Dagboek 2026 De voorstellingen
17-05-2026
De dag die je wist dat ging komen is er eindelijk. Vandaag de première van de Passiespelen 2026. Na anderhalf jaar repeteren met Michel, Eva en de rest van het team, mogen we de voorstelling aan het publiek gaan tonen.
Om 10 uur is de mis in het theater. Ik spaar mijn krachten nog wat en kom rond de klok van 11 uur aan. Paul Slangen komt ook net aan. "Zo met e taxi?" vraagt hij. ik laat me vandaag door mijn vriendin brengen. Dan kan ik ook een biertje achteraf drinken.
Binnen in het theater is het nog rustig. De mis is nog aan de gang.
Nadat deze is afgesloten, wordt het wat drukker en kunnen de ons geven aan het lekkere ontbijt wat er klaarstaat. Heerlijke broodjes en een lekkere bak koffie. Het weer ziet er niet helemaal jofel uit. maar dit komt wel goed.
Gesproken wordt over het leuke stuk in de krant van Max en Nikki. Dan komen de toi-toi-tjes. Sinds een aantal seizoenen doen we dit ook bij de passiespelen. Kleine cadeautjes om iedereen succes te wensen. Het lijken er elk jaar meer te worden.
De buikjes zijn vol, en langzaam gaan de kostuums aan. Steeds meer kom je in de buurt van de voorstelling. Dan verzamelen we ons, en gaan we de concentratiefase in. Dit na een woord van Geert en de Yell die we dit jaar doen.
Dan alles klaar en gaan we van start, na nog heel wat "Good Luck" knuffels.
Hoe de voorstelling ging? Zal straks wat commentaren delen.
Blij, moe maar voldaan komen we aan het einde, jammer van het einde, waar onze regisseur ingreep, muziek of de auto's moesten gestart worden maar beide waren aan het wachten op elkaar.
Dan komen wat VIP gasten achter het toneel. Hun reacties zijn prachtig. Ze vonden het allemaal zeer indrukwekkend. Dan komen ook de eerste recensies. 5 sterren van de Limburger! Wauw! dat hadden we nog niet eerder. Zelfs de Bisschop liet zich positief uit over de voorstelling. Dan tijd voor feest.
Als ik dit schrijf is het maandagmorgen. mijn telefoon stroomde vol met reacties. Kan het allemaal nog moeilijk bevatten... Wordt een mooi seizoen!
24-05-2026 Voorstelling 1 en Voorstelling 2
De weersvoorspellingen voor vandaag zijn warm, misschien wel heel warm.
Meldt mij vroeg in het theater. Hier zie ik al heel wat voorbereidingen voor de zon die vandaag gaat schijnen. Op de tafel waar we ons “binnen melden, liggen nog wat posters voor degene die er nog geen hebben. Ook nog wat toi-toi-tjes. In de tent is Edmond druk bezig met het ophangen van de mooie recensies welke we vorige week hebben mogen ontvangen. Een groep is bezig om zeil te leggen over de gebouwde stellage, zodat men lekker uit de zon kan zitten. Dit terwijl de andere bezig is met het maken van vlaggetjes, terwijl iemand anders laat zien hoe mooi de ring is welke je krijgt als je 25 jaar al meespeelt.
Zoontje Bries bezoekt vandaag de voorstelling en ik krijg een foto welke hij bij de ingang heeft gemaakt.
De voorstelling gaat van start. Overal staan flesjes water, zodat verhitte spelers meteen wat vocht kunnen nemen. Mij valt meteen op dat de lampen niet aan zijn. Ik vraag mij af waarom? Net voor de intocht staan we klaar om Max en Demi af te koelen. Zij hebben erg weinig tijd. Dus wat bekers water en afkoelen door water over de polsen te schudden. En door…
Net voor het einde tijdens de monoloog van Nikki klinkt er door de boxen: “Geachte Bezoekers”……. Het valt stil op het toneel. Iedereen vraagt zich af wat er aan de hand is. De solozangeres redt de vreemde situatie door zang in te zetten, voorstelling gaat weer door. Foutloos tot aan het einde.
Tijdens de pauze voor ons even wat lekkere meloen wegwerken. Dat terwijl iemand anders 2 appels wegwerkt. Ivo heeft last van het Mexicaanse Virus, loopt met sombrero rond. Als ik nog wat soep wil halen zijn ze uitverkocht. Loopt dus lekker, ook met dit warme weer.
Tweede voorstelling start op de afgesproken tijd. Mijn vriendin (komt uit Duitsland) bezoekt deze Duits gesynchroniseerde voorstelling. Als ik oploop zie ik dat ze me gezien hebben. Ze zwaaien allemaal. Wat ze niet weten is dat wij al in de voorstelling zitten, en niet terug kunnen zwaaien.
Gelukkig is een groot gedeelte van het speelvlak al in de schaduw. Maar er staan ook geen nieuwe drinkflesjes? Nog snel wat gevonden om onze 2 spelers af te koelen. Misschien bij volgende hele warme voorstelling toch maar op letten en doorgeven dat we ze weer vullen…
Wat volgt is een heel erg mooie voorstelling.
Manel Manschot zat vandaag in het publiek. Ze verteld dat ze erg onder de indruk is. Ik heb nog steeds geen negatief woord gehoord van mensen die het gezien hebben.
Ben vandaag vrij snel weg. We gaan met onze kennissen nog een lekker hapje eten bij “Ut Veerhoes”. Krijg het gevoel dat in nog bij de Passiespelen ben. Max is op posters rijkelijk aanwezig. “Ik wil die van Herodes ook wel hebben”, grapt de eigenaar. Dar ga ik wel
regelen. Heb er thuis nog wel eentje.
Na lekker gegeten te hebben ga ik rond de klok van 9 uur naar huis. Aan de ene kant is het jammer dat er morgen geen voorstellingen zijn, want het is toch altijd wel leuk. Aan de andere kant kan ik nu ook wat thuis doen.
31-05-2026
Vandaag staan er weer 2 voorstellingen op het programma. Volgens aankondiging bezoeken vandaag rond de 1200 mensen onze Passiespelen.
Ben al vroeg onderweg. Gistermorgen weer lekker geluncht bij “Ut Vaerhoes” in Steyl. We hadden hier een afspraak om hier de Reünie van mijn zesde klas te organiseren. Vaerhoes is Partner van de Passiespelen, en hier hangt dus een Poster van Max. De eigenaar heeft mij gevraagd of hij ook een poster van mij mag hebben. Nou dat kwam weer aan de orde. Ik had hem beloofd of zondagmorgen voor de voorstelling langs te komen en een poster af te geven.
Ik de Doolhof is het al druk zo vroeg. Podium wordt bladvrij gemaakt. Warm is het al zeker, wel bewolkt. Nadat ik ben voorzien van microfoon en een lekkere bak koffie relax ik lekker op een bankje. We maken wat grappen en Bert Vervoort komt met Goocheltrucs voorbij. Dat doet hij best wel oke. Hoe hij het doet, we hebben geen idee..
Vandaag bezoekt neef Hennie de voorstelling. Hij stuurt al een foto.
Geert neemt in zijn praatje de voostellingen van vorige week door. Dit zodat de kleine foutjes welke erin geslopen zijn weer aangepast kunnen worden. Natuurlijk weer aandacht voor de veiligheid.
Voorstelling loopt aardig door, al zijn er wat foutjes bij het geluid. Achteraf blijkt dat het mengpaneel welke de microfoons schuift, de geest had gegeven. Dus een nieuwe moeten programmeren, daar bleken toch wat fouten in te zitten.
Voorstelling loopt verder prima.
In de pauze even lekker genieten van “Nudelsalat” gemaakt door Petra. Edith had vorige aangegeven dat zij het graag wilde proberen. Dus voor haar ook maar een bakje meegenomen.
Een cameraploeg komt achter het toneel. Frans Pollux loopt ermee rond. Samen met oud-voetballer Björn van der Doelen. Zij maken een iten wat in September te zien zal zijn op Omroep Brabant. Björn doet zelfs een scene mee.
Na de opening van de tweede voorstelling klinkt er applaus. Heel apart. In he publiek zit vandaag mijn overbuurvrouw met dochter, Thei en Marij en Rob Arts (Bekend van van Lieshoudt en Arts).
We lopen lekker door de voorstelling, gaat beter dan de eerste.
Na afloop spreek ik Thei en Marij. “Het was erg mooi, moest wel wennen aan het beeld. Ik ben natuurlijk al oud (hihi), maar al je erover nadenkt dat het allemaal gedaan wordt door amateurs dan kan ik niets anders zeggen dan lof”.
Op naar volgende week
07-06-2026
Als passiespelers krijgen we voor elke voorstelling een mail. Hieruit weet ik dat er vandaag een dikke 1000 mensen onze voorstelling gaan bezoeken.
Bij de publieksingang is er veel versiert met het logo van Venlo. Ook op de grond zijn er logo’s gespoten. Dat zie ik als ik hier voorbijrijd.
Er heerst nog rust als ik me meld en mijn loon voor de 2 voorstellingen ontvang.
Vandaag bezoekt toneelvriendin Marèl Lenssen, samen met haar moeder, dochter en tante de eerste voorstelling. Ook een oud klasgenoot zit tijdens de eerste voorstelling in het publiek.
Zo rond de klok van 11 uur, zijn collega’s nog wat aan het eten, om zo de gasten te ontvangen. De Bodyguards hebben vandaag een speciaal T-shirt aan. (zie foto’s)
Alex nodigt mij uit voor de voorstellingsfoto welke 20 min voor aanvang gemaakt wordt in de gang. Dus loop ik daar heen. Werp meteen even een blik in de kelder. Hier staat een groot deel van de apparatuur welke ervoor zorgt dat onze voorstelling goed te verstaan is. Nostalgie lees ik op de deur. Een sticker van het eerste bedrijf wat zorgde voor de versterking van de Passiespelen, Frans Roubroeks. In de jaren 70/80 kreeg hij de vraag hoe men de Passiespelen qua geluid kon versterken. In de tijd daarvoor werd er hard gesproken waarbij de vijver, welke in ondertoneel lag, dienst deed als klankbord. Ook werd er in die tijd veel meegelezen.
Vandaag komt regisseur Michel kijken, samen met kids en familie.
Dan maken we even de foto. Nou ja even…. Toestel van Femke wil niet. Zal wel aan mij liggen. Uiteindelijk lukt het wel. Zo zal ik binnenkort in de ondergrondse gang hangen. GA dit zondag even controleren.
Dan gaan we beginnen. Wat me opvalt is dat bij de laatste voorstelling publiek na de opening begint met klappen. Geeft een extra kik. Voorstelling loopt best prima. Aan het einde komt Max niet toe aan de laatste 2 regels. Publiek applaudisseert al.
In de pauze even lekker wat rust, spreek nog kort mat Marèl, zij vond deze moderne versie erg mooi.
Ook de tweede voorstelling gaat weer prima, en zonder gekke dingen brengen we ook deze weer goed thuis.
Eerste voorstelling was het nog koud, maar valt me op dat de tweede weer goed warm was.
Tot volgende week
14-06-2026
28-06-2026 De hitte trotseren
Als ik vandaag richting Tegelen rij weet ik 1 ding zeer zeker. Het gaat vandaag een zware 2 voorstellingen worden. Gelukkig tikt de thermometer niet de 40 graden aan zoals de afgelopen dagen. Maar het gaat zeker watm worden. Voorspellingen zijn 31 graden met later op de middag kans op een bui. Dat laatste zou de zaak lekker verfrissen. We gaan het wel zien.
Ik loop rond de klok van 10 uur het theater in. We gaan ons vandaag rustig houden. Dus lekker een bakje koffie en wat minikrentebolletjes. Dit terwijl de auto's weer een wasbeurt krijgen. Dan zien ze er weer mooi uit. Ook is er gezorgd voor extra schaduwplekken en worden er veel flesjes water bij de opgangen geplaatst. Alsof dat nog niet genoeg is worden er ijsjes uitgedeeld. En dan moeten we nog beginnen.
Gesprek van de dag is de afgelaste voorstellingen van de Bokkerijders. Een van de hoofdrollen is tijdens de voorstelling van donderdag niet goed geworden en daarmee is de voorstelling gestopt. Ook die van vrijdag en zaterdag zijn afgelast.
Hoe gaat het bij ons? Okee het is niet zo warm als gisteren maar heftig is het toch wel. Niet teveel aan denken.
Tijdens de compagny call wordt er ook duidelijk gemaakt dat we goed op elkaar moeten letten. Bijna vanzelfsprekend bij onze groep.
Voorstelling loopt best prima. 1 apostel voelt zich niet helemaal lekker en gaat van het toneel. De spelers dragen wat minder kleding als normaal maar dat is vandaag prima.
In de pauze krijgen we vrij snel te horen dat de tweede voorstelling een half uur later van start gaat en onderbroken gaat worden voor een drinkpauze van 15 min. We lijken het wk voetbal wel, gapt een van de spelers.
Dus wat langer pauze. Eva rijkt me een lekkere koude handsoek aan. Dat koelt lekker af. Geweldig hoe we elkaar helpen.
Dan op naar voorstelling 2. Die start op klokslag 5.
De apostel welke tijdens de eerste voorstelling zich niet lekker voelde speelt de tweede voorstelling niet. Hij neemt een plekkie in op de tribune. Samen met enkele leden van het Rode Kruis en onze John begeeft hij zich onder applaus, en met tranen in de ogen naar de andere kant. Ivo is al druk bezig de tekst te leren.
De voorstelling gaat ook weer prima!
Aan het einde heb ik de meet & greet. Dus meteen richting publiek. De reacties welke je daar hoort geeft je op deze warme dag de koude rillingen. Mensen zijn ontroert en een enkele kan niets meer uitbrengen en steekt alleen de duim omhoog.
Goede vrienden zijn er vandaag ook en samen met hun, ook oude passiespelers, drinken we nog een lekker biertje op de mooie voorstelling.
Een dikke dankjewel aan iedereen die er voor gezorgd heeft dat het zo goed is gegaan. Bijzonder woord van dabk aan dames van de kleding. Mijn jas en blouse worden meteen ingenomen zodat ze de was in kunnen. Publiek ziet dit allemaal niet maar zijn voor onze Passiespelen onbetaalbaar!
Tot volgende week.
05-07-2026
Hoe lang hebben we uitgekeken naar dit seizoen? Na anderhalf jaar repeteren waren we echt toe aan de voorstellingen, en nu zitten we over de helft. We hebben nog 7 zondagen of te wel 14 voorstellingen te gaan. 15 voorstellingen liggen al achter ons. En wie had kunnen denken dat het zo goed zou lopen.
Al we de balans opmaken, dan zijn we begonnen met geweldige recensies. 5 sterren in de Limburger en vele lovende woorden we er ook over schrijft of verteld. Publiek wat zwaar onder de indruk is van wat we met ons allemaal ten tonele brengen. Of je nu een grote rol hebt, zing in het koor, de figuratie of alle mensen die ons achter het toneel bijstaan. In een woord voelt het zo thuiskomen elke zondag. Iedereen respecteert iedereen, van iemand in een rolstoel tot aan onze jonge jeugd die allemaal hun best doet om een geweldige voorstelling neer te zetten.
Gelukkig vandaag niet zo’n warme dag. Warme gevoelens krijg ik wel als ik de bezoekersaantallen zie. Vandaag in totaal boven de 2000. Begint beetje door te druppelen dat je dit niet mag missen! Vandaag in het publiek Twan Huys en Vice Premier Bart van den Brink. Voor mij zitten in de tweede voorstelling familie op de tribune. Neef William en Corné. De laatste is blind en wilde het graag meemaken. We hebben ook speciale voorstellingen voor mensen met een visuele handicap maar dan had hij vakantie.
Als ik bij de Doolhof aankom hoor ik al dat er flink wat mensen zijn. Even lekker de dag beginnen met wat bijkletsen. Een lekker bakje koffie. Ik zie dat we weer een jarige hebben. Dawn is 25 jaar geworden.
Dan mijn microfoon halen, de grime erop, en me gaan voorbereiden.
De eerste voorstelling gaat lekker van start. Wat is het mooi om zoveel publiek te zien! Een volle bak geeft extra energie. De Herodes mobiel heeft schade. Een grote barst in de voorruit. Ruitenwisser is er een beetje hard op gevallen. Mooi on te horen hoe publiek reageert en af en toe lacht. Dat bekend dat ze er goed in zitten.
In de pauze even lekker genieten van “Nudel-Salat” en een lekker stukje cake van Dawn.
Als ik tijdens de tweede voorstelling aan de zijkant naar de voorstelling kijk dan krijg ik kippenvel tijdens de afscheidsscene tussen Kleine Jezus en zijn vader. Wat is dit mooi en emotioneel. Komt echt binnen.
We komen zonder vreemde gebeurtenissen aan het eind. Voor de tweede keer valt het applaus als een warme deken over ons heen. Als ik mijn microfoon inlever, merk je dat mensen wel moe zijn. Nikkie staat uit te blazen. “Je was weer geweldig”, zeg ik haar met een dikke knuffel.
Na afloop tref ik mijn familie achter het toneel. Blinde neef Corné wil graag even toneel op, om een beeld te krijgen. Samen met zijn vrouw Cocky voelt hij hoe groot het is.
Ik kom in gesprek met wat bezoekers. Oud leraar John Hovens verteld hoe mooi het is. Robert Bouten bezoekt vandaag voor de tweede keer de Passiespelen. “Ik dacht nu ik weet wat er op je af komt dan weet je het wel, maar kwam weer vol binnen. Wat een mooi voorstelling zetten jullie neer”, aldus een voormalige Herodes.
We kletsen nog wat na met de familie en daarna omkleden en lekker naar huis. Wat een mooie dag vandaag. Op naar volgende week, dat gaat weer warm worden. De voorspellingen geven 31 graden aan… Gelukkig hebben we goede begeleiding van velen die hier nu al aan gaan werken. We hebben nog 6 dagen!
Mijn neef Corné stuurde me de recensie:
Passiespelen Tegelen: een bijzondere beleving, ook zonder te kunnen zien
Afgelopen zondag 5 juli bezocht ik voor het eerst de Passiespelen in Tegelen. Eigenlijk was het plan om op 16 augustus te gaan, omdat er dan een voorstelling met audiodescriptie is. Als volledig blinde is dat voor mij een enorme meerwaarde. Via een oortje beschrijft een blindentolk alles wat je niet kunt horen: de decors, kostuums, gezichtsuitdrukkingen, lichaamstaal en andere details die juist zoveel toevoegen aan de sfeer en het verhaal. Helaas konden we die datum door vakantie niet halen, dus gingen we nu samen met mijn vrouw en mijn neef William en zijn vrouw.
Voor William en mij had dit bezoek nog een extra bijzondere betekenis. Onze neef Mario speelt al meer dan vijftig jaar mee in de Passiespelen, net als zijn zus, onze nicht Ingrid. Ook hun kinderen hebben er regelmatig aan meegedaan en vroeger stonden ook hun ouders, onze oom en tante op dit podium. Dat maakt de Passiespelen voor onze familie veel meer dan een voorstelling; het is een stukje familiegeschiedenis.
Hoewel ik het podium niet kan zien, beleef ik een voorstelling op mijn eigen manier. De stemmen, de muziek, de stilte op de juiste momenten en de reacties van het publiek vertellen ontzettend veel. Mijn vrouw vertelde me verder wat ik niet kon zien, dus ik had mijn eigen persoonlijke blindentolk. Het verhaal van de Passie is natuurlijk bekend, maar regisseur Frans Pollux wist er een eigentijdse en verrassende uitvoering van te maken. Met hedendaagse invloeden en hier en daar een vleugje humor bleef de boodschap van de Passiespelen volledig overeind. Dat maakte veel indruk.
Het mooiste moment kwam misschien wel na afloop. Omdat ik benieuwd was hoe het podium eruitzag, mochten we erop lopen. Door het decor met mijn handen te verkennen kreeg ik toch een beeld van de omvang en de aankleding. Ingrid had bovendien geregeld dat enkele hoofdrolspelers nog even langskwamen voor een gesprek en een handdruk. Juist dat persoonlijke contact maakte de voorstelling voor mij compleet. Door hun verhalen kregen de personages nog meer betekenis.
Extra bijzonder was natuurlijk de rol van Mario als koning Herodes. Hij speelde die indrukwekkend, maar zijn rol had ook een extra lading, omdat zijn vader deze zelfde rol vroeger vertolkte. Zo kwamen familiegeschiedenis en traditie op een prachtige manier samen.
Ik had graag ervaren hoe de voorstelling met audiodescriptie zou zijn geweest, maar ook zonder die ondersteuning heb ik enorm genoten. Dankzij alles wat ik kon horen, voelen en beleven, én dankzij de mensen om mij heen, werd het een onvergetelijke dag.
Over vijf jaar zijn de Passiespelen er weer. Nu weet ik zeker dat ik er opnieuw bij wil zijn – en wie weet dan mét audiodescriptie, zodat ik de voorstelling nog completer kan beleven.
12-07-2026
Als ik dit aan het schrijven ben, kijk ik weer terug op een geweldige zondag. Ook deze voorstellingen zijn weer top verlopen. Wel met rond de 31 graden weer een warme middag.
26 graden geeft de thermometer aan in de auto als ik richting de Doolhof rijd. Gelukkig heb ik voldoende drinken bij me om het vochtpijl op het juiste niveau te houden. In mijn koelbox blijft het ook lekker koud. Al ik binnenloop zitten er al wat collega spelers. Altijd wel lekker om op zo’n hete dag lekker rustig te beginnen. Even bijkletsen en wat ontspannen met een lekker bakje koffie. Vandaag bezoeken een kleine 2000 personen de voorstellingen.
Voor dat we gaan beginnen aan de voorstelling neem ik nog even wat watermeloen. Lekker en zeker ook goed om het vochtpijl goed te houden. Ben vandaag goed verzorgd.
Eigenlijk is het een zondag zoals we de laatste weken vaker hebben gehad. Vandaag is Paul Slangen er. Tijdens de repetities veel met hem gesproken over mijn rol. Ook vandaag geeft hij me wat tips. Toch heb ik het gevoel dat het niet zo lekker gaat. Blijkt echter volgens Paul helemaal niet. Raak ik eraan gewend??? Ik geef elke keer weer meer dan 100 % maar gaat zo snel dat het bij mij achteraf ook even moet indalen.
De voorstellingen worden vandaag onderbroken door een drinkpauze. Heel goed voor onze spelers die voortdurend in de zon staan te spelen. Bij de onderbreking klinkt er applaus, das al lekker om te horen. Ook als de voorstelling weer gestart wordt klinkt het applaus.
Verder verlopen beide voorstellingen best wel oke. Zonder grote problemen lopen we ook deze warme zondag door de voorstellingen heen. De hitte eist elke week weer wat tol. Een speler valt flauw en ik hoorde dat iemand in het publiek zich ook niet helemaal lekker voelde. Gelukkig hebben we onze EHBO en Rode Kruis.
Na de voorstellingen snel de warme kleren uit. De dames van de kleding staan er weer klaar voor. Wat fijn! Passiespelen doen we met ons allen.
Ik spreek nog wat bezoekers. Een mevrouw spreekt mij aan. “Kippenvel, ik heb een beetje ervaring met theater, maar de stilte die jij liet vallen…. Als ik er nu aan terug denk krijg ik weer kippenvel. Ik weet hoe moeilijk dat het is, maar hiervoor maak ik een diepe buiging”. Leuk om te horen. Ook Paul is tevreden. Toch wel een beetje spannend als hij er is. Je heb het gevoel dat er extra op je gelet wordt. Tim Stoter was er ook vandaag. Ik speelde toen hij nog een kleine jongen was samen bij de opening van de Floriade. Nu is hij letterlijk en figuurlijk een grote jongen. Hij feliciteert mij met de mooie voorstelling.
Op naar huis. Nog maar 12 keer en dan is het gedaan met de Passiespelen 2026. De tijd vliegt. Laten we met ons allen nog maar lekker genieten van deze 6 weken!
Leuke Quote die ik op facebook las op maandag: Van Jacques Peeters : De monoloog van Herodus was voor mij ook een absoluut hoogtepunt in de voorstelling zowel wat betreft de tekst als de fantastische uitvoering.
19-07-2026
Al ik richting Tegelen rijd realiseer ik me dat we richting einde gaan. Nog 12 voorstellingen te gaan voor dat we dit seizoen gaan afsluiten.
Maar het weer is ons vriendelijk gezind en daar zijn we blij mee. Geen 30 graden maar een vriendelijkere 22 graden wijst de thermometer vandaag aan. Ik heb weer wat lekkers mee voor in de pauze.
Auto geparkeerd en hup naar binnen. Altijd even lekker bijkletsen met wat andere Passiespelers. Even de week doornemen. Ik krijg een erg leuk cadeau van John van Rijdt. “Omdat je het zo goed doet, een herinnering aan dit seizoen”, zegt hij tegen mij. John doet wonderen met hout. Het is een snijwerkje met daarin het kruis en de tekens voor Geloof, Hoop en Liefde. Wat is dit geweldig. Ben erg trots en beetje geraakt hierdoor. Geeft maar weer aan hoe blij ik ben dat ik deel mag uitmaken van de cast 2026.
De dames van de kleding hebben alles lekker buiten hangen zodat we weer frisse kleren hebben. Zo draagt iedereen bij aan het succes van dit jaar. Passiespelen doen we met ons allen.
Nadat ik mijn microfoon heb gehaald en voorzien ben van een laagje grime neem ik nog een bakje koffie en wat lekkers erbij. “Kijk ik heb meer eten bij”, laat Bram mij zien. Ik vond dat hij te weinig at. Je moet jezelf goed verzorgen als je 2 voorstellingen moet spelen. Verder heeft iemand erg leuke sokjes aan.
Tijdens de Compagnie-Call geeft Geert aan dat we vorige week een mooie 2 voorstellingen hebben gespeeld. Ook Paul die er vorige week was vond dat we vooruit waren gegaan. Na de yell gaan we ons verder voorbereiden. Ik voel druppels maar dat is meer dan het lijkt. Ik voelde er 3 meer zeker niet. Was na al die weken droogte weer vergeten hoe dat voelde.
Vandaag bezoeken 1500 mensen de Passiespelen. Tijdens de eerste voorstelling een dikke 800. Buiten een paar kleine foutjes loopt het wel weer lekker. Geen vreemde dingen gewoon een goede voorstelling die we weer neerzetten. Er zijn enkele dorpsbewoners in het publiek, waarvan ik hoorde dat ze het een mooi voorstelling vonden. Natuurlijk gingen ze even met “mij” op de foto.
In de pauze even lekker rust.
Michel had het een mooie voorstelling gevonden. Nu op naar de tweede.
Ook deze gaat lekker. Ik zit de voorstelling aan de zijkant te bekijken, als ik opsta stiet er een pijnscheut door mijn knie. Tranen schieten in mijn ogen. Ik heb wel last van de knieën maar deze is wel heftig ik denk dat ik me verdraaide tijdens het opstaan. Rustig en een beetje mank loop ik naar de auto. Maak me beetje zorgen dat dit op toneel gaat gebeuren. Nee, dit gaat weer prima, gelukkig. Tijdens de Barrabas-scene gebeurt iets vreemds… Pilatus (Marcel), komt heel laat aanlopen. Wat is er aan de hand??? Normaal is hij veel eerder. Achteraf blijkt dat de deur van zijn auto niet openging. Dus over de zitting naar voren geklommen en dan maar door de voordeur eruit. Vandaar dat hij iets later was. Deur op slot, deur open Marcel... (Zie foto's)
Verder loopt het mooi tot aan het einde.
Het applaus komt weer als een warme deken over ons heen.
Na afloop spreek ik nog wat gasten, waaronder de Pastoor uit Bergen op Zoom en zijn vriend uit Sneek. Ze vonden het prachtig. Mooi hoe jullie het vernieuwd hebben. In Oberammegau spelen ze nog zeer authentiek, maar dit is heel bijzonder. Wat een boodschap welke je naar huis neemt. Moe maar voldaan ga ik weer naar huis.
26-07-2026
Ik voel het al helemaal. Over 5 weken doen we dit voor de laatste keer. Extra vroeg rijd ik af naar Tegelen. Zouden we vandaag na al die warme zondagen een keertje regen krijgen? De voorspellingen zijn er wel naar. Zeker nog niet als ik binnenkom in onze zondagse huiskamer. Zo mogen we “achter het toneel” denk ik nu wel noemen. De afgelopen weken vertoefde we hier heel wat uren met elkaar. Langzaam weten we dat we het einde naderen. Volgende week een vrije zondag. “Of ik dat leuk vind?” Nee! Van mij hadden we door kunnen spelen. Maar goed het is nu eenmaal zo. Vandaag voorstelling 19 en 20.
Ik ben dus al vroeg, en dan maak je mee wat er allemaal gebeurt. Men is druk met bladblazers om het toneel bladvrij te krijgen. Even lekker relax achter het podium. Peter is druk met de technische voorbereidingen. John komt ook al binnen om de microfoons klaar te leggen. Erik schouwt met containers. Langzaam maar zeker druppelen de eerste leden van onze cast binnen. Iedereen start zo’n dag op zijn eigen manier. Ik vind het lekker om met een bakje koffie me rustig voor te bereiden.
Had ik toch maar een jas meegenomen, is nog koud, en vanavond sluiten we af met een leuke avond. Silent Disco, en er komt een friet wagen. Na de voorstelling 2 hen ik ook nog de meet en greet. Onze Geert is druk met notities om starts de compagny-call goed te laten verlopen. Ik loop voorbij als ik mijn microfoon ga halen. L1 maakt vandaag opnames achter de schermen van Nikkie en Max. Hoe bereiden zij zich voor op de voorstelling?
Kwart voor 12 krijgt het koor bericht om te gaan inzingen. Daarna volgen de Notes van Geert. Wat we natuurlijk al lang weten zijn deze voorstellingen de laatste voor de stop van volgende week. We gaan er extra stevig tegen aan.
Als de binnenloop begint ga ik mijn kostuum aantrekken. En gaat de voorstelling beginnen. Het valt mij op dat microfoons regelmatig uitvallen voor een moment. Ook tijdens mijn scene gebeurt dit. Hierdoor lijkt het of ik even de draad kwijt ben. Struiken even in een stukje tekst, pas het wel aan zodat we toch nog lekker verder kunnen.
Lichte regen valt er tijdens de voorstelling maar dit mag geen naam hebben. En de dikke 900 bezoekers bedanken ons met een warm applaus.
Tijd voor pauze. Even wat eten en wat drinken en dan weer op naar voorstelling 2. We spelen wel even met een bellenblaasmachine.
Je merkt meteen aan alles, de scherpte staat erop! Dit kon wel eens een hele mooi voorstelling gaan worden. Ook tijdens deze voorstelling regent het. Maar tijdens mijn Herodes Scene schijnt even de zon..
Na het applaus op naar de meet en greet. Erg mooi om de reacties van het publiek te horen. Mensen komen spontaan naar je toe en bedanken je voor de prachtige voorstelling. Wat bekenden zijn er vandaag. Mijn kapper Emiel met zijn vrouw, enkele leden van de korfbalclub uit Ysselsteyn en Oud gouverneur van Limburg Theo Bovens. Allemaal hebben ze genoten van de voorstelling welke vandaag ook wel erg goed was.
Achter het toneel staat de silent-disco al klaar en mis ik de Frietwagen…? Deze staat voor aan de poort. Waarom denk ik? Toch leuker al hij hier achter het toneel zou staan. Dan valt de hemel open. En alsof het al weken niet meer geregend heeft valt het er nu uit! Mensen met parasols en regenpakken lopen naar de frietwagen. Gelukkig kan ik terugvallen op de diensten van Ryan die mij snel een frietje en wat snacks haalt. Super bedankt!
Terwijl de meute feest pak ik langzaam mijn spullen en ga naar huis. Volgende week even geen Passiespelen. Mis het nu al….
12-08-2026 Een groot Passiespeelster is niet meer.
Een Icoon uit de geschiedenis van de Passiespelen is deze week gestorven. Kitty Doesborgh-Siebgens maakte zeer vele jaren uit van de cast van de Passiespelen. Als dochter van een van de oprichters van onze Passiespelen deed ze al op vroege leeftijd mee. Ze mocht 2 maal de ring ontvangen voor 25 jaar medewerker, dit had alles te maken dat ze haar deelname stil legde om voor haar kinderen te zorgen. Toen deze groot genoeg waren nam ze deze mee en deed ze ook weer met volle overtuiging mee.
We kennen Kitty zeker van haar mooie stem. Vele malen zat ze in de rei, welke vroeger regelmatig tijdens de voorstelling voorbijkwamen. Ook opende Kitty menig voorstelling als proloog, de laatste keer met een baby (Jacob) op haar arm.
Ik heb regelmatig met haar gesproken en door haar enorme kennis van onze Passiespelen heeft ze voor mij video-opnames voorzien van commentaar om daarmee ons te vertellen wat en wie we allemaal in beeld zagen. Hiermee heeft ze een belangrijk bijdrage geleverd aan het vasthouden van de geschiedenis van de Passiespelen.
Helaas heeft ze de Passiespelen 2026 niet mogen zien. Maar ik weet zeker dat ze het geweldig gevonden zou vinden. Aan de andere kant ben ik ervan overtuigd dat ze de komende 3 weken vanuit een hemelse stoel de laatste voorstellingen zal aanschuiven samen met alle andere coryfeeën.
Wij wensen Donna en Gerald, Ramon en Peter en iedereen die haar lief had heel veel sterkte met dit verlies.
Kitty we gaan je missen!
Kitty in 2005
16-08-2026
Vandaag ga ik extra vroeg richting de Doolhof. Vandaag combineren er zich 2 hobby’s van mij. De Passiespelen en Tv-opnames. L1 maakt vandaag van de 2 voorstellingen een registratie. Hierbij werk een omroep collega mee die ik al jaren ken. Joop Koenen help mij al jaren mee als ik speciale uitzendingen heb van mijn radioprogramma, of zoals afgelopen carnaval toen ik de regie had van de prinseninstallatie voor de tv. Net als vandaag zorgde Joop ook tijdens deze uitzending voor de kwaliteit van het geluid.
Dus ben ik er vandaag al rond de klok van half 10. Als ik mijn auto parkeer staat er iemand voor de artiesteningang. Een beetje op de telefoon te kijken. Lijkt alsof ze de weg kijk is. “Ik ben van Komt het zien”, vertelt ze me. “Ik moet bij de ingang zijn”. Ik neem haar mee naar binnen en wijs haar de ingang. Wens haar veel plezier met de voorstelling en zeg dat we elkaar straks nog wel zien tijdens de Feel & Greet.
Nu ik toch voor ben neem ik meteen een kijkje bij de wagens die er staan voor de registratie. Meteen zie ik collega Joop. Hij is druk in de weer met kabels. Ik mag een kijkje nemen in de regiewagen. Voor de niet kenners, deze wagen is verdeeld in drie gedeeltes. Links zit het geluid, hier wordt gezorgd dat het goed klinkt. In het midden zit de beeldregie. Hier zitten de beeldregisseur, de schakeltechnicus en de regieassistent. Achter deze 2 zijn nog 2 plekken voor eventuele ondertitels. Helemaal rechts in de wagen zit de technicus die ervoor zorgt dat alle, in dit geval 5 camera’s, dezelfde kleur en diafragma hebben.
Op de publieke tribune zijn ze druk met het aansluiten van de camera’s. Een heuse kraan wordt geplaatst, waardoor er mooie beelden van hoger genomen kunnen worden.
Na een gesprek met de beeldregisseur waar hij mij uitlegt hoe het allemaal werkt vandaag ga ik richting de kleedkamer. Ik moet snel in mijn kostuum van kwart voor 12 hebben we de Feel & Greet. Microfoon gehaald en nadat ook de grime erop zit weer richting de tribune. De mensen van “Komt het zien” komen binnen en er volgt een inleiding hoe het in het werk gaat vandaag. Dan stellen wij als enkele spelers ons voor.
Er zijn wat soldaten die onze blinde gasten kunnen aanraken, en zo een beeld krijgen van hoe hun kostuum eruitziet. Toch mooi dat dit allemaal kan. Met speciale techniek krijgen deze blinde mensen uitgelegd tijdens de voorstelling wat er allemaal te zien is.
De jeugd is druk in de weer hun polsbandjes voor de Zomer Park Feesten onder zwarte armbandjes te verstoppen. “Ik kan deze niet afdoen, ik kan hiermee gratis naar de WC, en ook mijn fiets kan ik gratis parkeren. Na de voorstelling gaan we er met een hele groep weer heen”, aldus iemand uit de jeugdgroep. Met dank aan de dames van het naai-atelier kunnen ze vanavond ook weer voor niets plassen.
Dan nog snel een bakje koffie en luisteren we naar Geert en de “Compagnie-Call”. Dan gaan we starten met de voorstelling. Je hoort meteen dat de dikke 1100 mensen meteen lekker meedoen. Er wordt leuk meegedaan en zo af en toe klinkt er een lachsalvo vanuit de tribune. “Ze doen weer lekker mee”, concluderen wij vanaf de zijkant. “Heb jij haar gezien?” Ze doelt op Ellie Lust. Deze dame die we kennen van de Ether-discipline uit Wie is de mol, zit vandaag tussen het publiek. En ja hoor we hebben haar gespot.
Voorstelling loopt weer lekker. Of we last hebben van de camera’s hoor ik je vragen? Nee, helemaal niet. Moet eerlijk zeggen dat ze niet opvallen. Natuurlijk zie je af en toe een rood lampje maar verder vallen ze me bijna niet op.
Dan gebeurt er iets wat nog nooit gebeurd is. In mijn Herodes-scene zit een stukje waarbij ik erg hard lach. Deze stopt ineens als ik Jezus aankijk. Er zit iemand op de tribune die heel hard aan het lachen is. Gelukkig houdt ze snel op. Dacht echt even wat gebeurt er nu? Als ze nog langer was doorgegaan had ik haar wel onderbroken met “Hou eens even je mond…” Maar gelukkig is het snel stil.
Weer kunnen we een mooie voorstelling bijschrijven. Even rust met de pauze. Tijdens de pauze bezoek Floris Devooght onze spelers. Velen kennen hem van “Zondag in het Zuiden” of “Het geluk van Limburg”.
Dan tijd voor deel 2. Iets minder mensen zitten op de tribune, maar dat mag de pret niet drukken. Ook hier geven we weer een mooie voorstelling aan het publiek. Dat horen we zeker achteraf weer. “Ik ken u niet, maar de voorstelling heeft een enorme indruk gemaakt op mij”. Nog een drankje en dan naar huis. Nog maar 2 zondagen en dan komt er een einde aan dit seizoen. Laten we hopen dat er nog flink wat mensen deze kans grijpen om onze bijzondere voorstelling te komen zien. Voor mij kan het al niet meer kapot!
23-08-2026
Nu het nog kan lekker op tijd richting de Doolhof. Misschien wel de laatste normale voorstelling. Volgende week is de laatste zondag en die heeft altijd wel wat speciaals.
Lekker om nog te genieten van het theater, de collega’s, de sfeer, en alles andere wat de Passiespelen zo leuk maakt. Max en Nikkie zijn er ook al vroeg. “Kom snel”, roept Max. Hij heeft een vriend aan de telefoon. Ik ken hem uit de tijd dat ik in Bergen op Zoom woonde. Leerde hem daar kennen als Bakpiet. Rodney komt vandaag kijken bij de tweede voorstelling.
Langzaam komt ook de rest binnen. Iedereen bereid zich voor op een mooie middag. Op tafels verschijnen allerlei lekkere zaken. Van Cake tot chips.
Ook vandaag weer het normale ritme. Kleding deels aan en microfoon halen. Dan hoor ik op de bühne dat onze kleine Judas aan het inzingen is. Als ik een kijkje ga nemen zie ik de familie Nazareth familiefoto’s maken met hun 4 Jezusjes. Dat is 1 voor 1. Ap heeft het er maar druk mee. Ik neem nog wat foto’s met voor mij de beste zangeres, Eva, die ik mag doen stoppen tijdens mijn scene.
2 vrienden van Omroep Venray komen tijdens de eerste voorstelling. Ik zie ze meteen zitten. Lekker vooraan. Na de voorstelling krijg ik te horen dat ze het prachtig vonden. Het is ook een mooie, waar een dikke 1100 naar zijn komen kijken. Alles loopt lekker door, en op wat kleine opmerkingen komen we er weer goed door.
In de pauze even lekker de rust nemen. Wat eten en drinken. Ook nu het niet meer zo warm is goed zorgen dat je ook door de tweede gaat komen. Een bijzonder moment in deze pauze. Huub en Marleen Simons spelen dit jaar mee. Niet iets bijzonder hoor ik je denken. Maar Marleen zit in een rolstoel, voorzien van alle gemakken. Een emotionele toespraak krijgen we te horen. Voor hen zal het de laatste keer zijn dat ze samen meespelen. Tranen komen in mijn ogen. Als dank dat ze zo zijn opgevangen tijdens de voorstelling hebben ze voor iedereen een kleinigheidje. Een boeklegger met daarin het teken van Geloof, hoop en liefde. Ik dank beide voor dit mooie gebaar. Ook hun hulp, want ze worden elke week bijgestaan door iemand die haar (hun) bijstaat. Op de vraag of zij het ook leuk heeft gevonden vertelt ze met dat dit een combi geweest is van 2 hobby’s.
Dan gaan we starten met de tweede voor vandaag. Ook deze loopt lekker. Tot….
Net voor het einde gaat er iets mis. Na de monoloog van Judas, start zang, moet het kruis omhoog. Geluid valt weg en kruis komt niet omhoog. Huh? Ook als Max start met zijn tekst is er nog geen geluid. Ik hoor hem zeggen: “We hebben een technische storing, en onderbreken even de voorstelling.” Onder het toneel zie ik diverse personen rennen. Geert rent voorbij net als onze technische man Peter. Blijkt kortsluiting in het hydroliek van het kruis. Na korte onderbreking sluiten we de voorstelling af, om daarna het applaus lekker in ontvangst te nemen. Net na het applaus komt kruis omhoog wat door de spelers met applaus wordt ontvangen. Snel gemaakt door Erik. Zo zie je maar, Passiespelen doen we SAMEN! Dat maakt het ook zo fijn om mee te doen.
Vandaag heb ik de Meet en Greed. Ik word door diverse mensen aangesproken. Wat is het mooi. Ik heb genoten. Een vrouw trekt aan mijn arm. “Met u wil ik graag op de foto”. Geen probleem dat doen we graag. Wat extra leuk is dat ik een oud bekende zie. Ton Joosten. Broer van Theo welke 4 maal de rol van Jezus speelde. Ton was Blindgeborene, apostel en hoofdman. De laatste in de tijd dat ik romeinsoldaat was. Wat leuk om hem te zien. Ben benieuwd wat hij ervan vond. “Geweldig”, kan dit ook zijn gezicht zien.
Achter het toneel staan ook wat gasten. Italiaanse Europassion vrienden. “Ik denk dat we 10 jaar verder zijn wil ons publiek dit accepteren,” vertelt hij mij. “Voor mij is dit een vernieuwende manier om het te spelen.” Hij vond het heel mooi. Ook Pastoor Dautzenberg was er. “Poh…. Heel bijzonder!” Hij speelde in de tijd dat hij in Tegelen woonde zelf mee. Iemand met ervaring. Een andere komt met een opmerking welke ik dit jaar nog niet gehoord heb. “U hoeft niets te zeggen, met uw ogen kunt u de hele tribune bespelen! Indrukwekkend!” Nou daar kan ik het mee doen. Ook wat oud-spelers zijn er vandaag. Erik Linssen de zoon van Joep. Een beetje gegroeid is hij wel. In 1985 en 1990 speelde hij mee. Zat in een tv-item als kleine jongen toen men vroeg of mensen de Passiespelen kennen. “Ik speel mee, en heb een hoofdrol…. Nou ja hoofdrolletje, ik draag het opschrift”.
Na nog wat gedronken te hebben rijd ik naar huis. Volgende week de laatste!
Ps ook dank aan Ap voor de foto's
30-08-2026
Het is volbracht....Sta op en loop. Dat waren de laatste woorden van Max. Gevolgd door een waanzinnig applaus. Dat leek niet meer te stoppen. Hoe zwaar de afgelopen maanden ook waren, hoe warm de temperatuur in het theater was, wat er soms tegen zat. We hebben het gehaald. En daar mogen we met ons allen heel trots op zijn. Samen hebben we een voorstelling van hoog formaat neergezet.
Dat schrijf ik terwijl ik net wakker ben op the day after.
Hoe begon de dag van gisteren? Ik werd vroeg door mijn vriendin afgezet bij ons theater. De laatste zondag voor deze productie. Nog 2 voorstellingen te gaan.
Binnen is men druk aan het werk voor de afsluitende party. De bladblazers zijn druk aan het werk. Je zou bijna vergeten dat dit elke zondag gebeurt is. Al vroeg het podium schoonmaken.
Dat terwijl de spelers hun entree maken.
Toch is het vandaag anders als alle andere zondag. Vandaag is alles voor de laatste keer.
Ik werd tijdens het schrijven even gestoord door een telefoontje van L1. Zij wilde graag weten hoe het gegaan was.
En nu weer terug naar gisteren.
Eerst lekkere bak koffie. Dan gaan we ons omkleden. Samen met de andere in het kleedlokaal. Dan mijn microfoon ophalen en de grime erop. Altijd waren John, Carla en Peggy er voor ons. Geholpen soms door oude bekende. Ik loop even over het toneel. Straks zit de bak weer vol denk ik als ik kijk naar de tribune.
Achter de bühne komt de wensambulance binnen gereden. Tilly Thijsen, deed in het begin van het seizoen nog mee, maar is daar nu niet meer in staat voor. Fijn dat ze bij het einde er bij kan zijn. Dat zijn ook de Passiespelen. We zijn er voor elkaar. Bij plezier maar ook bij treurige gebeurtenissen.
Dan gaan we van start. Dit nadat Tilly met: " Gelloof, hoop en liefde" het startschot gegeven heeft.
Een mooie voorstelling volgt. Lekker gevolgd door het applaus.
Dan weet je het... Nog eentje.
Terwijl de mensen van de catering druk in de weer zijn, nemen we wat rust.
Koffie en een krentebol. Mijn microfoon is voor het laatst voorzien van een nieuwe accu.
Al onze mensen van het regieteam druppelen binnen. Paul geeft mij nog een Peptalk. In mijn hoofd speelt de tekst van Max... "Kom maar op!"
Mooi om te zien hoe druk het is. Heerlijk om voor een dikke 1250 man publiek te mogen spelen. Voorstelling loopt goed. Van emotie nog geen sprake. Tot....
Ik zit in mijn auto. Tweede in de rij. De derde keer verrader klinkt en dat is het teken. Gerard start onze auto en gooit hem in de D.
Echter blijft de auto van Pilatus voor ons stilstaan. Sjors krijgt hem niet gestart. Edith en Marcel stappen uit. Ik hoor dat ze zich afvragen of ze er bij ons instappen? Lopen zegt Marcel. Mijn chauffeur Gerard stuurt onze bolide er vakkundig omheen. En we komen tijdig aan op de bühne.
Dan merk je dat Passiespelen iets is wat je samen doet. Nog voor dat de barrabas scene begint waar we drie autos voor nodig hebben zien we dat hij gestart is en optijdt.
Geweldig!
Gelukkig komen we zo goed aan het einde.
Achter het toneel lever ik mijn microfoon in. Bij vele rollen de tranen. Behoorlijk aanstekelijk.
Even een momentje voor ons. Paul komt naar me toe. "Dit was zo goed!" Ik wordt er een beetje verlegen van. Maar fijn om te horen. Fijn om te mogen doen. Zo vaak de complimenten mogen ontvangen. Vandaag zelfs van de koningin van het Limburgse Lied Beppie.
Dan wordt het tijd om te landen en lekker te genieten van de lekkere barbecue, muziek en van elkaar.
Het is klaar. Dit waren de Passiespelen 2026. Nu kunnen we samen zeggen dat we geschiedenis geschreven hebben. We zo'n mooie voorstelling hebben mogen maken. Werken met onze leuke cast, iedereen met zijn kwaliteiten.
Ben zo trots dat ik dit heb mogen doen. Dankjewel iedereen dat ik Herodes 2026 mocht zijn.
