer. Komt goed, gewoon veel poederen.
 
Als je richting toneel loopt voelt het lekker onder de bomen. Loop je het toneel op voelt het anders. Voelt erg warm. Gelukkig is er gezorgd voor veel water.
 
De voorstelling loopt verders prima. Zorgen dat iedereen goed drinkt, je merkt dat er tussendoor gegeten wordt en zo staan er zouten nootjes klaar en drop.
 
Na de voorstelling ontmoet ik wat gasten. Weer hoor je dat het zo mooi is. Indrukwekkend. En de complimenten aan iedereen die meedoet. Er zijn veel collega Passiespelers uit het buitenland. Ook zij geven aan dat het heel verrassend mooi is. “We hebben er best veel gezien op diverse plaatsen, maar wat jullie doen heb ik nog nooit eerder gezien.
 
Daarna snel wat eten en me voorbereiden op voorstelling 2.
 
Ook deze loopt lekker. En we komen goed aan het einde.
 
Zo dat was wel lekker warm. Na de voorstelling micro inleveren en meteen wat drinken. Ook komen er veel complimenten van gasten die ons achter het toneel bezoeken. Omkleden in wat luchtigere kleding en de kop onder de kraan.
Dan spreek in nog met Suzanne Lofthus. Zij komt uit Schotland en heeft de Passiespelen geregisseerd in oa. Milaan en Brazilië. Wat een mooi idee om Herodes, dit te laten doen. Ik heb dit nog nooit eerder ergens gezien. Leuk om met iemand te praten die er een bepaalde kijk op heeft.
Ben erg moe van de warmte. De jeugd is al druk met waterpistolen en emmers tot het losgaat… Ik ga naar huis, op naar volgende week!

28-06-2026 De hitte trotseren


Als ik vandaag richting Tegelen rij weet ik 1 ding zeer zeker. Het gaat vandaag een zware 2 voorstellingen worden. Gelukkig tikt de thermometer niet de 40 graden aan zoals de afgelopen dagen. Maar het gaat zeker watm worden. Voorspellingen zijn 31 graden met later op de middag kans op een bui. Dat laatste zou de zaak lekker verfrissen. We gaan het wel zien.

Ik loop rond de klok van 10 uur het theater in. We gaan ons vandaag rustig houden. Dus lekker een bakje koffie en wat minikrentebolletjes. Dit terwijl de auto's weer een wasbeurt krijgen. Dan zien ze er weer mooi uit. Ook is er gezorgd voor extra schaduwplekken en worden er veel flesjes water bij de opgangen geplaatst. Alsof dat nog niet genoeg is worden er ijsjes uitgedeeld. En dan moeten we nog beginnen.

Gesprek van de dag is de afgelaste voorstellingen van de Bokkerijders. Een van de hoofdrollen is tijdens de voorstelling van donderdag niet goed geworden en daarmee is de voorstelling gestopt. Ook die van vrijdag en zaterdag zijn afgelast.

Hoe gaat het bij ons? Okee het is niet zo warm als gisteren maar heftig is het toch wel. Niet teveel aan denken.

Tijdens de compagny call wordt er ook duidelijk gemaakt dat we goed op elkaar moeten letten. Bijna vanzelfsprekend bij onze groep.
Voorstelling loopt best prima. 1 apostel voelt zich niet helemaal lekker en gaat van het toneel. De spelers dragen wat minder kleding als normaal maar dat is vandaag prima.
In de pauze krijgen we vrij snel te horen dat de tweede voorstelling een half uur later van start gaat en onderbroken gaat worden voor een drinkpauze van 15 min. We lijken het wk voetbal wel, gapt een van de spelers.

Dus wat langer pauze. Eva rijkt me een lekkere koude handsoek aan. Dat koelt lekker af. Geweldig hoe we elkaar helpen. 

Dan op naar voorstelling 2. Die start op klokslag 5. 

De apostel welke tijdens de eerste voorstelling zich niet lekker voelde speelt de tweede voorstelling niet. Hij neemt een plekkie in op de tribune. Samen met enkele leden van het Rode Kruis en onze John begeeft hij zich onder applaus, en met tranen in de ogen naar de andere kant. Ivo is al druk bezig de tekst te leren.

De voorstelling gaat ook weer prima!

Aan het einde heb ik de meet & greet. Dus meteen richting publiek. De reacties welke je daar hoort geeft je op deze warme dag de koude rillingen. Mensen zijn ontroert en een enkele kan niets meer uitbrengen en steekt alleen de duim omhoog.

Goede vrienden zijn er vandaag ook en samen met hun, ook oude passiespelers, drinken we nog een lekker biertje op de mooie voorstelling.
Een dikke dankjewel aan iedereen die er voor gezorgd heeft dat het zo goed is gegaan. Bijzonder woord van dabk aan dames van de kleding. Mijn jas en blouse worden meteen ingenomen zodat ze de was in kunnen. Publiek ziet dit allemaal niet maar zijn voor onze Passiespelen onbetaalbaar!

Tot volgende week.

05-07-2026

Hoe lang hebben we uitgekeken naar dit seizoen? Na anderhalf jaar repeteren waren we echt toe aan de voorstellingen, en nu zitten we over de helft. We hebben nog 7 zondagen of te wel 14 voorstellingen te gaan. 15 voorstellingen liggen al achter ons. En wie had kunnen denken dat het zo goed zou lopen.

Al we de balans opmaken, dan zijn we begonnen met geweldige recensies. 5 sterren in de Limburger en vele lovende woorden we er ook over schrijft of verteld. Publiek wat zwaar onder de indruk is van wat we met ons allemaal ten tonele brengen. Of je nu een grote rol hebt, zing in het koor, de figuratie of alle mensen die ons achter het toneel bijstaan. In een woord voelt het zo thuiskomen elke zondag. Iedereen respecteert iedereen, van iemand in een rolstoel tot aan onze jonge jeugd die allemaal hun best doet om een geweldige voorstelling neer te zetten.

Gelukkig vandaag niet zo’n warme dag. Warme gevoelens krijg ik wel als ik de bezoekersaantallen zie. Vandaag in totaal boven de 2000. Begint beetje door te druppelen dat je dit niet mag missen! Vandaag in het publiek Twan Huys en Vice Premier Bart van den Brink. Voor mij zitten in de tweede voorstelling familie op de tribune. Neef William en Corné. De laatste is blind en wilde het graag meemaken. We hebben ook speciale voorstellingen voor mensen met een visuele handicap maar dan had hij vakantie.

Als ik bij de Doolhof aankom hoor ik al dat er flink wat mensen zijn. Even lekker de dag beginnen met wat bijkletsen. Een lekker bakje koffie. Ik zie dat we weer een jarige hebben. Dawn is 25 jaar geworden.

Dan mijn microfoon halen, de grime erop, en me gaan voorbereiden.

De eerste voorstelling gaat lekker van start. Wat is het mooi om zoveel publiek te zien! Een volle bak geeft extra energie. De Herodes mobiel heeft schade. Een grote barst in de voorruit. Ruitenwisser is er een beetje hard op gevallen. Mooi on te horen hoe publiek reageert en af en toe lacht. Dat bekend dat ze er goed in zitten.

In de pauze even lekker genieten van “Nudel-Salat” en een lekker stukje cake van Dawn.

Als ik tijdens de tweede voorstelling aan de zijkant naar de voorstelling kijk dan krijg ik kippenvel tijdens de afscheidsscene tussen Kleine Jezus en zijn vader. Wat is dit mooi en emotioneel. Komt echt binnen.

We komen zonder vreemde gebeurtenissen aan het eind. Voor de tweede keer valt het applaus als een warme deken over ons heen. Als ik mijn microfoon inlever, merk je dat mensen wel moe zijn. Nikkie staat uit te blazen. “Je was weer geweldig”, zeg ik haar met een dikke knuffel.

Na afloop tref ik mijn familie achter het toneel. Blinde neef Corné wil graag even toneel op, om een beeld te krijgen. Samen met zijn vrouw Cocky voelt hij hoe groot het is.

Ik kom in gesprek met wat bezoekers. Oud leraar John Hovens verteld hoe mooi het is. Robert Bouten bezoekt vandaag voor de tweede keer de Passiespelen. “Ik dacht nu ik weet wat er op je af komt dan weet je het wel, maar kwam weer vol binnen. Wat een mooi voorstelling zetten jullie neer”, aldus een voormalige Herodes.

We kletsen nog wat na met de familie en daarna omkleden en lekker naar huis. Wat een mooie dag vandaag. Op naar volgende week, dat gaat weer warm worden. De voorspellingen geven 31 graden aan… Gelukkig hebben we goede begeleiding van velen die hier nu al aan gaan werken. We hebben nog 6 dagen!

Mijn neef Corné stuurde me de recensie:

Passiespelen Tegelen: een bijzondere beleving, ook zonder te kunnen zien

Afgelopen zondag 5 juli bezocht ik voor het eerst de Passiespelen in Tegelen. Eigenlijk was het plan om op 16 augustus te gaan, omdat er dan een voorstelling met audiodescriptie is. Als volledig blinde is dat voor mij een enorme meerwaarde. Via een oortje beschrijft een blindentolk alles wat je niet kunt horen: de decors, kostuums, gezichtsuitdrukkingen, lichaamstaal en andere details die juist zoveel toevoegen aan de sfeer en het verhaal. Helaas konden we die datum door vakantie niet halen, dus gingen we nu samen met mijn vrouw en mijn neef William en zijn vrouw.

Voor William en mij had dit bezoek nog een extra bijzondere betekenis. Onze neef Mario speelt al meer dan vijftig jaar mee in de Passiespelen, net als zijn zus, onze nicht Ingrid. Ook hun kinderen hebben er regelmatig aan meegedaan en vroeger stonden ook hun ouders, onze oom en tante op dit podium. Dat maakt de Passiespelen voor onze familie veel meer dan een voorstelling; het is een stukje familiegeschiedenis.

Hoewel ik het podium niet kan zien, beleef ik een voorstelling op mijn eigen manier. De stemmen, de muziek, de stilte op de juiste momenten en de reacties van het publiek vertellen ontzettend veel. Mijn vrouw vertelde me verder wat ik niet kon zien, dus ik had mijn eigen persoonlijke blindentolk. Het verhaal van de Passie is natuurlijk bekend, maar regisseur Frans Pollux wist er een eigentijdse en verrassende uitvoering van te maken. Met hedendaagse invloeden en hier en daar een vleugje humor bleef de boodschap van de Passiespelen volledig overeind. Dat maakte veel indruk.

Het mooiste moment kwam misschien wel na afloop. Omdat ik benieuwd was hoe het podium eruitzag, mochten we erop lopen. Door het decor met mijn handen te verkennen kreeg ik toch een beeld van de omvang en de aankleding. Ingrid had bovendien geregeld dat enkele hoofdrolspelers nog even langskwamen voor een gesprek en een handdruk. Juist dat persoonlijke contact maakte de voorstelling voor mij compleet. Door hun verhalen kregen de personages nog meer betekenis.

Extra bijzonder was natuurlijk de rol van Mario als koning Herodes. Hij speelde die indrukwekkend, maar zijn rol had ook een extra lading, omdat zijn vader deze zelfde rol vroeger vertolkte. Zo kwamen familiegeschiedenis en traditie op een prachtige manier samen.

Ik had graag ervaren hoe de voorstelling met audiodescriptie zou zijn geweest, maar ook zonder die ondersteuning heb ik enorm genoten. Dankzij alles wat ik kon horen, voelen en beleven, én dankzij de mensen om mij heen, werd het een onvergetelijke dag.

Over vijf jaar zijn de Passiespelen er weer. Nu weet ik zeker dat ik er opnieuw bij wil zijn – en wie weet dan mét audiodescriptie, zodat ik de voorstelling nog completer kan beleven.

12-07-2026

Als ik dit aan het schrijven ben, kijk ik weer terug op een geweldige zondag. Ook deze voorstellingen zijn weer top verlopen. Wel met rond de 31 graden weer een warme middag.

26 graden geeft de thermometer aan in de auto als ik richting de Doolhof rijd. Gelukkig heb ik voldoende drinken bij me om het vochtpijl op het juiste niveau te houden. In mijn koelbox blijft het ook lekker koud. Al ik binnenloop zitten er al wat collega spelers. Altijd wel lekker om op zo’n hete dag lekker rustig te beginnen. Even bijkletsen en wat ontspannen met een lekker bakje koffie. Vandaag bezoeken een kleine 2000 personen de voorstellingen.

Voor dat we gaan beginnen aan de voorstelling neem ik nog even wat watermeloen. Lekker en zeker ook goed om het vochtpijl goed te houden. Ben vandaag goed verzorgd.

Eigenlijk is het een zondag zoals we de laatste weken vaker hebben gehad. Vandaag is Paul Slangen er. Tijdens de repetities veel met hem gesproken over mijn rol. Ook vandaag geeft hij me wat tips. Toch heb ik het gevoel dat het niet zo lekker gaat. Blijkt echter volgens Paul helemaal niet. Raak ik eraan gewend??? Ik geef elke keer weer meer dan 100 % maar gaat zo snel dat het bij mij achteraf ook even moet indalen.

De voorstellingen worden vandaag onderbroken door een drinkpauze. Heel goed voor onze spelers die voortdurend in de zon staan te spelen. Bij de onderbreking klinkt er applaus, das al lekker om te horen. Ook als de voorstelling weer gestart wordt klinkt het applaus.

Verder verlopen beide voorstellingen best wel oke. Zonder grote problemen lopen we ook deze warme zondag door de voorstellingen heen. De hitte eist elke week weer wat tol. Een speler valt flauw en ik hoorde dat iemand in het publiek zich ook niet helemaal lekker voelde. Gelukkig hebben we onze EHBO en Rode Kruis.

Na de voorstellingen snel de warme kleren uit. De dames van de kleding staan er weer klaar voor. Wat fijn! Passiespelen doen we met ons allen.

Ik spreek nog wat bezoekers. Een mevrouw spreekt mij aan. “Kippenvel, ik heb een beetje ervaring met theater, maar de stilte die jij liet vallen…. Als ik er nu aan terug denk krijg ik weer kippenvel. Ik weet hoe moeilijk dat het is, maar hiervoor maak ik een diepe buiging”. Leuk om te horen. Ook Paul is tevreden. Toch wel een beetje spannend als hij er is. Je heb het gevoel dat er extra op je gelet wordt. Tim Stoter was er ook vandaag. Ik speelde toen hij nog een kleine jongen was samen bij de opening van de Floriade. Nu is hij letterlijk en figuurlijk een grote jongen. Hij feliciteert mij met de mooie voorstelling.

Op naar huis. Nog maar 12 keer en dan is het gedaan met de Passiespelen 2026. De tijd vliegt. Laten we met ons allen nog maar lekker genieten van deze 6 weken!

Leuke Quote die ik op facebook las op maandag: Van Jacques Peeters : De monoloog van Herodus was voor mij ook een absoluut hoogtepunt in de voorstelling zowel wat betreft de tekst als de fantastische uitvoering.

19-07-2026

Al ik richting Tegelen rijd realiseer ik me dat we richting einde gaan. Nog 12 voorstellingen te gaan voor dat we dit seizoen gaan afsluiten.

Maar het weer is ons vriendelijk gezind en daar zijn we blij mee. Geen 30 graden maar een vriendelijkere 22 graden wijst de thermometer vandaag aan. Ik heb weer wat lekkers mee voor in de pauze.

Auto geparkeerd en hup naar binnen. Altijd even lekker bijkletsen met wat andere Passiespelers. Even de week doornemen. Ik krijg een erg leuk cadeau van John van Rijdt. “Omdat je het zo goed doet, een herinnering aan dit seizoen”, zegt hij tegen mij. John doet wonderen met hout. Het is een snijwerkje met daarin het kruis en de tekens voor Geloof, Hoop en Liefde. Wat is dit geweldig. Ben erg trots en beetje geraakt hierdoor. Geeft maar weer aan hoe blij ik ben dat ik deel mag uitmaken van de cast 2026.

De dames van de kleding hebben alles lekker buiten hangen zodat we weer frisse kleren hebben. Zo draagt iedereen bij aan het succes van dit jaar. Passiespelen doen we met ons allen.

Nadat ik mijn microfoon heb gehaald en voorzien ben van een laagje grime neem ik nog een bakje koffie en wat lekkers erbij. “Kijk ik heb meer eten bij”, laat Bram mij zien. Ik vond dat hij te weinig at. Je moet jezelf goed verzorgen als je 2 voorstellingen moet spelen. Verder heeft iemand erg leuke sokjes aan.

Tijdens de Compagnie-Call geeft Geert aan dat we vorige week een mooie 2 voorstellingen hebben gespeeld. Ook Paul die er vorige week was vond dat we vooruit waren gegaan. Na de yell gaan we ons verder voorbereiden. Ik voel druppels maar dat is meer dan het lijkt. Ik voelde er 3 meer zeker niet. Was na al die weken droogte weer vergeten hoe dat voelde.

Vandaag bezoeken 1500 mensen de Passiespelen. Tijdens de eerste voorstelling een dikke 800. Buiten een paar kleine foutjes loopt het wel weer lekker. Geen vreemde dingen gewoon een goede voorstelling die we weer neerzetten. Er zijn enkele dorpsbewoners in het publiek, waarvan ik hoorde dat ze het een mooi voorstelling vonden. Natuurlijk gingen ze even met “mij” op de foto.

In de pauze even lekker rust.

Michel had het een mooie voorstelling gevonden. Nu op naar de tweede.

Ook deze gaat lekker. Ik zit de voorstelling aan de zijkant te bekijken, als ik opsta stiet er een pijnscheut door mijn knie. Tranen schieten in mijn ogen. Ik heb wel last van de knieën maar deze is wel heftig ik denk dat ik me verdraaide tijdens het opstaan. Rustig en een beetje mank loop ik naar de auto. Maak me beetje zorgen dat dit op toneel gaat gebeuren. Nee, dit gaat weer prima, gelukkig. Tijdens de Barrabas-scene gebeurt iets vreemds… Pilatus (Marcel), komt heel laat aanlopen. Wat is er aan de hand??? Normaal is hij veel eerder. Achteraf blijkt dat de deur van zijn auto niet openging. Dus over de zitting naar voren geklommen en dan maar door de voordeur eruit. Vandaar dat hij iets later was. Deur op slot, deur open Marcel... (Zie foto's)

Verder loopt het mooi tot aan het einde.

Het applaus komt weer als een warme deken over ons heen.

Na afloop spreek ik nog wat gasten, waaronder de Pastoor uit Bergen op Zoom en zijn vriend uit Sneek. Ze vonden het prachtig. Mooi hoe jullie het vernieuwd hebben. In Oberammegau spelen ze nog zeer authentiek, maar dit is heel bijzonder. Wat een boodschap welke je naar huis neemt. Moe maar voldaan ga ik weer naar huis.

26-07-2026

Ik voel het al helemaal. Over 5 weken doen we dit voor de laatste keer. Extra vroeg rijd ik af naar Tegelen. Zouden we vandaag na al die warme zondagen een keertje regen krijgen? De voorspellingen zijn er wel naar. Zeker nog niet als ik binnenkom in onze zondagse huiskamer. Zo mogen we “achter het toneel” denk ik nu wel noemen. De afgelopen weken vertoefde we hier heel wat uren met elkaar. Langzaam weten we dat we het einde naderen. Volgende week een vrije zondag. “Of ik dat leuk vind?” Nee! Van mij hadden we door kunnen spelen. Maar goed het is nu eenmaal zo. Vandaag voorstelling 19 en 20.

Ik ben dus al vroeg, en dan maak je mee wat er allemaal gebeurt. Men is druk met bladblazers om het toneel bladvrij te krijgen. Even lekker relax achter het podium. Peter is druk met de technische voorbereidingen. John komt ook al binnen om de microfoons klaar te leggen. Erik schouwt met containers. Langzaam maar zeker druppelen de eerste leden van onze cast binnen. Iedereen start zo’n dag op zijn eigen manier. Ik vind het lekker om met een bakje koffie me rustig voor te bereiden.

Had ik toch maar een jas meegenomen, is nog koud, en vanavond sluiten we af met een leuke avond. Silent Disco, en er komt een friet wagen. Na de voorstelling 2 hen ik ook nog de meet en greet. Onze Geert is druk met notities om starts de compagny-call goed te laten verlopen. Ik loop voorbij als ik mijn microfoon ga halen. L1 maakt vandaag opnames achter de schermen van Nikkie en Max. Hoe bereiden zij zich voor op de voorstelling?

Kwart voor 12 krijgt het koor bericht om te gaan inzingen. Daarna volgen de Notes van Geert. Wat we natuurlijk al lang weten zijn deze voorstellingen de laatste voor de stop van volgende week. We gaan er extra stevig tegen aan.

Als de binnenloop begint ga ik mijn kostuum aantrekken. En gaat de voorstelling beginnen. Het valt mij op dat microfoons regelmatig uitvallen voor een moment. Ook tijdens mijn scene gebeurt dit. Hierdoor lijkt het of ik even de draad kwijt ben. Struiken even in een stukje tekst, pas het wel aan zodat we toch nog lekker verder kunnen.

Lichte regen valt er tijdens de voorstelling maar dit mag geen naam hebben. En de dikke 900 bezoekers bedanken ons met een warm applaus.

Tijd voor pauze. Even wat eten en wat drinken en dan weer op naar voorstelling 2. We spelen wel even met een bellenblaasmachine.

Je merkt meteen aan alles, de scherpte staat erop! Dit kon wel eens een hele mooi voorstelling gaan worden. Ook tijdens deze voorstelling regent het. Maar tijdens mijn Herodes Scene schijnt even de zon..

Na het applaus op naar de meet en greet. Erg mooi om de reacties van het publiek te horen. Mensen komen spontaan naar je toe en bedanken je voor de prachtige voorstelling. Wat bekenden zijn er vandaag. Mijn kapper Emiel met zijn vrouw, enkele leden van de korfbalclub uit Ysselsteyn en Oud gouverneur van Limburg Theo Bovens. Allemaal hebben ze genoten van de voorstelling welke vandaag ook wel erg goed was.

Achter het toneel staat de silent-disco al klaar en mis ik de Frietwagen…? Deze staat voor aan de poort. Waarom denk ik? Toch leuker al hij hier achter het toneel zou staan. Dan valt de hemel open. En alsof het al weken niet meer geregend heeft valt het er nu uit! Mensen met parasols en regenpakken lopen naar de frietwagen. Gelukkig kan ik terugvallen op de diensten van Ryan die mij snel een frietje en wat snacks haalt. Super bedankt!

Terwijl de meute feest pak ik langzaam mijn spullen en ga naar huis. Volgende week even geen Passiespelen. Mis het nu al….

Binnenkort meer over mijn verhaal over de Passiespelen 2026....