Dagboek 2010

06 januari 2008: We zijn weer begonnen…

Vandaag was de nieuwjaarsreceptie van de Passiespelen, en laat ik deze nu maar eens nemen om het dagboek voor 2010 te gaan beginnen.

Zo rond de klok van 10:35 uur kom ik aan bij het Cultureel Centrum waar de Nieuwjaarsreceptie gehouden wordt. Zo als traditie staan de bestuursleden bij de deur en krijg ik uit handen van Frank Poeth 2 consumptiebonnen. Na een kop koffie en een stukje vlaai begint de toespraak van voorzitter Wim Beurskens. Hij laat iedereen weten dat vandaag Cees Rullens aanwezig is en dat hij zijn ideeën zal vertellen. Nadat Wim iedereen een zalig nieuwjaar heeft gewenst, maakt hij het spreekgestoelte vrij voor Cees Rullens.

"Nee, das niks voor mij", zegt Cees terwijl hij de microfoon ter hand neemt. "Ik houd niet zo van dat officiële". Terwijl Cees zijn verhaal doet kun je, buiten de storende muziek van de Dameszitting, een speld horen vallen in de grote zaal. Iedereen is zeer aandachtig voor wat de nieuwe regisseur te melden heeft. Op de ideeën komt zo af en toe applaus, zeker als hij het heeft over de vrouwen rollen. "Het volk is het belangrijkst. Zonder Volk geen hoofdrolspelers, en zeker geen passiespel".

Nadat Cees alles verteld heeft, waarvan ik niet alles kan en zal verklappen, had je maar moeten komen, is er nog een kort optreden van dhr Stolzenbach.

Hierna wordt het een gezellig samenzijn waarbij iedereen nog even lekker kan nakletsen over wat men gehoord heeft.

Op naar de audities en de eerste repetities.

Donderdag 20 maart 2008: Witte Donderdag

In de geschiedenis van de Passiespelen Tegelen is de Witte Donderdag altijd een avond dat de spelers bijeenkomen. Zo wordt deze avond voorafgaand aan het seizoen gebruikt om de rollen (officieel) uit te reiken, en na het seizoen is dit de avond van de Jubelarissen.

Vanavond op deze "tussen-avond" is het normaal niet zo druk. Veel is er normaal niet te melden. Maar op de uitnodiging stond dat Cees Rullens, onze regisseur wat meer zou komen vertellen over de audities. Deze zouden binnenkort kunnen beginnen.

Na een kort woordje van onze voorzitter Wim Beurskens, zoals het elk jaar gaat, en waar hij ons weet te melden dat de kleinzoon van de eerste Maria, komende tijd gewijd wordt als priester. Een kleine delegatie van de Passiespelen zal dit gaan bezoeken.

Daarna is het woord aan Cees. Alsof het zo moest haalt Cees een envelop uit zijn tas. "Ik heb hem.....", meldt hij de zaal trost. Hij heeft het over de aangepaste tekst van Wiel Kusters. Volgens Cees is deze tekst nog beter. Maar tot teleurstelling van de spelers blijft de tekst waar hij was, in de gesloten envelop. "Ik denk dat het niet goed zou zijn als ik de tekst nu zou voorlezen, het is niet van mijn hand, dus vindt ik dat Wiel Kusters dat zou moeten doen", aldus Cees. "We hebben er de afgelopen maanden met z'n tweeën hard aan gewerkt maar ik ben tevreden. Ik denk dat 75% van wat ik graag in de tekst zou willen hebben er in staat, volgens Wiel Kusters heb ik 99 % gekregen". Het geeft de zaal weer een goed gevoel.

"Over de audities kan ik melden dat deze begin mei zullen zijn, en dat iedereen maar een monoloog uit het hoofd moet leren. We doen 6 personen in een uur. Dat betekend 10 minuten per persoon. Hierover volgt binnenkort meer informatie". Een dringend verzoek wordt gedaan aan de mensen die het formulier nog niet hebben ingeleverd. Men wordt verzocht dit zo snel mogelijk bij Donña in te leveren. Heb je er geen of ben je het kwijt neem contact op met deze site en we zorgen dat je een nieuw formulier krijgt.

Na de vergadering was er nog een gezellig samenzijn.

Vrijdag 9 mei 2008: De audities

Vandaag ga ik rond 19:00 uur van huis af om richting Tegelen te gaan om deel te nemen aan de audities voor de Passiespelen van 2010. Rond kwart voor acht ben ik in het repetitie lokaal van Zet Door. Hier zal het plaatsvinden.

Ik tref aan de bar al enkele collega Passiespelers die voor me zijn, of al zijn geweest. Ik hoor de verhalen van hen aan en praat wat over het komende seizoen. Geert Beurskens is voor mij, en als ik naar de wc ga hoor ik Lazarus. Klinkt heel vertrouwd.

Dan is het mijn beurt. Ik ga naar boven waar Cees en Pierre al wachten. Voor te stellen is niet nodig daar Cees mij al kent van eerdere ontmoetingen. Ik heb gekozen voor de afscheidstekst van Judas. Nadat ik voor de camera mijn naam heb verteld begin ik maar. Na dit korte stukje toneel komt Cees naast mij zitten en zegt tegen mij: "Nu ben ik je vader..., vertel het zelfde verhaal nu eens tegen mij." Zo gevraagd zo gedaan.

Ik doe hetzelfde, nu zittend en kijk Cees regelmatig aan. Hij reageert op mijn teksten met korte zinnetjes maar ik laat me niet van de wijs brengen. ik ga door. Na mijn laatste zin: "Ik hang die appel terug..." zegt Cees: "Ja, hang hem maar terug." (Ik vond dit erg plezierig)

Zo klaar, na nog een kort gesprek ga ik met een goed gevoel naar beneden. Zo nu jij zeg ik tegen Erik Snel (Jezus 2005). En nu wat te drinken Bert.

Aan de bar praat ik nog wat na met Geert Beurskens die mij verteld wat er aan het spel 2010 veranderd is. Daarna rij ik met een goed gevoel terug naar huis. In juni maakt Cees de rollen bekend. Ik kan niet wachten!

14 november 2008: De Rollenuitreiking.

Het is dan wel niet de officiële rollenuitreiking want die vindt pas plaats op de witte donderdag voor het seizoen, maar vandaag wordt bekend wie wat gaat spelen in het seizoen 2010. Als ik de Vriendenkring binnenkom druipt de spanning van de muren van de zaal. Ook reggiseur Cees Rullens vindt het spannnend. "Ik ben misschien wel nerveuzer als alle spelers. Vinden ze mijn keus wel goed? JA het heeft lang geduurd maar het wou niet lukken. Te weinig spelers. Maar ik denk dat we ze nu hebben". Ik zeg tegen hem als het niet goed valt ga je straks met blauwe ogen naar buiten. "Ja dan ben ik de eerste die de kruisweg loopt", aldus Cees.  Nadat we een minuut stilte hebben gehouden voor de pas overleden passiespeler Herm Tosserams, neemt voorzitter Wim Beurskens het woord. We staan weer aan de start van een nieuw seizoen. Na het korte verhaal van Pierre over de aanpassingen van de Doolhof krijgt Cees het woord.

Hij verteld over zijn ideeën en dat hij vindt dat iedereen even belangrijk is. Groot en klein. Samen moeten we de spelen van 2010 tot een succes maken. Iedereen gaat iets anders spelen als in 2005, alleen zo krijg ik de frisse wind die ik graag wil hebben. Daarna maakt hij bekend wie wat gaat spelen, beginnend bij de kleine rollen. Bij mij loop de spanning langzaam op. Geen Sanhedrin dit jaar? Wat dan? Het wordt Johannes. Daar had ik zelf nu helemaal aan zitten te denken, daar zou ik toch al te oud voor zijn? Maar nee Cees heeft de keus gemaakt. Zo krijgt iedereen een rol toegewezen. Als de naam van Erik Snel valt bij de Petrus, kijkt de zaal even op. Da's toch de Jezus van 2005? Nee ook hier een nieuwe... De naam.... René Geijbels. De vuisten gaan bij René de lucht in. Verder zal ik nog niets bekend maken. Dat kunnen we de komende tijd zeker in de diverse kranten lezen.

Nadat de vergadering is gesloten is er nog een gezellig samen zijn, waarin veel gefeliciteerd wordt en iedereen kan bijkomen van deze spannende avond. Donña zegt tegen mij dat ze de monoloog van Johannes aan het einde zo mooi vindt. O, ja dat kan ik me nog wel van vorig seizoen herinneren.

Als ik rond de klok van elf de Vriendenkring verlaat staat Bert buiten een sigaretje te roken. "En.... hoe is het gevallen?" vraag ik hem. "Weer weinig tekst, ben toch wel teleurgesteld, ik had op meer gehoopt", verteld hij mij terwijl hij de rook van de sigaret langzaam naar boven blaast.

Terwijl ik naar huis rijd speelt het constant door mijn hoofd: Johannes?

Maandag 12 januari 2009

Nadat we gisteren de nieuwjaarsreceptie hebben gehad rij ik vandaag weer richting Tegelen. De allereerste repetitie voor de Passiespelen 2010. Als ik in het repetitie lokaal binnen kom zie ik dat ik niet de eerste ben, maar ook niet de laatste. Langzaam maar zeker melden zich meer  mensen in het scouting gebouw. Er worden nog wat handen geschut met mensen die niet op de nieuwjaarsreceptie zijn geweest. Rond 8 uur is zowat iedereen binnen, althans degenen die het wisten. Waar de repetitie gehouden werd is namelijk pas gisteren tijden de receptie bekend gemaakt en daar was niet iedereen. Ook onze nieuwe Herodus, die gaat gespeeld worden door Robert Bouten.

Kort wordt er gesproken. "Ik heb er nog helemaal geen zin in, maar misschien komt dat wel met de tijd", hoor ik een van de spelers zeggen.

Dan komt Pierre Driessen binnen. "Cees is iets later, hij belde net dat hij voor de tunnels in de file staat. Ook is Lou er vanavond niet. Zijn vader is gisteren overleden". Omdat ik Lou en zeker zijn broer Peter goed ken, komt dit voor mij als een klap aan. Meteen zijn mijn gedachten bij hun en zeker ook bij hun moeder.

Dan komt Cees binnen en de repetitie kan beginnen. Cees verteld wat hij van plan is. Hij verteld hoe de repetities gaan lopen, en hoe hij (als dit uit gaat komen) de passiespelen van 2010 voor zich ziet. Voor ons, de spelers, zal het de komende weken ook duidelijk worden. Ik zal hierover nog niets melden, dat zal de tijd wel leren. Cees verteld dat hij de komende weken graag iedereen op de repetitie wil zien. "Jullie moeten het hele spel leren kennen en begrijpen, dit zodat jullie dit aan de rest kunnen doorgeven". Een insteek die ik nog niet vaker heb meegemaakt bij de Passiespelen. Maar ik zie dit wel zitten. Zo krijgen de kleine groep een beeld van het complete spel, en weet je waar we mee bezig zijn.

De voorbeelden die Cees geeft om situaties te beschrijven zijn ook fantastisch. Als Cees verteld hangt iedereen aan zijn lippen.

Vandaag gaan we lezen. De tekst wordt van voor tot achter doorgenomen. Ik vond het wel verrassend om nieuwe personen de tekst van de persoon uit 2005  te horen zeggen. Bij sommige stukken hoor ik collega's zeggen. "Daar is een stukje uit de tekst weggehaald, jammer".  Maar er zijn ook scènes bijgekomen. Een van de dames kampt met een griepje zo lijkt het. Al hoestend en proestend blijft ze tot haar laatste tekst is uitgesproken. Ook het bekertje water wat Doñna haar nog geeft weerhoudt haar niet om naar huis te gaan. Is ook beter zo.

Net na 10 uur zijn we klaar. Nadat Cees nog het een en ander heeft uitgelegd kunnen we naar huis.

Langzaam gaat het toch wel kriebelen en krijg ik er zijn in. Op naar volgende week.

26 Januari 2009: Repetitie

Vandaag reed ik weer op tijd naar Tegelen om te gaan repeteren. Ik was al op tijd in het repetitie lokaal “’t Brook”. Cees kwam vrij verwondert binnen door de enorme lage opkomst. 26 mensen hebben zich vandaag gemeld om te gaan werken aan ons Passiespel.

Er volgt een gesprek met Cees over deze lage opkomst. De een vindt dit de andere dat. Omdat we allemaal van mening zijn dat dit gesprek gebeurt met de mensen die er WEL zijn, is dit eigenlijk een zinloos gesprek. Cees verwacht van iedereen dat hij er is! Er zijn natuurlijk altijd redenen om niet te komen, maar meld je dan wel af! Ongeveer 60 rollen, min 26 mensen die er waren en 11 die zich afgemeld hadden. Brengt het aantal op 23 personen die het niet nodig vonden om maar even te bellen. We besluiten om een aanwezigheidslijst bij te houden. Zo kunnen we de mensen zien die veelvuldig afwezig zijn.

Buiten deze afmelding was Cees ook nog uit zijn humeur omdat een speler bedankt had voor de Passiespelen 2010. (en niet de eerste keer). Ik kan me voorstellen dat hem dat zeer kwaad maakt.

Na dit terechte gesprek gaan we dan toch maar beginnen. De Proloog en Scène 2. Veel wordt er aan de tekst gewerkt en aan de manier om het anders te spelen dan 2005. Vooral door de manier waarop Cees dit probeert duidelijk te maken met verhalen die iedereen zich kan voorstellen maakt het toch een zeer leuke maar vooral leerzame avond.

Als we de scène klaar hebben, kijk onze regisseur op de horloge. “Toch twintig over tien…, was het toch nog een vruchtbare repetitie, wie had dat geacht”. Er wordt nog wat nagepraat en daarna gaat iedereen weer naar huis

Laat deze repetitie geen voorbeeld zijn voor de rest!

16 maart 2009: Repetitie

Na wat weken een beetje "freewheelen" gaan we nu toch echt aan de scènes werken. We zijn een week of drie begonnen aan de proloog en nu vanavond de scene bij Bethanië. Mij bevalt de werkwijze van onze regisseur wel. Nu ik zelf moet spelen is toch anders als dat je naar de anderen kunt kijken. Je ziet het dan in positieve manier veranderen. Af en toe kan er ook heel hard gelachen worden vooral als we weer effe lekker moeten knuffelen. Dit zal de komende weken zeker gaan groeien. Iedereen moet nog aan elkaar wennen. Het is toch al weer 4 jaar geleden dat we zo close waren met elkaar.

Vandaag bezocht de (tijdelijke) voorzitter van de VMP de repetitie. Zo komt er elke week wel iemand binnen lopen om te kijken hoe het gaat.

Nog een paar maandagen en dan gaan we naar de vrijdagavond en komen er ook enkele zondagen bij. Lekker in de Doolhof. Ik kijk hier echt naar uit.

6 april 2009: Nieuw haar?

Vandaag ging ik zoals elke maandag weer richting Tegelen voor de repetitie. Niet van te voren wetende dat dit een heel andere avond zou gaan worden dan ik van te voren verwachte. Na wat geklets van te voren komt Cees binnen en denk ik dat we gewoon gaan beginnen. Maar dat was nog niet het geval. Cees verteld dat op zaterdag 18 april de foto's gemaakt gaan worden voor de reclame campagne. Hier voor heb ik iemand meegenomen waar ik al lang mee werk. Deze heer, waarvan ik van te voren dacht dat het een nieuwe speler was, hij had namelijk een prachtige baard, kwam pruiken passen.  Cees verteld dat tijdens de repetitie iedereen zou moeten passen. Iedereen? Ja Iedereen... Zelfs het Sanhedrin zou moeten passen. Zo gezegd zo gedaan. Voor de pauze stond "Jezus in de Tempel" op het programma, dus zijn we daar aan begonnen. Wel viel het weer op dat er erg veel mensen afwezig waren. Ook Cees viel dit tegen. Je merkte dat aan het tellen aan het begin van de repetitie en de melding: "Ik ben blij dat jullie er in elk geval WEL zijn". Na de pauze zou Judas en het Sanhedrin gerepeteerd worden. Dit kon helaas geen doorgang vinden daar "Judas" er vandaag niet was. Jammer. Dan maar met volle overgave pruiken passen. Ik ben als een van de laatste aan de beurt.

Wel wennen zo'n pruik. Verder verteld onze regisseur hoe hij tijdens de het maken van de foto's wil gaan werken. Zoals met alles wat Cees verteld ben ik zeer benieuwd, en zie ik dit dan ook met vertrouwen tegemoet.

Deze week de witte donderdag viering. Nog een jaar en dan zal deze vergadering in het teken staan van de rollenuitreiking. Maar tot die tijd gaat er nog veel water door de maas. Ik vraag me af hoelang we nog zo door kunnen gaan. Vele afwezigen tijdens de repetities maakt het niet gemakkelijk. Ik denk dat dat maar snel veranderen moet. Anders kun het wel eens lastig worden. Het is extra vervelend voor de mensen die wel elke week komen en dan niets kunnen doen, omdat andere er niet zijn. De Passiespelen maken we toch samen?

13 April 2009: Eitjes zoeken

Vandaag op 2e paasdag is het altijd eitjes zoeken in het theater. Vanaf 10:15 uur ben ik met mijn vrouw en dochter aanwezig in de Doolhof voor de jaarlijkse eiertip. Koffie, yogo en Chocomel en veel lekkers wordt klaargezet zodat iedereen die om 11 uur komt ook genoeg heeft. Bert heeft als we aankomen de eerste kan koffie al lopen. Snel de eieren verstoppen. De eieren waar de prijzen op vallen hou ik nog even bij me. Dat kan straks als iedereen zoekt ook nog.

Om elf uur melden zich zo'n 30 kinderen binnen en kan het zoeken beginnen. Na een kwartiertje zoeken missen we nog 9 eieren. Niemand kan ze vinden. We houden het erop dat eekhoorns ze hebben weggehaald. (komt uit een verhaal van Frank Poeth) Frank zelf was te laat. Mijn klok stond verkeerd. Nu nog maar even wat eitjes verstoppen voor zijn kleinkind.

Daarna worden de prijsjes uitgereikt en krijgt iedereen te drinken.

Toch wel lekker hier zegt Jaap. Even de Doolhof in je opnemen en de lucht opsnuiven.

Als iedereen het drinken op heeft gaat iedereen weer zijn eigen weg. Tot zaterdag....

18 april 2009: De Foto-shoot

Vandaag was het dan de dag van de foto-shoot. Al vroeg in de ochtend is de auto geladen en rij ik richting Belfeld waar de officiële foto's gemaakt gaan worden vandaag. De zon schijnt, en dat geeft aan dat het zeker doorgaat. Erik Derkx die uit Heerlen komt heeft vanmorgen Cees al gebeld. "Bij ons regende het", en ik dacht voor ik dit hele stuk ga rijden vraag ik maar even na of het doorgaat". In de Zandgroeve aangekomen zie ik dat ik niet de eerste ben. Math Schmeitz, verteld mij waar alles zich vandaag bevindt. Boven in een ruimte staat Pilo Pilekes met de pruiken. Hier onder de tent staan de attributen, daar kun je de koffie pakken en daar moet je zeker niet komen want daar is het enigszins gevaarlijk.

Daar komt regisseur Cees Rullens aanrijden met zijn rode bus. Boven op het dak ligt het kruis. Het heeft vandaag veel weg van Jezus Christ Superstar. In de zand en het kruis dat boven op het dak van de bus ligt. Af en toe hoor ik collega's zelf nummers uit deze musical zingen.

Als iedereen in het haar gegooid wordt zitten we buiten lekker te kletsen. Er ontstaat een heel ontspannen sfeer en er wordt heel veel gelachen. Op sommige momenten komen we niet meer bij. Robert Bouten probeert op de hoogte te blijven en werkt tijdens het eten van worteltjes een blik in de privé.

Dan is het tijd voor de foto's. We verzamelen ons en gaan op diverse plekken foto's maken en er wordt zelfs gefilmd. L1, de Stadsomroep en een ploegje wat beelden maakt voor een "reclame" filmpje. Foto's zijn denk ik wel heel apart maar zeker zeer mooi. De voetwassing doen we in een beekje. We worden met onze voeten compleet weggezogen in de bodem. Dat merkt fotograaf Jaques Peters ook als hij een stap naar achteren maakt. Plons, achterover in het water. Gelukkig de camera heeft niks.

De Romeinen hebben vandaag een aparte manier van transport. Voor in de bak van de bulldozer. Alleen die arme Owen Houba. Hij moet de schilden dragen en loopt. Gelukkig niet het hele stuk maar alleen het laatste deel.

Zondag 19 april 2009: Uitleg Cees Rullens in Doolhof.

Na de vergadering van de VMP (Vereniging Medewerkers Passiespelen gaan er vele spelers het theater de Doolhof in om uit de mond van onze regisseur te horen wat de bedoeling is voor het komende seizoen. Als een van de eerste (ik had de sleutel) betreed ik samen met mijn neefje de nog stille Doolhof. Niet veel na mij komen nog meer spelers binnen. "Er zouden nog 9 eitjes moeten liggen, van vorige week", zegt mijn neefje Toon. Nadat ik hem de opdracht gegeven heb deze dan maar te gaan zoeken praat ik nog met collega's, die alles willen horen over de foto-shoot van gisteren.

Waar ik wel blij mee ben is de enorme opkomst.

Daar komt Cees met in zijn handen een stapel folders van het Draaksteken. Daar gaan we ook met onze groep naar toe. Zo'n 120 passiespelers hebben zich hiervoor bij Jeu aangemeld. Nadat de voorzitter van de Vereniging Cees heeft geïntroduceerd, gaat onze regisseur in volle overgave vertellen wat de bedoeling is. Het moet Jeruzalem worden hier in de Doolhof. En de ideeën over het toneel, de kleding, de muziek, en alles wat er voor nodig is om de Passiespelen van Tegelen in 2010 te doen slagen passeert de revue. Ook op vragen weet Cees goed antwoord te geven.

Ik hoop dat het enthousiasme van Cees op de grote groep is overgeslagen. Ik denk dat dit wel moet, want iedereen luisterde zeer aandachtig en ik zag toch wel hier en daar een blij gezicht.

Ook werd de regieassistente Paula voorgesteld. De vaste groep kende haar al, maar nu ook de rest. Zij helpt Cees en is het aanspreekpunt voor afmeldingen.

Vrijdag 22 mei 2009: Voor het eerst naar buiten

Vandaag is de eerste buitenrepetitie in de Doolhof. Ik kom rond 19:00 uur de Doolhof binnen. Frank en Paula hebben dan een bespreking gehad met Lou. Lou verzorgd de catering achter het toneel. Hij zorgt ervoor dat het niemand aan iets ontbreekt. In de Doolhof is nog goed de overblijfselen te zien van de concerten van de vorige week. Misschien zijn ze blijven staan omdat er volgende week weer optredens zijn. Hekken, Tenten, een generator en zelfs een heftruck staan nog in het theater.

Samen met hem loop ik het theater binnen. Geeft toch wel weer een speciaal gevoel. Mijn vader is er ook al. Iet wat te zomers gekleed in T-shirt en korte broek, maar dat merkte hij al gauw genoeg. Jasper (Judas) maakt de opmerking: "Leuk repetitie lokaal, je zou er voorstellingen moeten houden. Maar hoe krijg je het vol?" Kort wordt terug gekeken naar afgelopen dinsdag. Toen was de vijftigjarige bruiloft van Pierre. "Wat hebben we een lol gehad", blikt Kitty Doesborgh terug. Er stond een trouwfoto van Pierre in de krant.

Onze Annas was afgelopen dinsdag 50 jaar getrouwd met Toos

Als iedereen er is rond half acht, blijkt er eentje nog niet aanwezig. Cees. Nadat Paula hem gebeld heeft blijkt Cees 20:00 uur in zijn agenda te hebben staan. Na de excussies van Cees en het verhaal dat het met hem niet erg goed gaat, last van de buik, gaan we beginnen.

Vandaag staat het laatste avondmaal en Pilatus 2 op het programma. Wat weer heel vervelend is is dat er zeer weinig apostelen zijn. Rene (Jezus), Jasper (Judas), Dre (?) en ik (Johannes) zijn de enige apostelen die er zijn. Erg vervelend. Maar we gaan er toch aan beginnen, dan maar met vrouwelijke apostelen die meedoen. En Marcel (Pilatus) die de rol van Petrus op zich neemt.

Wel even wennen om op zo'n groot toneel te spelen als je de aflopen weken gewend ben om in een klein zaaltje te spelen.

Een gedeelte wordt maar gerepeteerd, dan snel over naar Pilatus. Mar eerst even korte pauze. Cees wil graag een Cola en even baar de WC (hoe zou dat komen).

Pilatus ziet er spannend uit. Vooral als Cees rondom de vrijlating van Barabas zelf het heft in handen neemt. Je merkt dan wat een stilte kan doen. De spanning giert door mijn lichaam. Omdat we elkaar niet meer in de ogen kunnen kijken komt er om 22:15 uur een eind aan deze eerste buitenrepetitie.

Zondag 07 Juni 2009: De groep kompleet

Vandaag was de dag dat de groep samen zou gaan repeteren. Dat wil zeggen met de figuratie erbij. Dat is altijd toch wel spannend. Samen met mijn dochter rij ik s'morgens richting de Doolhof. Vandaag is buiten de repetitie ook het bekend maken van de maquette van het toneel, waar Cees al zolang over spreekt. Ook krijgen we de film te zien die gemaakt is tijdens het foto's maken. Als we in de Doolhof komen is de poort nog gesloten. Maar niet veel later komt Lou al aanrijden. Hij opent de poort en we rijden naar binnen. In mijn achteruitkijk spiegel zie ik Erik Derkx (Lazarus). Samen gaan we het theater binnen. Dit geeft toch altijd een speciaal gevoel. Even wordt er nog gesproken over vrijdag, de repetitie ging toen niet door omdat onze regisseur ziek was. Zou hij er nu wel zijn?

En ja hoor, daar komt de bus van Cees. Langzaam maar zeker wordt het steeds drukker en kunnen we beginnen. Cees verteld eerst wat de bedoeling is voor de figuratie. En dan gaat het van start. De onrust kun je wel merken. Er wordt met geluid en tv's geschouwd. Alles klaarmaken voor straks. Dit leid wel een beetje af, maar goed hoort erbij. Nadat we enkele scènes gespeeld hebben is er tijd voor pauze. Leuk is dat enkele "Oude Bekende" de weg naar de Doolhof hebben weten te vinden. Cor van Leipsig is er vandaag en zit samen met zijn Judas lekker in het zonnetje. "Nu zonder echte boter", zegt Erik (zie seizoen 2000). Hij heeft de maquette gemaakt die we vandaag te zien krijgen en die al een plaatsje heeft gekregen in de vijver (zonder water natuurlijk). Verder is het altijd erg aardig om met mensen die de Passiespelen van vroeger kennen nog wat te praten. Ellie Siebgens Denessen verteld me een mooi verhaal over Johannes, en ook Kitty Doesborg verteld me een aller aardig verhaal van vroeger.

Na de pauze wordt onder toeziend oog van Cor en tekstschrijver Wiel Kusters het eerder gespeelde nogmaals gedaan. Dan is het tijd voor het grote moment....

Na een woordje van voorzitter Wim Beurskens krijgen we het filmpje te zien. Ik moet zeggen erg mooi. Dan het onthullen van de maquette. Samen met Wim Beurskens tilt regisseur Cees Rullens het doek eraf. En dan is het stil. "Wouw.... Wat mooi...", zijn enkele termen die ik hoor vallen. Cees geeft nog een uitleg en daarna wordt het glas geheven op het seizoen 2010. Proost.

Hierna heeft iedereen de gelegenheid om alles van dicht bij te bekijken, en worden er nog enkele interviews gegeven aan onder andere L1. Als ik dit schrijf heb ik dit al gezien. Wel apart eerst een item over het draaksteken en dan over de Passiespelen. Beide van dezelfde regisseur. In beide zeken wordt er aan het decor aandacht besteed. Toevallig?

Zondag 21 juni 2009: Resumé

Vandaag kom ik de Doolhof binnen als het regent. Samen met Edith en Paula loop ik naar binnen. Lou van de Catering heeft de koffie al klaar. Tijdklok doet wonderen. Langzaam vallen de druppels naar beneden. Het ziet er naar uit dat het gaat regenen. Volgens Edith zou het tijdens de repetitie droog blijven. "Ja, ja", antwoord ik. "We zullen vandaag zien hoe jou band met boven is". Achteraf moet ik toch zeggen dat ze gelijk had. Het heeft tijdens de repetitie niet meer geregend, er scheen zelfs zo af en toe een zonnetje.

Vandaag gaan we lezen. Van voor tot achter. Zo kan Cees zien en horen waar de ontbrekende schakels zitten. Erik Derikx is te laat. Half elf toch? Nee tien uur beginnen we!. Voor straf mag hij alle ontbrekende rollen lezen. Omdat hij naast me zit moet ik hem af en toe een por verkopen. We zitten namelijk op de tribune en je kunt elkaar slecht horen. Zo lezen we de tekst van voor tot achter helemaal door. Er wordt bekeken wat er gerepeteerd is en wat niet. Welke rollen moeten nog een invulling krijgen? Aan het eind van de repetitie staat dit alles op papier en kunnen we weer richting huis. HOOOO.... De Catering heeft vandaag broodjes worst. Altijd lekker na zo'n ochtend lezen. Hulde voor deze leuke aktie.

We missen dus enkele grotere en wat kleine rollen. Interesse? Mail dan snel naar Donña Doesborgh:  spelersinfo@passiespeler.nl. Want dan kunnen we lekker door repeteren en is de groep helemaal compleet.

Zoals je misschien weet is Cees Rullens ook de regisseur van het Draaksteken in Beesel. Op de site van het draaksteken enkele mooie foto's van de Passiespelen (zie beneden).

Adres Draaksteken: www.draaksteken.nl

Dinsdag 7 juli 2009: Op bezoek bij....

Vandaag gaan we op bezoek bij het draaksteken in Beesel. Daar we beide beschikken over dezelfde regisseur is dit idee tot stand gekomen. Rond 19:15 uur verzamelen zo'n 25 Passiespelers zich voor Café de Troubadour in Beesel. We worden ontvangen door Hans van Kruchten van het Draaksteken en krijgen koffie met cake. Daar de apparatuur weigert moeten we het doen met het verhaal van de voorzitter van het Draaksteken. Hij verteld over de geschiedenis van het draaksteken en over de organisatie van dit geheel. Zo af en toe wordt er een vergelijking met het Passiespel getrokken. Soms wel eens een klein steekje onder water.

Daarna gaan we naar de wei, zo noemen ze het theater waar het draaksteken gehouden wordt. Cees Rullens is al vol aan het repeteren. We krijgen een voorproefje wat er al erg mooi uitziet.

Als Cees het spel onderbreekt worden we aan de spelers van het Draaksteken voorgesteld. De Passiespelers uit Tegelen! Dan mogen we een kijkje nemen bij de draak. Ziet er mooi uit, vooral de techniek. Daarna door met het drakengevecht. Enorm indrukwekkend. De paarden moeten nog erg wennen aan de draak. Maar ik denk dat dit wel goed zal komen.

17 Juli 2009: De laatste voor de vakantie

Vandaag is de laatste repetitie voor dat we een zomerstop hebben. Dit is dan voor velen de laatste keer dat ze langer op vakantie kunnen want volgend jaar is weer een speelseizoen. Als laatste repetitie is gekozen voor een fullcast-repetitie. Zo sluit je naar mijn mening wel lekker af. Cees komt vandaag binnen maar wordt niet door iedereen direct herkend. Zijn haar is weg. Ik vraag me dan ook maar meteen af of hij in Beesel te dicht bij de vuurspuwende draak heeft gestaan. Het is wel even wennen. Cees lijkt nu wel een broer van Math Schmeitz. Voor we gaan beginnen worden we nog toegesproken door onze voorzitter Wim Beurskens. Hij verteld dat alles lekker op schema loopt. We zitten nu 9 maanden voor het passiespel van 2010 geboren gaat worden. Verder verteld Wim dat er al afspraken gemaakt zijn voor het komende seizoen.

Dan gaan we beginnen. Pilatus 2 staat op het programma. Deze scène is pas enkele keren gerepeteerd en nu met de grote groep erbij. Na enkele keren loopt dit al heel aardig. Je merkt wel dat vele Passiespelers stilte heel moeilijk vinden om te spelen. Regelmatig horen we Cees zeggen: "Langer stil zijn!". Hij geeft op een gegeven moment maar aan wanneer de figuratie geluid mag geven. Je merkt wel dat dit de spanning omhoog drijft. Erg mooi dus.

In de pauze krijgen we allemaal een consumptie bon om wat lekkers te eten of te drinken. Hier wordt dan ook gretig gebruik van gemaakt. Even lekker kletsen met z'n allen.

Na de pauze wordt er terug gegrepen naar Jezus in de Tempel. Dit gaat al erg lekker.  Zo rond de klok van tien uur wens Cees ons een prettige vakantie en kunnen we naar huis.

20 September 2009: Voor het eerst samen.....

Vandaag was de workshop. Vandaag konden mensen die interesse hadden eens komen kijken en zelfs meedoen. Je kon bij het koor of de figuratie. Er konden zich zelfs mensen aanmelden die een stevig handje wouden helpen achter het toneel.

Op het toneel stond ook de Maquette. Het viel ons op dat Lazarus (het poppetje wat eerst naast het graf stond) zich verstopt had. We hebben hem in het graf gelegd.

Nadat Cees de groep had toegesproken werd het koor achter het toneel op gevangen door Ben Benders en Nard Reijnders. Ben is de dirigend van het koor en Nard heeft de muziek gecomponeerd. De rest van de groep blijft op het toneel en neemt de eerste scene nog eens goed door. Verder gaan we ook kort werken aan de scene na de intocht.

In de pauze kan ik kort spreken met Nard Reijnders en vraag hem waar hij de inspiratie uit gehaald heeft voor de muziek. "Was niet erg gemakkelijk, maar door het lezen in de tekst krijg je ideen en ga je aan het werk. Het zal nog wel flink aanpassen worden maar ja dat kan dan ook gemakkelijk."

Na de pauze laten we elkaar zien (en horen) waar we aan gewerkt hebben. Eerst het koor, daarna de spelers. Als we van elkaar weten wat we doen gaan we het proberen. En nadat ik eerst erg verwonderd over de muziek was, paste het toch wel. Wel even wennen.

08 Oktober 2009: Nog steeds buiten.

Vandaag repeteren we weer buiten. Altijd beter dan in het te kleine scouting gebouw. In de Doolhof zijn altijd meer mogelijkheden. Met het weer hebben we bijzonder veel mazzel. Na een noodweer van gisteren is het vandaag heel lekker en droog. De gevolgen van de harde regen is in de Doolhof duidelijk te zien. Vooraan de tribunes is het erg glad en de vijver staat vol water. Dat hoort toch zo? Nee, we gebruiken deze ruimte in het spel en dus kunnen we op dit vlak vandaag niet terecht.

De groep vandaag is aardig groot, althans de sprekende rollen (welke allemaal zijn ingevuld), en vandaag wat te zeggen hebben zijn er (op 1 na) allemaal. Repeteert erg lekker. Zo kun je stevig doorwerken. Vandaag begonnen we met de intocht en hebben we in 1 keer doorgelopen tot Judas voor het Sanhedrin.

Als Johannes heb ik, samen met Petrus (Erik) en Judas (Jasper), tijdens de Intocht. Ik mocht hem vandaag "blij" spelen. "Ja", zei Cees, "dat zal wel op de site komen te staan". Toch wel leuk om te merken dat zelfs onze regisseur af en toe een blikt werpt in ons dagboek.

Volgende week gewoon weer verder waar we gebleven zijn. Hopelijk is het dan ook droog, want er gaat niets boven repeteren in ons eigen theater.

15 Oktober 2009: Een van de laatste repetities buiten en we konden de boom in.

Als ik vandaag de Doolhof betreed dan zie ik dat er heel wat verandert is in het theater. Er staan Olijfbomen op de (oude) Calvarieberg. De gaten waar de kruizen normaal in staan zij n eruit gehaald en ook de steen voor de piëta heeft plaats moeten maken voor deze bomen die uit spanje komen. Verder hangen de deuren in de middelste tempel weer op hun plaats. Deze waren na vorig seizoen verwijderd. Het ziet er allemaal geweldig uit.

Voor dat ik met de repetitie begin laat ik me, en nog enkele andere spelers, voor in het kantoor even meten. Dit zodat de kleding ook op maat gemaakt kan worden. De aanwezige kinderen schreven driftig de maten op papier.

Zoals Cees vandaag ook al op de stadsomroep heeft verteld repeteren we vandaag het laatste avondmaal, de hof van olijven, de overval en de aanslag op Lazarus. Jammer is Judas afwezig. Voor de hof van olijven en de overval niet een geheel onbelangrijke speler. Dus gaat dit jammer genoeg niet door.

Wel repeteren we flink aan het laatste avondmaal. Niet geheel onbelangrijk is dat René zijn tekst al helemaal uit het hoofd kan. Erg knap. Het is namelijk een hele lap. "Als je de apostelen verteld kun je dat doen als een leraar die voor de klas staat", zegt Cees. Bijzonder in deze is dat René echt leraar is op een Basisschool. Dit breekt even de spanning.

12 November 2009: Wat kan repeteren toch lekker zijn…

Voor dat we het gaan hebben over de repetitie van vandaag even terug naar zondag. Een Fullcast repetitie in de Doolhof. De voorspellingen voor het weer waren voor deze dag niet echt bijster. Toch viel het op de dag zelf enorm mee. Ik neem het fototoestel vandaag mee want we gaan foto’s maken van alle medewerkers die in 2010 meedoen aan de Passiespelen. Hiervan gaan we een “smoelenboek”.  Wat wel opvalt, is dat er weer een heleboel “rol-spelers” (bijna altijd dezelfde) schitteren door afwezigheid. Een Full-cast repetitie is voor IEDEREEN!!!

Op zondag repeteren we de kruisweg. Voor René wel even een verassing. “Had ik dat geweten had ik wel “oude” kleren aan gedaan. Dan maar zo”. Dat bleek wel even later. Na een paar keer vallen zien we een redelijk gat in zijn nieuwe broek. De wijze waarop deze kruisweg geoefend word maakt wel indruk. Vooral het geluid en het beeld van het kruis dat hard op de grond valt. Vele spelers zijn verwonderd dat René zich niet heet pijn gedaan. Ook Erik Snel (Jezus 2005) geeft aan dat dit wel link is. Gelukkig zijn er ook plaatsen waar het kruis op de struiken land.

In het begin van de repetitie had ik het idee dat het niet erg druk werd, maar het wordt toch steeds drukker. Vooral het koor komt later binnen. Diverse mensen moesten nog in de kerk zingen.

Na de repetitie gaan we door met het maken van de foto’s voor het smoelenboek. Het zal nog wel een paar weken duren voor we echt iedereen op de gevoelige plaat zijn vastgelegd.

Vandaag op donderdag repeteren we Pilatus en Herodes. De repetitie is in het Scoutinggebouw. Dat betekend dat er aan en enscenering niet gewerkt kan worden, des te meer aan de tekst. Een avond die de geschiedenis kan ingaan als een van de betere repetitie avonden. Met een woord geweldig!!!!!

Er is kei hard gewerkt en een ieder was goed geconcentreerd. Door de afwezigheid van Chuzas, ben ik ingevallen. Samen met Robert Bouten zo spelen is echt leuk. De spanning gierde door mijn lijf. Leuk de reactie van Cees.

Zo zou het elke week moeten gaan. Voldaan rij ik terug naar huis, nog lang nadenkend over vanavond.

28 November 2009: Het koor

Vandaag ga ik voor het smoelenboek eens kijken bij het koor van de Passiespelen. Als je net als ik tot de spelersgroep behoord dan krijg je hier maar weinig van mee. Alleen op de full-cast repetities hoor je stukken die zij gerepeteerd hebben. Vandaag dus op bezoek bij deze grote groep zangers en zangeressen.

Het koor repeteert onder de bezielende leiding van Ben Benders. Man wat is deze dirigent goed. Het is wel zijn vak, maar toch. Hij hoort dingen die ik niet hoor, en is op een zeer professionele manier bezig om deze groep perfect te laten klinken. Op iedere noot wordt gelet.

Erg mooi om te zien hoe het hier iedere week weer aan toe gaat. Het einde van 2009 is al in zicht, en het seizoen komt eraan, maar ik ben ervan overtuigd dat het koor het wel gaat halen.

Net als de spelersgroep loopt het koor op koers. Ging de winter maar sneller, zodat we vaker weer naar buiten konden. De teksten moeten nu wel zitten, nu de uitvoering.

13 December 2009: Complete doorloop (full-cast)

Vandaag was de laatste repetitie van 2009. Voor de gelegenheid in het theater de Doolhof, en met de complete cast. Als ik voor ik vertrek buiten kom merk ik dat het erg koud is. Tijd dus voor een dikke trui.

Rond 10 uur arriveer in de Doolhof. De eerste collega spelers zijn er al en ik hoor dat ze achter het toneel hebben ingebroken. In de ruimte die gebruikt wordt voor het opslaan van spullen. Het gaat niet om spullen van de Passiespelen maar om onderhoudsspullen. Even goed natuurlijk weer iets om over na te denken. Dat er altijd nog mensen zijn die niet met de vingers van andermans spullen kunnen afblijven.

Vandaag doen we een complete doorloop. Dit hadden we afgelopen donderdag ook al met de kleine groep gedaan maar nu dus met de gehele groep.  Het gaat erg goed. Al is het voor de grote groep nog flink wennen maar ze doen goed hun best.

Als ik na een tijdje met een lekkere kop warme chocomel op de tribune zit heb ik een kort gesprek met enkele gasten uit Beesel. Ze vinden het al erg mooi. Dat jullie nu al een hele doorloop doen? Dat konden wij in Beesel nog niet 5 maanden voor de Première. Cees onze regisseur hoort dit, en met een lachje op zijn gezicht zegt hij dat hij erg trots is op de groep.

Anderhalf uur voor de pauze gaat in één ruk goed. Daarna direct door met na de pauze. Ook dit gaat lekker. Alleen het laatste gedeelte, dit staat nog niet helemaal vast, moest stevig geïmproviseerd worden. Cees was eigenlijk van plan af te breken maar heeft het laten gaan.

In de toespraak van Cees achteraf klinkt een tevreden regisseur. Er moet nog veel gebeuren maar dit gaat al heel erg lekker! Met de kerst warme truien, handschoenen en laarzen vragen want vanaf februari zullen we, weer of geen weer naar buiten gaan. Dan zullen de aanpassingen in het theater al in verre staat van klaar zijn, en kunnen we allen op de juiste plek repeteren. Dit is nu nog af en toe aanpassen.

10 Januari 2010: De Nieuwjaarsreceptie

Vandaag was de nieuwjaarsreceptie van de Passiespelen. Zoals elk jaar, maar nu weer redelijk druk bezocht, zoals dat voor aanvang van het seizoen meestal is.

Als ik met mijn vrouw en dochter bij de Haandert kom aanlopen wordt ik aangesproken of ik kan helpen. Er moeten 3 etalagepoppen naar de zaal die aangekleed zijn met de nieuwe kleding voor de Passiespelen 2010. Gelukkig hoeven we ze alleen maar in een auto te laden en daarna weer van de auto de zaal in. De poppen liggen nu in een busje op elkaar. Redelijk raar gezicht is het wel. Een sanhedriet die boven op een koopman en een vrouw uit het volk ligt. Koud moet het voor de poppen ook zijn want de blote benen rijzen bij mij het kippenvel op als ik ze door de sneeuw naar het busje sjouw.

In de Haandert staat de koffie en de vlaai al weer klaar. Net als het stichtingsbestuur dat iedereen de beste wensen voor het komende speelseizoen wenst. Verder krijgen we ook hier de 2 consumptiebonnen voor wat lekkers te drinken.

Als iedereen een plaatsje heeft gevonden begint voorzitter Wim Beurskens met zijn nieuwjaarstoespraak. Het gaat goed! Met tevredenheid kunnen we uitkijken naar het komende seizoen. Elke discipline stoomt af op het komende seizoen. De kaartverkoop gaat erg lekker. En ook de aanpassingen in het theater zullen aanstonds beginnen. Is nu even moeilijk want de Doolhof ligt vol met sneeuw.

Ook Cees, de regisseur, verteld dat dit het geval is. Verder is hij blij dat er zoveel “wensen” van hem uitkomen om van dit passiespel iets mooi te maken. Iedereen wordt opgeroepen om vanaf NU de haren te laten groeien en de baard e laten staan. Er is dus een scheerverbod. Over enkele weken zal er dan bekeken worden wat ze ermee gaan doen. Daar pruiken zeer duur zijn, is door niet te scheren al snel veel geld verdiend. Verder wordt iedereen gevraagd om om zich heen te kijken. We zoeken nog jonge mannen die een rol kunnen vervullen als tempelwacht of Romeinssoldaat. Weet je iemand (of zelfs een groep), geef dit dan zo snel mogelijk door. Dit kan bij Cees tijdens de repetities of bij Donña.

Natuurlijk komen aangeklede poppen ook aan de orde. Cees verteld dat Brigitte, samen met haar “naaidames”, al hard aan het werken is. Het resultaat mag er zeker zijn. Als voorbeeld staat er een sanhedriet, een koopman en een vrouw uit het volk.

Verder beantwoord Cees nog enkele vragen uit de zaal en daarna kan iedereen met een glaasje lekker bijpraten.

7 Februari 2010: Weer met de hele groep naar buiten.

Vandaag repeteren we weer in de Doolhof met de hele cast. Ik heb er erg zin in. Na donderdag nog lekker door het laatste avondmaal gegaan te zijn vandaag vanaf de intocht tot aan het laatste avondmaal. Voor dat we repeteren geeft Cees iedereen een plaats in een huisje, deze staan er wel nog niet maar lang gaat dat niet duren. Maandag worden ze gebracht en kunnen ze geplaatst worden. Dit duurt wel even voordat iedereen zijn huisje gevonden heeft. In het huisje waarin ik (Johannes) woon, samen met enkele anderen is er nog kort discussie over het uizicht. Er staat een Olijfboom voor de deur. Hier vinden we wel wat voor.

Dan gaat de repetitie van start. Het is nog wel koud maar het gaat toch wel lekker. Na een tijdje repeteren een korte pauze waarin we kunnen genieten van warme chocomel, broodjes worst, en zelfs soep. Geweldig wat Lou en Angelique met hun team allemaal doen. Je zou het snel vergeten maar wat is er lekkerder om tijdens zo'n koude repetitie een lekker warme chocomel met slagroom te drinken.

Na deze korte pauze een demonstratie van ons koor. Hier zie ik dat het koor enorm gegroeid is. Klinkt nu al erg mooi. Mijn complimenten.

25 Februari 2010

Als ik vandaag binnenkom in de Doolhof, waar we vandaag repeteren dan zie ik dat er veel veranderd is. Niet alleen staan alle huisje er maar ook het grote speelpodium staat er. Een enorm groot podium wat loopvlakken heeft vanuit de 3 tempels op het boventoneel en met een groot speelvlak boven het ondertoneel. Het is zo'n 2,5 meter hoog. Dit maakt het best griezelig als je er bovenop staat. Heb je hoogtevrees dan heb je toch wat om over na te denken.

Cees glundert. "Geweldig niet? Het moet nog wel aangekleed worden maar we kunnen nu tenminste repeteren zoals het tijdens de voorstelling ook gaat."  Achter het toneel wordt ook hard gewerkt om alles klaar te krijgen voor de zomer. De kleedruimtes en de toiletten krijgen een grote beurt. Dit was ook wel nodig.

Er ontbreken toch wel wat spelers, vanaf nu gaan we elke keer door een groot gedeelte van de voorstelling. Vandaag de eerste 15 pagina's van het verhaal. Dus vanaf het begin tot ongeveer de intocht. Volgende week weer 15 pagina's. Zo gaan we de komende weken door de hele voorstelling heen. Op donderdag vooral voor de sprekende rollen en op zondag hetzelfde met de hele groep.

Het is vandaag toch nog wel vrij koud maar we slaan ons er met de groep wel goed doorheen. Het is droog. We spelen twee keer het te repeteren gedeelte. Onderbroken door een lekkere warme kop koffie.

Ook vanavond is Nard Reijnders er. Hij is de laatste tijd er vaak omdat hij ideeën wil opdoen voor de nog te maken muziek.

Zo rond de klok van tien uur zijn we klaar en kunnen we weer naar huis.

27 Februari 2010, de pruikpasmiddag

Volgende week is er weer een foto-shoot voor de reclame campagne. Dus werd er vandaag door Pilo Pilkens weer naar de haren gekeken en werden er pruiken gepast.

Hier en daar (net als de vorige keer) ging dit weer gepaard met gelach. Het wordt wel erg mooi. Er worden zelfs pruiken op maat gemaakt.

Zaterdag 6 maart: De Fotoshoot (deel 2)

Vandaag is er weer een fotoshoot. Dit keer niet in een zandgroeve maar in de Doolhof. In het theater word nog heel hard gewerkt aan de decors en lang niet alles is al klaar dus wordt het vandaag wel even aanpassen om de delen die nog niet op de foto mogen buiten beeld te laten.

Ik arriveer zo rond 9 uur in de Doolhof en zie dat ik niet de eerste ben. Pilo komt aan met een grote tas (van een supermarkt) gevuld met de mooiste pruiken. Deze krijgen een plaatsje in het lokaaltje achter de kassa. Alle pruiken zijn voorzien van de naam die de pruik opkrijgt. De pruik van René die Jezus speelt dit jaar draagt de de leuke titel "Jezus zelf".

Dan komt iedereen langzaam aan en kan het festijn van aankleden en het opzetten van de pruiken beginnen. De Doolhof wordt op plekken schoongemaakt zodat het er op de foto allemaal puik uitziet. Cees is er samen met zijn 2 honden die zich al lekker thuis voelen in ons openluchttheater. Zo rond 11 uur zit iedereen in de kleren en kunnen we beginnen. Gelukkig gaat het anders dan Cees donderdag aan heeft gegeven. Geen doorloop, maar gericht foto's maken van scènes.  Beginnen met het laatste avondmaal, daarna de Hof van Olijven. Zo lekker lig je ook niet tegen deze oude bomen maar het ziet er wel mooi uit. De warmte krijg ik van achter me. Petrus (Erik Snel) ligt met me "Lepeltje Lepeltje". Daarna komt het Sanhedrin aan de beurt.

In de pauze kunnen we lekker genieten van warme soep en broodjes worst of frikadel. Er wordt goed voor gezorgd door de ploeg van Lou en Angelique. Complimenten!!!!

Daarna door met de foto's van Herodes en Pilatus. Ook komt de ploeg van Bart Hölscher binnen voor het maken van een promotie filmpje. Hier zijn we de rest van de middag lekker mee bezig. Voldaan maar erg koud rij ik om 4 uur weer terug naar huis.

Zondag 14 maart 2010

Vandaag een repetitie, zoals vanaf nu elke zondag, met de fullcast. Ik kom net voor 10 uur de Doolhof binnen en zie dat Miranda Donña feliciteert. Ik vraag aan haar moeder of ze jarig was. “Vandaag”, is het antwoord op de vraag. Donña kennende houdt ze niet zo van alle aandacht, dus…. “DONÑA….. PROFICIAT MET JE VERJAARDAG!!!!!”, schreeuw ik terwijl ik op haar afloop om haar proficiat te wensen. Gevolgd door alle andere aanwezige spelers. Ook Cees geeft tijdens zijn toespraak dit nogmaals aan en wordt er luidkeels gezongen. Aan het gezicht van Donña was duidelijk af te lezen hoe leuk ze het vindt.

Vandaag bijna alles van voor de pauze. Met muziek. Enkele spelers komen pas om half elf de Doolhof binnen. “Begonnen we om 10 uur?” Zij zijn er tenminste, onze Simon de afvallige is er weer niet bij. Nadat hij vorige week te horen heeft gekregen dat hij zijn gezicht best vaker zou mogen laten zien, is dit waarschijnlijk niet aangekomen. Maar dan gaat het van start. Je merkt dat dit al veel gerepeteerd is, want het begint al aardig te lopen. Op een enkele scène, waar extra aan gewerkt gaat worden, is ook onze regisseur tevreden.

Als ik tijdens de pauze achter het toneel kom, zie ik dat onze catering alles weer heeft als afgelopen seizoen. De drank en  koude versnaperingen in het winkeltje, de warme hap in een tent onder de overkapping. Het assortiment is geweldig, en verdient ook dit jaar weer een compliment. Ze hebben ook nieuwe onderleggers, die te koop zijn. Na vorig seizoen een mooie foto van de tempels, dit jaar een foto van René Geijbels die het kruis draagt. Aan de rechterzijde staat “smakelijk eten”, een sterke maag moet je wel hebben, om te eten bij de bebloede Jezus.

Na de pauze nogmaals het zelfde. Na afloop nemen we een gesprek op met Cees voor ons filmpje. Af en toe zie ik een glinstering in de ogen van Cees komen. Uit deze blik kan ik aflezen dat het toch wel volgens verwachting gaat.

Donderdag 18 maart 2010

Vandaag ben ik al vroeg, rond 18:00 uur in de Doolhof. Ik zie dat Erik (van de technische groep) bezig is in de huisjes. Hij is plankjes aan het zetten in de raampjes van de huisje zodat het lijkt dat deze dikke muren hebben. De huisjes zijn voorzien van een licht kleur verf en de blauwe zeilen die over de huisjes lagen zijn weg. Ziet er meteen geweldig uit.

Ook zijn er rijen stoelen op de tribune verdwenen om plaats te maken voor rolstoelen.

Ook Peter komt al in de Doolhof om de verlichting aan te maken voor vanavond. Je zou het haast vergeten hoe belangrijk ook deze mensen zijn voor de Passiespelen.

Om 18:30 uur productieoverleg waarin we de zaken bespreken die de komende weken nog gedaan moeten worden. Cees verteld allemaal wat er nog nodig is en een waslijst passeert de revue. Onze regisseur is door de tekst gelopen en heeft opgeschreven wat hiervoor allemaal nodig is. Verder word er kort gesproken over de komende (grote) repetitie op 11 april. Dit zal voor de eerste keer zijn dat er een complete doorloop in kostuum, met alles erop en eraan gehouden wordt. Dit zal een lange (maar zeer leuke) dag worden.

Om half acht repeteren.

Eerst zingen…. Ingrid (mijn zus) is vandaag jarig en wordt 38 jaar.

We beginnen metde “hof van olijven” de overval op de “hof van olijven”. Even wennen mar de ideeën van Cees hebben wel wat. Petrus slaat bij de eerste confrontatie het stokje (wat een zwaard moest voorstellen) in 1 slag middendoor. Erik Snel (Petrus) vindt het kort nog raar dat hij het zwaard laat vallen. Dit strookt niet met zijn gevoel.

In de pauze spreek ik kort met een journalist van het NRC. Hij is bezig met een stuk over de “Jezussen” van de afgelopen jaren. Op 2 april zal dit stuk verschijnen in het NRC.

Voordat ik naar huis ga bekijk ik nog 2 scènes van het Sanhedrin. Tot grote verwondering staan er spelers met boekjes, niet 1 maar meerdere halen hun tekst uit het boekje. Je ziet de teennagels krullen van onze regisseur. Dit is toch niet nodig. Je kunt best je tekst kwijt zijn, maar niet kennen is zo kort voor de première toch wel een zorgenkindje. Ik ben er van overtuigd dat dit wel goed komt, maar dit hoop ik de komende weken toch niet meer voorkomt.

Donderdag 25 Maart 2010: Een keiharde avond

Vandaag zou ik net als vorige week eerst een vergadering hebben van het productieteam en daarna weer gewoon repetitie. Deze avond zou echter alles behalve gewoon worden. Ik merk dat al gauw als ik in de Doolhof ben aangekomen.

Allereerst hoor ik dat het nieuwe filmpje op l1 is uitgezonden.

Met verbazing werp ik een blik in het theater die werkelijk een metamorfose heeft ondergaan. Geweldig mooi. Zo mooi hebben we het in de Doolhof nog nooit gehad. Waar eerst een vijver was is nu een berg ontstaan, compleet met graf van Lazarus, vijvertjes en een plaats waar het kruis kan staan. Hiervoor zijn er nog extra 14 vrachtwagens met zand de Doolhof in gereden. Terwijl ik wat foto's aan het maken ben, en de regen langzaam valt hoor ik aan de kant van de Calvariestraat een hoop lawaai. Ik zie hier een enorme grote vrachtwagen staan die stenen komt brengen. Lex Houba, de producent, staat te kijken en verteld mij dat de stenen vast zitten in de laatbak en er niet uit willen vallen.  Als de chauffeur de bak omhoog laat komen zie ik wat het probleem is. De achterste steen in de bak zit klem en houdt alle andere stenen tegen. Let wel, de vrachtwagen heeft 19 ton aan grote stenen bij zich. Met man en macht en met gebruik van dikke houten balken (die breken als lucifers) word geprobeerd de steen los te krijgen. Zelfs een drilboor komt hiervoor aan de pas. Maar omdat het hier gaat om "vuurstenen" die kei en kei hard zijn werkt dit niet. Toegeslagen door de mensen die op de repetitie zijn afgekomen, en met hulp van een kraan van de "Gouden Ploeg" lukt het rond de klok van 8 uur toch nog.

Onder luid applaus van de spelers wordt de man die 3 uur gewerkt heeft bedankt.

Geweldig zoals de Doolhof er nu bij ligt. Een zwaar compliment aan alle mensen die heel hard werken in de Doolhof is dan ook wel op zijn plaats.

Voor we beginnen krijgt iedereen de mogelijkheid de aangepaste Doolhof rustig in zich op te nemen. Er hebben heel wat veranderingen plaatsgevonden, en het is wel even nodig om een plaats te vinden maar ook dit komt wel goed de komende weken.

Dan repeteren. Na de Pauze. Ik neem plaats op de tribune en geniet van onze regisseur Cees Rullens. Ik kan op zijn gezicht aflezen hoe het gaat. Er mooi om naar het werk van deze enorme vakman te kijken. Hoe hij het toch weer klaar krijgt om de scènes weer aan te passen is een lust voor het oog.

Na afloop van de repetitie drinken we op de verjaardag van Mark nog een lekker pilsje, en ik rij tevreden weer naar huis. Wat wordt dit een waanzinnig mooi passiespel.

Zaterdag 27 Maart 2010

Vandaag waren de opnames van het koor. Deze opnames vonden plaats in de Hamar in Belfeld. In een opname wagen buiten zat Nard Reijnders en binnen werd het koor gedirigeerd door Ben Benders. Vanuit de wagen klonk het als een klokje. Toch werden zaken regelmatig over gedaan omdat Nard een kleine oneffenheid hoorde. Ik moet zeggen dat ik dit niet meekreeg. Nu is mijn muzikaal gehoor ook niet zo goed. Binnen stond het koor op het podium omringd door microfoons. Er werd uit volle borst gezongen en iedereen deed ook zeer goed hun best.

Als een nummer gezongen was en de muziek stopte hield iedereen de adem in. Men wou graag de natuurlijke echo horen. Dan klonk uit de speakers het geluid van Nard: "dat was ok". Dan klonk op het podium een zucht van verlichting. Bij mezelf dacht ik, als NArd maar niet te lang wacht. Dadelijk houden ze de adem zo lang in dat er enkele koorleden door zuurstof gebrek omvallen.

In de pauze van het koor werd er genoten van soep met broodjes, en kon er gekletst worden. Ook hier werden de "autobannertjes" uitgereikt.

In de Doolhof werd er op dit moment ook hard gewerkt. Cor van Leipsig was druk bezig met het kruis en werd ondertussen geïnterviewd door een cameraploeg. Verder was er vandaag pasdag voor de figuratie. Groot en klein kregen hun kleren uitgereikt. Morgen is het koor aan  de beurt. En kunnen we op naar de eerste repetitie in kleren!

Zondag 28 maart 2010

Vandaag is er weer een full-cast repetitie. Hierbij is de RKK  bij met een camera (komt woensdag as op TV2 rond 17:10 uur in Katholiek Nederland). Als ik binnenkom is het gelukkig droog en het ziet er vriendelijk uit. De voorspellingen waren erg slecht voor dit weekend maar het valt toch weer reuze mee. Af en toe komt de zon lekker door.

Vandaag alles voor de pauze. Wel zonder muziek en zonder microfoons. Wel jammer want nu kan de grote groep het niet verstaan. Er zijn huisjes die al wat aan inrichting hebben gedaan. Zo staan er al bankjes en kruikjes.

Ik heb het gevoel dat het wel lekker ging. Wel lastig met een cameraman die er tussen loopt. De mening van onze regisseur was dat het wel goed komt maar dat er toch ook nog naar zaken gekeken moet worden. Gelukkig maar... Anders waren we al klaar. en het zijn nu nog zo'n 7 weken tot de première.

De volgende full-cast repetitie in in kleding en met een volledige doorloop. Voor velen zal dit betekenen dat er scènes voorbij komen die nog nooit gerepeteerd zijn, maar daar gaat dan de handdoek der liefde maar overheen. Geweldig iedereen in kostuum.

Maar eerst donderdag de rollenuitreiking en op 2e paasdag de eiertip van de VMP om 11 uur in de Doolhof!!!

Donderdag 1 April 2010: De rollenuitreiking

Vandaag is, zoals al jaren de traditie, de rollenuitreiking. Nadat er een mis is geweest op deze witte donderdag komt iedereen samen in Cultureel Centrum de Haandert. Nadat iedereen een kopje koffie heeft gedronken een genoten heeft van een lekker stukje vlaai kan het officiele gedeelte beginnen.

Zoals elk jaar wordt ook deze avond geopend door voorzitter Wim Beurskens. Hij werpt alvast een blik vooruit naar komend seizoen. Daarna is het de beurt aan burgemeester Bruls, waarna het woord gaat naar Jeu, de voorzitter van de VMP. Als laatste spreker is regisseur Cees aan de beurt. Hij somt zijn lijstje met wensen op, waardoor er af en toe hilariteit ontstaat in de zaal.

Dan de uitreiking van de rollen. Ongeveer 20 personen krijgen de rol uit handen van Wim Beurskens, met als laatste Rene Geibels, Jezus.

Na het officiële gedeelte nog een gezellig samenzijn in de foyer.

Vrijdag 02-04-2010 De Kinderkruisweg

Vandaag was zoals elk jaar de Kinderkruisweg. Onder Leiding van Pastoor Dautsenberg en Pierre Driessen werd dit best een leuke middag. Dit Kinderpassiespel werd bekeken door vele ouders en enkele Passiespelers die toch even kwamen kijken naar deze Passiespelers van de toekomst.

Maandag 05-04-2010 De Eiertip

Vandaag is de jaarlijkse eiertip van de VMP. Alle kinderen en kleinkinderen zijn op deze morgen welkom om eieren te gaan zoeken in het decor van de Passiespelen. Als ik zo rond kwart over tien de doolhof kom binnen gereden is Cor van Leipsig al druk bezig met het afwerken van de huisjes. Het wordt prachtig. Kort hebben we het over het item in het NRC van afgelopen zaterdag. Ik vraag hem wat hij op de foto moest voorstellen? Van René (met broden en vis), Hans (lopend over water), en Theo (knielend in de hof van Olijven) wist ik het wel. Maar Cor? Helemaal met wit spul over zijn lichaam. "Het was scheerschuim en moet de zalving voorstellen, ik vond het zalf helemaal niets en heb dit nog tegen de fotograaf gezegd. Ook het lopen over water. Te cliché. Weet je hoe vaak tegen mij is gezegd toen ik Jezus was: Hé, loop eens even over het water!"

Rond elf uur zijn alle kinderen in de Doolhof en kan het zoeken beginnen. Dit nadat ze lekker wat te drinken hebben gehad van Lou. Vele ouders en andere Passiespelers kijken hoe de kinderen druk aan het zoeken zijn. Na een tijdje zoeken zijn alle eieren wel terecht en kunnen de prijsjes worden uitgereikt aan degenen die een nummer op hun eitje hebben staan.

Hierna drinkt iedereen nog wat, wordt er nog wat lekker na gekletst en gaat iedereen weer terug naar huis.

Donderdag 8 april 2010

Vandaag is er een extra repetitie. Eigenlijk niet omdat het nodig was maar gewoon omdat het toch lekker is om te repeteren. De hele dag regent het maar tegen de avond wordt het droog. Ja hoor, we hebben weer geluk.

Als ik in de Doolhof  ben schuif ik nog snel even aan bij het productieoverleg. Cees is aan het dineren met een zakje vlammetjes. Als we samen naar het theater lopen verteld hij me dat hij vandaag de hele dag aan de muziek heeft gewerkt. Voor de pauze is klaar! De huisjes zijn al bijna klaar. Sommige zijn al versiert met afdakjes boven de deuren. Ook is er gewerkt aan de stalen constructie die de bovenbühne draagt. Het krijgt zijn uiteindelijke vorm.

Vanavond gaan we scènes doen die we nog niet eerder gedaan hadden. Je kunt namelijk de kruisiging niet doen, zonder kruis. Dit vergt toch noch wat extra aandacht dus René wordt eerst een keer aan het kruis gehangen en omhoog gehaald. Als ik het stoeltje eraf wil slaan schiet mijn hand onder het eronder zittend ijzertje. GVD.... Even naar de kassa voor een pleister. Daar deze er niet was maar verbandje gepakt. Miranda heeft erna er nog naar gekeken. Het is maar vel. Morgen toch maar even tetanus spuit halen.

Dan vanaf Herodes tot Slotmonoloog. Het komt er erg mooi uit te zien. We moeten nog wel veel doen maar er komt langzaam vorm in. Als de kruisiging gerepeteerd wordt kan ik aan het gezicht van onze regisseur zien dat het erg mooi is. Hij is zichtbaar geëmotioneerd.

Nog even napraten met Cees over hoe we deze laatste scene nog veranderen en dan lekker naar huis.

Zondag 11 april 2010

Vandaag is de grote dag. Vandaag gaan me met de hele groep een complete doorloop doen in kleren. Maar voor dat het zo ver is, is eerst de kleine groep aan de beurt om nog wat scènes door te nemen.

Om 9 uur s’morgens kom ik de Doolhof binnen. Er zijn dan toch al wat collega’s binnen. Ik loop samen met Robert Bouten naar binnen. Hij vraagt zich af of er al koffie is. Zou wel lekker zijn zo s’morgens vroeg. Maar Lou is er nog niet. Even wordt er lekker gekletst, dan komt onze catering binnen. Lou en Angelique op de fiets. Stroom wordt aangesloten en de koffie kan aan. Nog geen 5 minuten wachten en we kunnen genieten van een lekker bakje koffie.

Angelique is druk bezig met het instaleren van de “snackbar”.  Broodjes kroket, frikadel en saté. Salades en heel veel lekkere dingen om de dag mee door te komen. Ze hebben dit geweldig georganiseerd. Petje af. Ook zijn ze al druk bezig met het maken van T-shirts en tasjes. Deze hangen dan ook voor het winkeltje.

Dan wordt het tijd om de kostuums aan te trekken en ons op te maken voor de start van de dag. We verzamelen ons op het toneel en horen van Cees dat het de bedoeling is om de kruisweg door te nemen. Dus daar gaan we met een scene die nog niet zo vaak gedaan is. Zeker niet met de muziek erbij. We gaan het gewoon proberen. Wel wennen, we hadden dit donderdag ook al gedaan maar vandaag moet het zoals het in de voorstelling zal gaan. En met iedereen die er bij is.

Na een uurtje zit dit erop. De mening van Cees is duidelijk. Er worden wat veranderingen besproken en dan wordt besloten om het nog een keer te doen. Nu onder het toeziend oog van de reeds binnengekomen sponsors van de Passiespelen.  Dit gaat naar mijn gevoel al veel beter.

Na deze doorloop worden we toegesproken door Wim Beurskens, voorzitter van de Passiespelen, die de sponsoren verwelkomt en bedankt voor hun bijdrage aan de productie 2010. Ook Cees spreekt de gasten toe en geeft hun aan dat zij er voor gezorgd hebben dat we een spel op de planken kunnen brengen die zijn weerga niet kent.

Voor de gasten brengen we  de opening van de Passiespelen. Die is al zo vaak gespeeld dat dit geen probleem is.

Als we klaar zijn zie ik op de tribune een paar “oude rotten” uit het Passiespelenvak. Wim Siebgens en Ellie Siebgens Denessen. Ontroert verteld Wim me dat hij het prachtig vind. “Anders maar heel mooi. Heel mooi”

Dan tijd voor de pauze. In deze pauze kunnen we genieten van de lekker spullen van het team van Lou en Angelique. Als we achter het toneel kom zie ik dat er veel figuratie binnen is. Ook komen er al spelers aanlopen met de pruik op. Want vanmiddag gaat het bijna zoals de voorstelling zou moeten zijn.  Om 2 uur verzamelen we ons op het toneel en krijgen we een toespraak van Cees, wat de bedoeling is voor vandaag. Dan beginnen we aan de doorloop. Eigenlijk is het best bijzonder dat we nu al een complete doorloop doen. In vergelijking met vorig seizoen waren we nu bezig met alleen een doorloop voor de pauze. De eerste complete doorloop in 2005 vond plaats daags voor de première. (zie maar in seizoen 2005) In de Pauze zien we dat ook Wiel Kusters. De Schrijver van het verhaal gearriveerd is. Hij wordt door het team van Bart Hölscher geïnterviewd.

In de pauze heb ik het idee dat het wel lekker liep. Ik spreek met enkele mensen van het draaksteken. Zij herkennen het werk van Cees.

Om 18:00 uur zijn we klaar, en horen we dat er toch nog wel wat werk ligt. We hebben nog 5 weken. En er zijn vele zaken die we nog maar weinig gerepeteerd hebben. Maar in 5 weken kan er gelukkig nog veel gebeuren. Moe maar voldaan rijd ik s’avonds terug naar huis. Mooi om dit nu al hebben meegemaakt.

Er is vandaag ook een ongeluk gebeurd achter het toneel. Ik heb nog niets gehoord hoe het met de persoon in kwestie nu gaat. Laten we met zijn allen hopen dat het goed gaat. We duimen.

Nu 1 dag later blijkt de persoon een heupfractuur te hebben en is vanmorgen geopereerd. We hopen allen dat het goed met haar mag gaan en dat ze snel weer hersteld is.

Zondag 18 april 2010

Vandaag ben ik al vroeg bij de Doolhof. Mijn dochter Fabienne heeft vandaag een Majorette concours in Meerlo en vanaf 8 uur moest de zaal worden klaargemaakt. Daar dit al om half negen klaar was ben ik dus de eerste dacht ik. Toch staan er al heel wat auto’s. O, ja de KRO is er vandaag om een item op te nemen voor een uitzending van 2 mei om half 10. Net voor de eucharistieviering. Voorzitter Wim Beurskens staat met de programmamaker te praten.

Als ik in het theater kom zie ik dat men ook buiten het speelvlak druk bezig is. Achter het toneel is al veel opgeruimd en de wegen in het theater krijgen een andere kleur. Deze worden ook voorzien van een zandkleur zodat alles in dezelfde style komt.

De televisieploeg staat te wachten op Cees en Nard. Daarna wordt de scène met Herodes opgenomen. Deze spelers staan geheel in kostuum, dit vond de KRO wel een leuk idee. Dat niet iedereen hiervan op de hoogte is blijkt als Pilatus “akte de precance” maakt in spijkerbroek.

Ook is er vandaag toegangscontrole. Vooral na wat er afgelopen zondag gebeurd is achter het toneel, is er nu strenge controle. Iedereen wordt gezocht in een lijst? (in deze hightech wereld) Verder krijgt iedereen zijn stempelkaart. Dat dit even een opstopping aan de poort oplevert mag duidelijk zijn. Zo rond kwart voor 10 staat de rij al tot buiten de poort. En dan mogen we van geluk spreken dat er veel mensen afwezig zijn door communiefeesten.

De Repetitie gaat wel lekker, Cees grijpt af en toe in. Maar Pilatus en Herodus krijgen al aardig vorm.

Na de repetitie is er extra aandacht voor het koor en voor de Romeinen. Ik rij dan echter weer snel naar Meerlo toe om te kijken naar de dans van Fabiënne, die vandaag een erg goede dag heeft. Met 85.6 punten kan ze door naar het NK, maakt ze samen met Danique promotie en hebben ze de hoogste punten van het concours. Iets om als pappa trots op te zijn.

Zondag 25 april 2010

Vandaag is er weer een fullcast repetitie. Maar wel in kostuum. De ene rede dat we in kostuum repeteren is dat Bart Hölscher vandaag nog opnames komt maken. De andere reden is dat we vandaag bezoek krijgen van de instanties die kaarten verkopen. Deze gasten worden zo rond half twaalf verwacht.

Vandaag is er ook buitenlandbezoek. 2 zusters hebben op de tribune plaatsgenomen en ik hoor dat er eentje uit Japan komt. Hellaas kan ze er met de première niet bij zijn omdat ze dan weer terug is naar haar eigen land. De andere zuster, afkomstig uit Brazilië, zal het spel wel komen bekijken. Verder komt er iemand van een ander Passiespel even kijken. Hij staat enorm te kijken naar de veranderingen die zijn doorgevoerd in het theater.

Voor de repetitie begint neem Bart nog een item op met Yolanda. Op haar hyves meld Yolanda dat dit wel goed gegaan is maar dat ze liever gewoon speelt.

Verder zien we ook dat er al vlaggen hangen aan de palen op de buhne, en dat het "geluid al plaats heeft genomen op de vaste stek, en zelfs al een digitale mengtafel ter beschikking heeft. De grote installatie komt de komende week.

We starten vandaag met het repeteren van de kruisweg. Ik neem deze tijd even om een gesprekje aan te gaan met enkele dames van de VVV-Horst. Zij vinden een briljant initiatief van Math Schmeitz om zo'n dag als vandaag te organiseren. "We kunnen nu eens kijken naar de zaken waar we vragen over krijgen".  Ook stellen ze me veel vragen over het toneel, de repetities, en de vele andere zaken waar je als passiespeler mee te maken krijgt.

Na een pauze van een half uur spelen we alles na de pauze in de voorstelling. Lekker weer is het vandaag zeker, al leek het in het begin hier niet op. Er vielen zelfs enkele druppels regen. Maar tijdens de doorloop na de pauze is het zelfs erg warm. Ik doe dan ook maar mijn spelersjas uit. Net na de klok van 2 uur klinken de laatste klanken van het koor en zit het erop. Een lekker applaus klinkt er vanaf de tribune. Cees heeft (natuurlijk) nog genoeg zaken waar aan gewerkt kan worden. Gelukkig maar... want we hebben toch nog wel wat repetities te gaan, alleen merk ik nu in de stem van Cees dat het toch al veel beter ging.

Jammer vond ik wel dat onder het spel enkele jeugdigen buiten de poort stonden te schreeuwen. "Kruisig hem.... Kruisig hem...." Wat een helden denk ik bij mezelf. Je bent toch echt een grote jongen als je dat durft. Als ik richting de heren loop om hen hierop aan te spreken fietsen ze hard weg. Als je echt een bikkel bent blijf je gewoon staan, en de nog grotere bikkels staan binnen de poort en doen mee!

Eentje was er vandaag niet. Jasper, Judas, had een verplichting elders. In de krant van maandag zagen we waar hij was.....

Donderdag 29 april 2010

Vandaag ben ik al vroeg in het theater. Produktie-overleg. Voor het zover is loop is altijd eerst een rondje door het theater. Op het toneel wordt nog de laatste hand gelegd aan het decor. Het is erg lekker weer dus met de blote voetjes in het zand. Er wordt nu erg hard gewerkt aan de aankleding voor de gasten. Waar vroeger de marktkraampjes stonden staan nu al huisjes die gebruikt gaan worden voor de verkoop. Deze huisjes zijn in style van de huisjes in het theater. Zo krijgt alles een vormgeving. Ook de weg is geel gemaakt en krijgt de uitstraling van zand.

Vanavond een hele doorloop. Speciaal voor de techniek. Deze jongens van het geluid komen zich vandaag een beeld vormen. We beginnen iets later omdat een van de heren nog in de trein zit. Maar als ook hij is gearriveerd kunnen we van start gaan. Voor de pauze loopt het nu niet erg lekker, zelfs de muziek klopt af en toe niet, maar na de pauze gaat het goed.

Na afloop spreek ik de heren van het geluid. Zij gaan de komende dagen de zaken die ze gezien hebben programmeren in de apparatuur en dan kunnen we het gaan proberen of het werkt.

Het was een erg warme avond en tijdens de nabespreking worden we opgegeten door beestjes... bah..

Dinsdag 04-05-2010

Vandaag begint de repetitie pas om half negen. Dit omdat het vandaag dodenherdenking in Nederland is. Vele passiespelers hebben hierin een verplichting. Als ik in de Doolhof binnenkom zie ik dat de techniek al hard aan het werk is geweest. 2 enorme stapels speakers en 24 stadionlampen zijn aan de overkapping gehangen. Lampen hoor ik vele spelers afvragen.

Deze verlichting hang voor de dagvoorstelling, dit om het ook al hebben we een bewolkte dag bij te lichten. Vanaf het podium ziet het er erg indrukwekkend uit. Ben benieuwd hoe het eruitziet als ze aangaan.

Ook is er op het toneel aan de tempels gewerkt, pilaren zijn geverfd en ook het huis van Herodus voorzien van gordijnen.  Verder is de zandberg opgehoogd en kan er weer hoog genoeg gespeeld worden.

Verder is natuurlijk het gesprek van de dag de gebeurtenissen in Amsterdam. De verstoringen tijdens de herdenking hebben ook indruk gemaakt bij ons.

We repeteren vandaag het eerste gedeelte van het spel. De muziek wordt nu ingepast en daardoor worden scènes’s vaker opnieuw gedaan. Ook de gesel scène krijgt nu echt vorm. Erg mooi. Als sprinkhanenvreter omgevormd wordt door spaghettivreter ontstaat er een korte hilariteit. Ap versprak zich. (of hij deze dag Italiaans gegeten had is niet bekend)

Het is vandaag wel koud. En ik ben blij dat ik zo rond half elf naar huis kan.

Vrijdag 07 mei 2010

Vanavond is de laatste repetitie voor de generale repetitie van zondag. Het regent al de hele dag en wil maar niet stoppen. Ook als ik het theater binnen kom regent het nog steeds. Zal ook wel niet meer stoppen. Over 9 dagen is de première en in de Doolhof zijn ze hard aan het werken aan de tenten die geplaatst worden.

De grote tent achter het toneel staat er al. Ook de tent voor de bezoekers staat ook al, en op het moment van mijn binnenkomst wordt de laatste hand gelegd aan de VIP-Tent.

Vanaf de tribune klinkt muziek. We spelen vandaag met geluid. De firma Houben heeft een enorme digitale mengtafel neergezet die al helemaal voor de passiespelen geprogrammeerd is. Echt High Tec. Incl. 2 laptops die de hele zaak controleren. Op 1 pc staan de regeliong van de speakers die in het theater hangen. De andere houdt de draadloze microfoons in de gaten. Iedere microfoon is op het scherm te zien.

Ook brand de verlichting.  24 gas-ontladingslampen van 2000 watt. Kanarie wat een licht!

"Kan de poort aan de Calvariestraat open" , vraagt een Passiespeler? Waldo staat voor de deur. Hij maakt vandaag zijn eerste repetitie mee. Samen met de oppasser  maakt hij enkele rondjes over het toneel. René heeft deze week al kennis gemaakt met onze nieuwe vriend.  Hij komt vandaag lekker aan het repeteren, want de intocht zit erbij.

Nadat iedereen voorzien is van een microfoon kunnen we beginnen. Grote gedeeltes voor de pauze komt voorbij.

De intocht zelfs 5 keer. Dus Waldo komt vandaag lekker aan de bak. Gaat er lekker. Totdat we het opnieuw oppakken omdat de route iets anders loopt moeten de teksten van de Sanhedrieten opnieuw getimed worden. Waldo maakt een onverwachte beweging en René valt eraf. Gelukkig niets gebeurt.

Nadat we de scènes hebben doorgenomen is er een korte pauze waarin we weer kunnen genieten van de werkzaamheden van het team van Lou en Angelique. Omdat het zo koud is is een broodje met een frikadel extra lekker. ook even wat drinken. 5 keer de intocht is voor de apostelen wel een hele opgave. Iedere keer de hele ronde op hoog tempo maken is best vermoeiend. Enkele dames hebben het erg koud, dit terwijl bij mij het water over de rug loopt. Zij herstellen zich met een wijntje.

Dan gaan we een doorloop maken van alles voor de pauze zover we komen. Voor we het weten zijn we aanbeland aan de laatste scene. Voorzitter Wim Beurskens is erg tevreden. "Erg mooi".

Het is wel laat geworden maar het was de moeite waard. Het geluid klinkt erg mooi. Nadat ik klaar was heb staan te kijken hoe ze werken. Das heel wat anders dan in jaren 70/80 toen we voor het eerst met versterking speelde.

Zondag 9 mei 2010, De Generale

Vandaag moeten we al vroeg in de Doolhof zijn. Sommigen worden al net na 8 uur verwacht voor het opzetten van pruiken en microfoons. Vandaag is de dag van de generale repetitie. Voor dat het zover is gaan we nog eerst met de sprekende rollen een deelrepetitie houden. In de grimekamer wordt door de mensen erg hard gewerkt, en zijn er ook genoeg die van een pruik voorzien moeten worden. Ook krijgt iedereen hier zijn microfoontje. bij de mensen die geen pruik hebben wordt deze ingevlochten. Dan een lekker bakje en een broodje en op naar de deelrepetitie. Deze zou zo rond 10 uur beginnen, maar Cees is er nog niet. Het wordt dus iets later. Dan nog maar een kopje koffie.

We repeteren kort de opening van het spel, na korte notes van Cees nog maar een keer. Als we als apostelen klaar staan zien we de figuratie al binnenkomen. Nog een keer de opening. Dit gaat al stukken beter.

Als we achter het toneel komen dan hoor ik een hoop herrie uit de tent komen. Erik, onze technische man, is flink aan het zagen. Antwoord voor deze herrie ligt in het feit dat hij druk is een prikbord aan het maken. Hierop zullen alle spelers informatie kunnen vinden. Dan zie ik ineens Waldo binnen komen. Ik loop naar Joran, het jongentje dat tijdens de intocht op de ezel zit, en vraag of hij Waldo al gezien heeft. Samen lopen we naar de ezel en zet ik Joran erop.

Ik krijg het idee dat hij het niet akelig vindt en de ezel zelfs aait. Waldo vindt alles prima. Wat is het toch een tof beest.

Cees gaat op een stoel staan en spreekt de menigte toe, vandaag gaat voor het eggie. Dan is het de bedoeling dat iedereen zich bij de hand pakt en aftelt: "Drie .... twee.... eeeeen...... SPELEN!!!!!!" Het kippevel staat me op de rug. Ik hoor van mensen die vaker met Cees spelen dat hij dit altijd doet. Het is erg mooi om zo te beginnen.

Dan gaan we beginnen aan de Generale. Eerst een woordje van Wim Beurskens aan de koningin (ook dit wordt geoefend) en dan de start van het spel. Hoe deze generale ging............ Kom maar kijken vanaf 16 mei.

Dit was het laatste item van de voorbereiding van de Passiespelen 2010. Zondag 16 mei komt er weer een nieuw verhaaltje over alles wat er gebeurt is op de generale. Deze laatste week zijn er nog wat repetities maar dat blijft achter gesloten deuren. Dus ook hier. Ik wens iedereen vanaf deze plaats heel veel succes toe en heel veel plezier met de première. Geniet van het komende seizoen en laten we samen ervoor zorgen dat de Passiespelen 2010 in alle opzichten een succes genoemd kan worden.

Ik sluit af met een stukje uit de oude Proloog:

Het spel begint, als dit nog spel mag heten

Waarin Gods neerlaag in ons donker dal

Gestalte kreeg door zwakke mensenkrachten

Die sterk door waarheid, eenheid en getal

Het u tot stichting ten tonele brachten

Wij doen het ut liefde: Die sta Gods ons bij

Aan hem de eer; de schande dragen wij

16 mei 2010: De Première:

Vandaag is is grote dag van de première. Wat hebben we ons als spelers hier op verheugd. De afgelopen week elke dag gerepeteerd. Dit viel zeker niet altijd mee. Op dinsdagavond een repetitie in de stromende regen. Toch doorgaan. Iedereen erg nat geworden. Maar toch maar doorgaan totdat Cees zegt dat het geen zin meer heeft en er een kans is dat iedereen ziek wordt. Dus konden we redelijk op tijd naar huis. Op donderdag en vrijdag staat er een doorloop geplant met de figuratie erbij. Op donderdag werd er eerst geoefend in het halen van het applaus. Na de laatste doorloop op vrijdag geeft onze regisseur aan: "Ja, we hebben een voorstelling". De zaterdag is om uit te rusten voor de première op zondag. Toch worden in het theater nog de hand gelegd aan de laatste openstaande zaken.

De Premièredag begint zoals altijd met een mis in het theater. Dus ben ik zo rond de klok van 9:15 uur in Tegelen. Als ik richting het theater rij dan zie ik toch al voorbereidingen voor het Koninklijke bezoek van  vanmiddag. Op het parkeerterrein staan al politieauto's en rondom het theater vele hekken. Ook is de Doolhof volgelopen met politieagenten. Ik parkeer mijn auto in de calvariestraat. De spelers dienen hier hun auto te parkeren. Voor de medewerkers ingang staan ook al politieagenten. Niemand kan meer ongezien de Doolhof betreden. Samen met enkele andere passiespeler loop ik richting de hoofd ingang. We zien weer een groepje agenten komen aanlopen. Net de fanfare zonder instrumenten.

Bij het binnenkomen via de hoofdingang kun je zien dat er hard gewerkt is. Alles is klaar en staat er mooi bij. Dan volgt de mis in het theater. Tijdens deze eucharistieviering is er natuurlijk uitgebreid aandacht voor de komende première. Het koor zingt ook enkele nummers uit de Passiespelen. Tijdens de viering kan ik het toch niet laten om soms naar de zijkanten te kijken, hier . Mooi op de afgesproken tijd is de mis uit. En om kwart over elf lopen we dan ook weer om het theater heen richting spelers ingang. We mogen niet binnendoor. Ook dit heeft met de veiligheid te maken. Robert Bouten zien we vandaag op de fiets aankomen. Leuk als je hem ziet fietsen. Hij was volgens zijn twitter vroeg op en vondt dat hij als passiespeler ook de mis moest bezoeken.

Als we entree willen maken bij de spelers ingang staan hier ook politie en mannen van de beveiliging. Alle tassen worden gecontroleerd en iedereen moet zijn spelerspas laten zien. Verder krijgt iedereen vandaag een beker met een foto van de passiespelen erop.  Een erg leuk initiatief. De tekstboeken die we normaal ook krijgen tijdens de première, worden volgende week uitgedeeld.

Dan is het tijd voor soep, koffie en broodjes. Erg lekker. Het weer is vandaag erg lekker dus worden de banken en tafels uit de tent naar buiten gedragen zodat de spelers lekker in het zonnetje kunnen zitten. Jeu, voorzitter VMP, geeft echter aan dat ze voor de voorstelling weer terug moeten (ook weer voor het koninklijk bezoek). Dat is het woord aan Cees. "De voostelling is nu van jullie, om dit symbolisch te doen heb ik voor iedereen een steen. Deze steen heb ik voorzien van een tekeningetje van Jezus. Iedereen krijgt er een. Laten we hopen dat het geluk brengt." Ook Judas heeft een cadeautje voor medespelers. een flesje Judasbier. Met het kaartje wenst hij de collega speler veel plezier het komende seizoen.

Dan gaat iedereen zich klaarmaken. Kostuums aan, pruiken op, microfoons opgepakt, alle attributen worden een laatste maal gecontroleerd en dan kan het beginnen. Iedereen verzameld zich weer en we doen onze "Yell". Dan gaat iedereen richting de plaats waar hij/zij opkomt. Een helikopter komt over. En nog een. Politie en de Koningin. Dan wordt het stil. "Ze is er", meld iemand die komt aanlopen. "Ik zag de auto's zojuist binnenrijden". Dan volgt een applaus vanaf de tribune. De koningin loopt naar voren, en neemt plaats. Voorzitter Wim Beurskens vraagt het publiek 1 minuut stilte en de koningin gaat als eerste staan. Na de korte toespraak van de voorzitter gaan we van start. De tijd vliegt en ik heb het idee dat we zeer snel spelen. Op de horloge van Cees blijkt mijn gevoel niet te kloppen, in de pauze precies op schema.

In de pauze blijft de koningin het gesprek van de dag. Iedereen heeft haar gezien. Naomi en Bas, de kinderen die de koningin een bloemetje hebben gegeven vertellen dat de koningin ze vroeg wat ze spelen. Volk was het antwoord. Wendy de moeder vraagt of er foto's van zijn. Angelique heeft er gelukkig gemaakt.

Na de pauze gaat het spel in volle vaart door. Tijdens de Herodes scene valt mijn oog op het publiek. Daar zit Kees verbeek, de herodus van vorig seizoen. Ik zie vanaf de afstand dat hij wel moet lachen. Enige hilariteit breek er uit als een jongetje uit het volk de tekst van Herodus herhaald. Daar was Robert even de hele aandacht van het publiek kwijt. Wel valt me op de de geseling anders begint. Dit maakt deze scene nog indrukwekkender. Klasse voor René, dat hij dit doet. Er zijn acteurs die dat vroegen zeker nooit zouden doen. Als de voorstelling afgelopen is volgt er eerst een stilte, en dan de warme deken van applaus die lekker over ons heen valt. Tranen rollen over de wangen. Wat is dit mooi. Zoveel mensen die opstaan, zelfs de koningin.

Dan aflopen en achter het toneel. Hier is in de tussentijd alles nogmaals gecontroleerd op veiligheid. Mannen met spiegeltjes op stokken heb rondgelopen om alles te controleren. Dan maakt de koningin entree achter de bühne. Met een applaus heten de spelers haar welkom. Ze spreek met regisseur en enkele spelers. Maar de majesteit heeft ook zeker aandacht voor anderen. Zo geeft ze Lazarus een handje en Maria Magdalena krijgt de vraag wat de tekens op haar gezicht voorstellen. Beide laten deze kans natuurlijk niet lopen en geven de koningin een hand. Wat misschien nog wel veel mooier is, de koningin vraagt naar Bas en Naomi. "Ik wil ze graag zeggen dat ik ze in het spel gezien heb", maakt de koningin kenbaar. Wat een leuke vrouw. En Bas komt dan ook naar de majesteit toe.

Dan maakt de koningin aanstalten om te gaan. Maar eerst praat ze toch nog even met enkele spelers die iets verder op staan. Mijn moeder (die in de rolstoel zit) krijgt even de aandacht. Ook Ap krijgt zelfs een hand van de vorstin.

Dan gaat het feest van start. Eten en drinken bijgestaan door muziek. Ook komen nog enkele gasten achter het toneel. Iedereen is zwaar onder de indruk van de mooie voorstelling die ze gezien hebben. Het gesprek van de dag. Onze koningin en dat ze het passiespel heel mooi vond. Tevreden rijd ik laat naar huis. Toch nog even tv kijken. Zijn er items in de Journaals geweest? L1 en RTL 4 zenden het uit. De Nos niet. Zij hadden het gisteren over de passiespelen van Oberammergau?

23 mei 2010: Voorstelling 2

Het zou vandaag een erg warme dag worden. En dat was ook zo. Dit weekend staan er 2 voorstellingen op het programma. Zondag en maandag omdat het Pinksteren is. Het is dan ook de enige plaats op dit moment waar Pasen en Pinksteren op 1 dag vallen. (dank je Arjan).  Wat het precies is weet ik niet maar het voelt vandaag anders dan vorige week. Natuurlijk is het geen première en spelen we de tweede keer voor publiek. Nee dat is het niet. Misschien is het wel dat een week niet repeteren moet wennen. Voor de première hadden we 6 dagen repetitie zitten en nu niets. Je hebt collega's een week niet gezien. Dit is ook even wennen.

Als ik binnenkom staat Erik Derikx al lekker aan de Koffie. We zijn lekker vroeg en besluiten een rondje te lopen door het theater. Is wel lekker om alles even te zien. Aan de publiekskant zitten mensen lekker aan de koffie. Ook de scouting is dit jaar weer actief. Ze verkopen de tekstboekjes, en foto's van de foto shoot. Even rusten we uit op het bankje wat voor het kassagebouw staat. Dit is een erg mooi uitzicht. Je ziet alle mensen binnenkomen. Sommige vragen zich af of ze al mogen doorlopen. Dan weer op naar achter. Even een blik in de VIP tent. Goedendag ziet deze er mooi uit. Mooier dan vorige keer. Erik en Ik doen wat ideeën op voor een filmpje...... (we zeggen niets)

Janneke Schmeitz vraagt aan me van wie het bord is in de tent. Ze had graag een plaats voor het ophangen van persberichten. Gelukkig staat onze duizendpoot Erik klaar. Een paar platen en een likje verf en er wordt aan haar borden gewerkt. Je zou bijna vergeten hoe belangrijk de mensen achter de schermen zijn.

Dan naar de grimekamer om mijn microfoon te halen. En dan de kleren aan. Pffffff, nu al warm. Neem nog maar een cola. Dan de toespraak van Cees. Hij waarschuwt voor vandaag. Pas op! Dit is na de mooie voorstelling van vorige week, extra gevaarlijk. Zorg dat je scherp bent. Dan de gezamenlijke Yell. SPELEN!!!!!!, en iedereen gaat zich klaar maken. Marja is haar kruik voor bij het laatste avondmaal kwijt. Gelukkig meld zich iemand die een kruikje in haar huisje heeft staan die we kunnen gebruiken. Dan gaat het beginnen.

Als je voor het eerst binnenloopt kijk je toch eerst naar het publiek. Oei das minder dan vorige week. 1400 mensen bezoeken vandaag de Passiespelen. (is toch dik 2 keer een normaal theater) Maar toch speel je tegen een half lege tribune. Goed het publiek ziet dit niet. Wel raar op de eerste rij zit niemand? Zijn er gasten niet gekomen? Ik heb het idee dat het wel lekker loopt. Wel vergeet hier en daar iemand een tekst. Valt het publiek gelukkig niet op, maar ik (en met mij vele andere spelers) wel.

In de pauze verteld iemand mij dat ze in haar enthousiasme een riek in haar teen heeft geduwd. Het bloed, wel dom natuurlijk. Verder kun je achter op een huisje zien dat er feest is. Er zijn er vandaag twee 20 jaar getrouwd. Er is dus origineel versiert. Verder wordt de microfoon van Peter (Centurio) opnieuw geplakt, deze was door de warmte los gegaan. Maar goed dat er mensen zijn die er op letten en het kunnen herstellen. Na de pauze gaat het een stuk beter heb ik het idee. Tijdens de geseling let ik even op hoe het publiek reageert. Iemand laat een kreet van schrik horen, verder zie je mensen verrast kijken als Jezus net voor hun gegeseld wordt. Dit blijkt vooral achteraf als je mensen spreekt.

Voldaan lopen we na mijn laatste scene weer af.

Uit het applaus en de reacties achteraf  mag je opmaken dat het toch wel een mooie voorstelling was. Gelukkig..... morgen weer een.

Maandag 24 Mei 2010, voorstelling 3

Vandaag de derde voorstelling. Tja zoals je gisteren al las was ik niet echt tevreden over gisteren. En met wel wel meer merk ik vandaag. Na ons gebruikelijk rondje waarbij we vandaag een stopje maken in de tent waar de bezoekers een hapje kunnen eten, maak ik me klaar voor een extra repetitie. Cees wil graag voor de voorstelling de intocht en de overval op de "Hof van Olijven" een keer doornemen. Na een korte uitleg van Cees weten we wat de bedoeling is en nemen we het door. Gaat al veel beter. Onthouden voor straks. Dan nog even de intocht, dit moest even technisch doorgelopen worden omdat de teksten van de apostelen niet boven de muziek uitkomen. Gelukkig gaat nu ook beter.

Het gesprek achter het toneel? Het personeel van het winkeltje staat niet in het tekst boekje. Nu doe je zo je best om niemand te vergeten, en dan zul je zien dat dit toch gebeurt. Jammer. Ze zijn zeker voor alle passiespelers goud waard. Zelfs het bestuur en de plaatsaanwijzers komen regelmatig van het lekkers eten.

Ook het rode kruis zien we vandaag achter het toneel. Verhip een speelster van vorig seizoen. Op de vraag waarom ze niet mee doet dit jaar? "Het was slecht te combineren met andere activiteiten. Maar ik kom nog zeker een keer kijken en ben erg benieuwd".

Ook wordt vandaag het startsein gegeven voor de knutselwedstrijd voor kinderen tot 12 jaar. Knutsel je eigen theater en lever het in. (zie op de brief voor wanneer, je hebt nog wel wat tijd)

Hoge Priester/Malchus Ap maakt vandaag foto's van mij en mijn medebewoners in huisje 6. Als hij klaar is laat ik hem wel zien. Of hangen we hem op in huisje 6.

Dan de voorstelling. Met 1400 bezoekers, 100 minder dan gisteren, gaat het erg lekker vandaag. De vaart zit er lekker in, en ik merk weinig mensen die zich verspreken. Dit geeft vertrouwen. En dit is zeker terecht, want het loopt tot het einde erg goed. Robert Bouten komst strompelend het podium af. Met zijn voet blijven haken achter de trap. En hup, de volgende met een zweepslag. Roept Pilatus niet iedere keer, 40 min 1? Nou vandaag ging die ene naar het adres van Robert. 2 duimen gooit Cees tijdens het applaus omhoog naar de spelers! Na de voorstelling toch nog even me Marc naar het kruis kijken. Stond vandaag een beetje scheef. Nu afgesproken hoe ze het zondag gaan doen.

Na afloop drinken we met de apostelgroep nog een lekker borreltje en dan moe naar huis.

30 Mei 2010: Voorstelling 4

Voor dat we vandaag beginnen, even terug naar afgelopen week. Er kwam een mailtje van Donña. Gevraagd werd of de spelersgroep zondag om 10:00 uur in de Doolhof zou kunnen zijn om extra te repeteren. Ging het zo slecht dan vorige keer? Nee hoor, maar het ondertoneel is grondig aangepakt. De heuvel zand is met een halve meter verhoogd. 72 kuub zand is erop gekomen. Maar ja, dat is dan ook niet alles. Eerst moet alles eraf, dan de zand erbij, dan weer alles terug op de plaats. Ook zijn er diverse "big bags" geplaatst om te voorkomen dat het zand gaat verschuiven. Een klusje wat bijna 3 dagen werk was. Een speciaal dankjewel is wel op zijn plaats aan de medewerkers die dit de afgelopen week geklaard hebben. Speciale dank gaat toch aan het adres van Pierre. Niet alleen was hij er elke dag, maar hij is 78 jaar geworden vandaag.

Dan spreekt Cees even alle scènes door. Het decor is zo aangepast dat enkele looproutes verdwenen zijn. Nadat al deze scènes besproken zijn, gaan we het proberen. Scene voor scene. Zo rond twaalf uur zijn we hier mee klaar. Dan lekker aan de koffie en een broodje. De voorspellingen voor het weer zijn vandaag niet goed. Donkere wolken trekken zich dan af en toe samen boven de Doolhof. En er valt zelfs regen. René probeert uit hoe diep de nieuwe vijvers zijn geworden en krijgt een natte broek. Niet ver genoeg waren de pijpen omhoog getrokken. Nu ik zou vroeg ben zie ik ook dat alle plaatsaanwijzers druk bezig zijn met het schoonmaken van de stoeltjes. Rij voor rij worden de stoelen met een borstel schoongemaakt.

Vandaag is de eerste voorstelling van het KBO. KBO-Limburg heeft onder de leden vraag gedaan en ze uitgenodigd voor onze spelen. 45 Bussen komen vandaag richting de Doolhof. Hier worden ze opgevangen door de medewerkers van de Passiespelen, medewerkers van het KBO, die lekkere pepermuntjes uitdelen aan de ingang. Gekscherend noem ik hun het KBO-promotieteam. Later dit jaar spelen we nog een voorstelling voor het KBO. Dan is de rest van Nederland aan de beurt. Janneke Schmeitz is druk bezig met het ophangen van krantenknipsels. Toch wel mooi om te zien hoeveel er over de Passiespelen geschreven is.

In mijn rondgang door het theater laat men mij zien dat alles gerecycled wordt. Het kleed van Loek Giesen doet dienst als afdakje voor het informatiehuisje. Over de ingang staat een tent. Deze is wel wat laag, dus wordt er een oplossing gevonden in kratten. Ook in de catering tent is het een drukte van belang. Vlaai, vlaai en nog eens vlaai. Er wordt door de servicepubliek duidelijke afspraken gemaakt voor vandaag. Bij het overzicht van de tribune neemt men de zaken nog een keertje door. Ook valt mijn oog op het trapveldje voor de ingang van het theater. Op een groot bord staat dat er tijdens de spelen niet gevoetbald mag worden. Dan komt de eerste van 45 bussen aanrijden en begeef ik mij achter het toneel. Enkele kinderen genieten van een lekker ijsje. Weer of geen weer, een ijsje is altijd lekker.

Enkele soldaten zijn druk bezig met het poetsen van hun harnas. Dit onder het toeziend oog van een soldaatje uit 2015. Hij zit toe te kijken hoe pap hard aan het werk is.

Achter het toneel hangt een aankondiging van het uitstapje van de medewerkers. 2+3 oktober is het uitstapje voor de jeugd (van 8 tot 18 jaar), en de volwassenen (alles ouder dan 18 jaar) gaan een weekje later. Nadat we gezongen hebben voor Pierre, en Cees alle notes heeft doorgenomen komt onze yell. Dan maakt iedereen zich op voor de voorstelling. Nadat de voorzitter van het KBO het publiek heeft toegesproken kunnen we beginnen. Mooie voorstelling. Die wel wat kleine speciale gebeurtenissen kent, die we niet nader gaan noemen. De val van René bij het oplopen bij Herodes, laat het publiek even schrikken. Gelukkig loopt het allemaal goed af. Uit huisje 4, welke voorzien is van een schoorsteen, komt vandaag wel erg veel rook. Goede vangst gehad vandaag zeker, moeten veel vis roken. Er hangt laaghangende bewolking in de doolhof hierdoor. En komen we mooi, wel iets later aan het applaus. Waarom iets later? De pauze heeft iets langer geduurd. Ons publiek had op deze koude dag zeker trek in koffie, hier hebben we ze alle gelegenheid toe gegeven.

In de grimekamer werkte vandaag een dubbelganger van Chantal Jansen. Toch maar even mee op de foto. Ze hoort dit wel vaker legt ze me uit. Dan valt de regen met bakken uit de lucht, en ga ik maar gauw naar huis. Donder en bliksem, hagel en veel regen vallen in Tegelen. Vanuit de tent heel hard rennen naar de auto, en dan de rit door het noodweer naar huis.

Zondag 6 Juni 2010

Vandaag zal het een erg hete dag gaan worden in de Doolhof, 30 graden geeft de thermometer aan als ik richting Tegelen rijdt. Onweersbuien met windstoten en hagel horen vandaag ook bij de mogelijkheden. Op het bord in de tent staat vermeld dat er vandaag 2000 bezoekers de passiespelen komen vereren met een bezoekje. Ook geeft regisseur Cees aan wat de bedoeling is als het noodweer de Doolhof treft. Normaal zou ik hiervan een erg blij gezicht krijgen maar vandaag, nee. Ook tijdens ons rondje door het theater, waarin we vandaag een meeloper hebben in Pilatus Marcel, dwaal ik regelmatig af met mijn gedachten. Mijn schoonvader ligt in het ziekenhuis en het gaat niet goed. Dit geeft een behoorlijke spanning.

Tijdens de voorstelling krijg ik het gevoel dat we een mooi spel neerzetten. Voor het eerst zie ik in de intocht publiek terug zwaaien naar Jezus op de ezel. Regelmatig zie ik dat we het publiek emotioneel raken. Ook tijdens de geseling reageert het publiek met afschuw. Enkele dames leggen de handen voor de ogen. Het applaus komt als een warme deken, over deze hete voorstelling. Geen noodweer, geen regen. Zouden we dan toch hulp krijgen van boven?

Na de voorstelling pak ik snel mijn spullen bij elkaar en ga snel naar huis.

Vannacht is het dan gebeurd. Mijn schoonvader Alex Seelen is overleden op een leeftijd van 70 jaar. 65 jaar trouw lid van onze passiespelen. Met vijf jaar aan de hand van zijn vader meegekomen en niet meer weggegaan. We kennen hem zeker nog als Centurio op het paard, en achter de schermen werkzaam als grimeur. Dit seizoen was hij er al niet meer bij. Toch was hij in gedachte nog veel bezig met ons spel. We zullen hem missen..

Zondag 13 Juni 2010

Dubbel gevoel vandaag als ik richting de Doolhof rijd. De afsluiting van een erg emotionele week. Afgelopen vrijdag de begrafenis van mijn schoonvader. Nu een voorstelling 1 week na zijn overlijden. Als Irma en ik binnenkomen in het theater worden we van alle kanten gecondoleerd. Vele hebben meegeleefd de afgelopen dagen en dat is erg lief.

Vandaag voorstelling 2 die gekocht is door het KBO. 3000 bezoekers vullen vandaag de tribune. In ons wekelijkse rondje zien we dat er al veel gasten aan de koffie en vlaai zitten. Er is zelfs een speciale tent neergezet in de pad naar het theater. Buiten de doolhof komen al heel wat mensen aanlopen. 60 bussen komen vandaag de gasten brengen. Een hele organisatie voor de mensen van de logistiek. In drie rijen zullen de bussen voor het theater worden neergezet als het spel is afgelopen, verteld Wil van Horck mij. Verder wordt het grote parkeerterrein ook gebruikt als opstapplaats. Op het Johan Cruyff Court zijn enkele jongeren een het voetballen en aan het skaten. Erik Derkx daagt de jongens uit voor een wedstrijdje.  Deze uitdaging gaan de jongens aan, en misschien kunnen we binnenkort uitkijken naar een wedstrijd. Dan lopen we nog kort over het toneel, en controleert Erik even zijn graf. Er ligt een dikke laag zand op, en kijkt hij even of de wanden geen scheurtjes hebben.

Nadat we ons in het kostuum hebben gestoken volgt eerst een toespraak van voorzitter Wim Beurskens. Hij verteld iedereen dat afgelopen week Alex Seelen gestorven en begraven is. Hij vertelt wat hij allemaal betekend heeft voor onze Passiespelen. dan sluit hij af met een minuut stilte. Verder looft onze voorzitter de werkzaamheden van Lou Cruijsbergh en zijn team. Ze waren al niet in het boekje opgenomen, en nu denken veel mensen dat ze dit doen als professional. Dit is alles behalve waar. Lou en zijn team zijn net als iedereen vrijwilliger, en doet dit werk (veelal ook door de week) als liefde voor de Passiespelen. Laten we hun steunen en er voor zorgen dat we hun met respect behandelen.

Dan komt Cees met de notes van de vorige voorstelling. Nadat het lijstje is doorgenomen komt ook Paula met haar notes. Ze valt redelijk veel in herhaling met de notes van Cees. Dan de yell en kunnen we beginnen.

Huisje 6 is vandaag versiert. Pastoor Dautzenberg zit vandaag 12,5 jaar in Tegelen. Reden voor een feestje. Hij is er vandaag, als speler ook niet bij.

Nadat iemand van het landelijke bestuur van het KBO een toespraak heeft gehouden, waarin zij vertelt dat de spelers van de passiespelen allemaal amateurs zijn, kan de voorstelling beginnen. Ook vandaag merk ik dat het publiek erg meeleeft met het spel. Ook vandaag zwaaien mensen tijdens de intocht naar Jezus. Verder reageert het publiek ook weer flink in sommige scènes.

Als ik na de laatste scene achter het toneel kom, zie ik een grote groep mensen achter het toneel staan. De pastoor is met een groep gasten toch naar de Doolhof gekomen, na zijn feest, om het samen met zijn Passiespelers nog verder te vieren. Als iedereen weer achter het toneel is ontstaat er een receptie voor pastoor. Ook is er vandaag een zangeres (Joyce van den Ham) aanwezig om de Passiespelers toe te zingen. Deze wordt kort onderbroken door een serenade van het koor aan pastoor. "I will follow him" (uit Sister Act) wordt uit volle borst gezongen. Verder kon je ook wijn kopen voor het Victorfonds. Dit victrofonds zet zich in voor mensen in materiële of financiële problemen. Meer info: www.victorfonds.nl. Victor is de bordercollie van Pastoor, hij is erg bekend want hij schrijft ook hilarische stukjes in het parochie blaadje.

Nog lekker na kletsen en dan lekker naar huis. Zware week is mooi afgesloten.

Zondag 20 Juni 2010

Vandaag is het de zevende voorstelling. De weersvoorspellingen voor het weekend waren niet bijster. Het zou bewolkt blijven en kans op af en toe een buitje. De laatste bleef de hele dag gelukkig weg. Toch bezoeken vandaag zo'n 2000 mensen de Passiespelen van Tegelen. Onder hen, het BNG-Cultuurfonds, KVO Dames en 4 personen van de Passiespelen van St. Margarethen.

Aan de publiekszijde is het een drukte van belang. Er zijn vandaag heel veel gasten die komen eten in de tent. De mensen met een blauw polsbandje kunnen terecht in de tent die staat achter de buffet-tent. De mensen die beschikken over een goud polsbandje mogen aan tafel in de VIP-tent. Bij zoveel polsbandjes zou je bijna zeggen dat de passiespelen lijkt op de Boetezitting. Verder tref ik bij de ingang de moeder van onze regisseur Cees. Zij komt vandaag weer eens kijken. Leuk. Ook zie ik dat een oudgediende van de Passiespelen komt aanfietsen. Wim Siebgens speelde jaren de nar van Herodes en komt volgende week met Océ weer kijken. Hij was er met de première ook al bij. Toch wel leuk dat er meer mensen zijn die onze passiespelen vaker bezoeken. Buiten de poort staan al 2 bussen. Dit zouden er uiteindelijk 12 worden.

Achter het toneel is het vandaag weer zoals gewoonlijk. Iedereen is er? Toch heb ik stiekem het idee dat er vandaag minder figuratie is? Cees geeft in zijn notes aan dat het vorige week een goede voorstelling was, maar om iedereen weer op scherp te zetten, gaan we as zaterdag extra repeteren. Ik vind het een leuk idee. Het is voor het eerst, dat we zonder dat er een speciale rede is, repeteren in het seizoen. Het is in het verleden wel vaker voorgekomen dat tijdens de voorstelling extra repetities gehouden werden. Veelal kwam dit door dat er een speler uitviel. Ik herinner me het uitvallen van Kajafas laatste seizoen, en we Pierre moesten klaarstomen voor deze rol. Maar nu wil Cees met iedereen die kan toch nog een keer door de voorstelling lopen om de puntjes nog eens op de i te zetten. Vorige week had het koor dit, nu dus met de hele groep. Zo zie je maar dat we alles doen voor onze bezoekers.

Robert Bouten heeft een zware dag al achter de rug. Vandaag bezochten 20000 mensen de Floriade. "Wat moet dat worden als de Floriade echt gaat beginnen", zegt hij met een diepe zucht.

Ik had het idee dat de voorstelling wel lekker loopt. Als ik tegen het einde een blik op de tribune werp zie ik Emiel Lammers zitten. Niet dat ik mensen in het publiek zit te zoeken maar hij zit op rij 2 met een klein kind voor zich. Emiel is de oude kapelaan van de Heilig Hart Parochie. Ik ben jaren lang misdienaar geweest bij Plön. Erg leuk dat hij er vandaag is. Zeker als ik hem na afloop ook nog spreek. Hij is wel oud geworden, maar mijn naam kent hij nog steeds, en als ik met hem spreek dan merk ik dat Tegelen nog steeds een speciaal plekje in zijn hart heeft. Hij kent toch nog wel vele namen.

Ook de bezoekers van St. Margarethen zijn wel onder de indruk van het spel. Net als in 2005 bezochten zij de Passiespelen. De veranderingen vonden ze erg mooi. De dame die Maria speelt in het Oostenrijkse dorpje herkende aan de Piëta dat het dezelfde tekst was als de laatste keer. Dan heeft het toch ook wel de vorige keer indruk gemaakt. Zij spelen volgend jaar weer. Ik kijk er naar uit om hun weer te mogen bezoeken.

27 Juni 2010

Op deze zondag gaat het erg warm worden. De voorspellingen zijn 30 graden of meer. Zeer regelmatig wordt mij als Passiespeler gevraagd wat er leuk aan is om elke zondag bij de Passiespelen te zijn. Je zou nu zeker verwachten dat het niet leuk zou zijn. Maar niets is minder waar. Voel goede moed ga ik ook vandaag richting de Doolhof. 30 graden,  regen of zelfs min temperaturen, we hebben als spelers groep veel dalen en heuvels moeten nemen, dus ook dit vandaag zal tot een goed einde komen. Gisteren was er een extra repetitie, niet omdat het slecht gaat, maar om de voorstelling nog verder te verbeteren.

Vandaag komen als gasten enkele mensen van de Passiespelen Sommersdorf en een zeer grote delegatie van Océ. Dit kun je dan ook goed zien. Op de tribune zijn medewerkers van dit bedrijf druk bezig om de stoeltjes te reserveren. Rijen krijgen een velletje met gereserveerd Océ erop. De tent waar je kunt eten normaal is omgetoverd tot Océ-Kantine, en op de weg naar de ingang staat iemand van Océ de kaarten uit te reiken aan de bezoekers van dit kopieerbedrijf.

Erik Derikx (Lazarus) laat zich voor de gelegenheid terug rijden door enkele leden van de Scouting, die er elke week weer voor zorgen dat de tekstboekjes verkocht worden. Met 2 leden hebben ze toch grote moeite hem vooruit te trekken. Medelijden hebben ze dan ook met de dragers die Erik elke week naar zijn graf mogen dragen.

Achter de Bühne is het dan nog erg rustig. Het ligt er lekker zomers bij. Iemand wijst me op de kleedkamer van het Sanhedrin. Als ik naar binnen ga zie ik het meteen. Er hangt een heel klein jurkje voor Pierre. Het grote kleed van Annas is tot in perfectie nagemaakt door de mensen van de kleding. Als Pierre binnen komt heeft hij het niet in de gaten. Echter nadat het het kleed van Annas gaat zoeken valt het kwartje. Hij moet erg lachen om het briefje wat eraan hangt. Hierop staat dat het te heet gewassen is maar dat het voordeel is dat het nu niet meer te lang is. Samen met de maakster van dit mini-annasje gaat Pierre dan ook graag op de foto. Hij zal vandaag niet de enige zijn die verrast wordt. Maar hierover later meer.

Vandaag komt er ook een eind aan de knutselwedstrijd van de kinderen. er was gevraagd om je eigen theater te knutselen. 3 kinderen hebben hier dan ook aan meegewerkt. De kunstwerken worden op een tafel tentoongesteld, en worden door iedereen bewonderd. In de pauze zal de jury er naar kijken, en het oordeel komt dan na afloop van het spel.

Voor dat Cees aan het woord komt voor zijn notes verteld Yolanda nog even dat ze haar fietssleutels verloren is in het zand. Dus als er mensen zijn die ze vinden graag terug geven aan haar. Dan volgt Cees, die vandaag weinig te melden heeft. Bijna alles is gisteren doorgenomen tijdens de extra repetitie. Aanstaande zaterdag komt alles na de pauze aan de orde, in nog een extra repetitie.. Ook op een rustige inspannen manier. Het advies voor vandaag is zorg dat je veel blijft drinken. Voor de Romeinen geldt dit speciaal. Met al dat ijzer is het extra heet. Wordt je duizelig dan loop je gewoon af. Niet blijven staan, maar af, je moet ervoor zorgen dat je voor het te laat is blijft drinken. Er zijn zelfs huisjes die drinken hebben staan voor de soldaten.

Dan gaat de voorstelling beginnen, 2300 bezoekers is een erg mooi aantal. En dat speelt erg lekker.

In de pauze komt de verassing voor Robert. Een klein Herodusje reikt hem een klein jasje van Herodus uit. Samen met een klein hoedje neemt hij dit dan ook graag in ontvangst. Trots laat hij iedereen zijn kadootje zien. Als dank voor het harde werk krijgt de dame die het gemaakt heeft een dikke kus.

Ook het mini jurkje van Pierre heeft een schoudertje gevonden. Een baby'tje heeft dit jurkje aan. Dat het kindje het niet leuk vind kun je goed zien. Ook is de jury druk bezig met het beoordelen van de knutselwerkjes.

Dan volgt het gedeelte na de pauze. Tijdens Herodus moet ik kort denken aan het Wk-voetbal. Ik hoor mensen juichen. Duitsland speelt vandaag tegen Engeland.

Na de voorstelling begeef ik me snel richting het publiek. Vandaag komt een nicht van mij kijken met vormelingen en misdienaars. Zij zouden graag een rondleiding hebben en die geef ik natuurlijk graag. Ook zijn er vandaag enkele dames die in 1960 hebben meegespeeld als maagden. Ik krijg ze nog een keer zover op het toneel de pose van de Maagdenrij aan te nemen.

Achter de Bühne vindt op dat moment de prijsuitreiking plaats van de knutselwedstrijd. De drie kinderen die meegedaan hebben krijgen allemaal een medaille en een victorhondje. Erg moe rij ik rond de klok van half zeven naar huis.

04 Juli 2010

Het was vandaag de dag na de week van de jeuk. Na de voorstelling van afgelopen zondag bleken velen van onze passiespelers bultjes te hebben. Nadat er zaken goed bekeken waren bleek het hier te gaan om de eikenprocessierups. De een heeft er meer last van gehad dan de andere. Enkele hebben nachten wakker gelegen van de jeuk, andere hebben koorts gehad. Al met al geen week om graag aan terug te denken. Het zeer warme weer van de afgelopen week heeft natuurlijk bij de andere spelers, die geen last van jeuk hadden, voor weinig slaap. 35 graden op de thermometer.

Gelukkig is het vandaag qua weer wat minder. Het is bewolkt, zo af en toe breekt de zon door. Maar nog geen 35 graden. Wel warm genoeg.

Vandaag gingen dan ook alle voorzorgsmaatregelen van kracht om te voorkomen dat er zich nog meer excessen voor zouden doen. De spelers ingang werd verplaatst naar de ander kant van de Doolhof. De Kinderopvang ging naar café de Witte en een gedeelte van de Doolhof was afgesloten. Ook heeft iedereen de afgelopen week het kostuum opgehaald en lekker gewassen.

Voor we gingen luisteren naar de notes van Cees, ging er dan ook een uitgebreid dankjewel naar de mensen die er afgelopen week weer kei hard voor gewerkt hebben om er voor te zorgen dat de jeukmachine's hun biezen pakten. natuurlijk met hulp van buitenaf. Zo heeft iedereen een steentje bijgedragen aan het verdrijven van de rupsen. Verder werden er vandaag 2 verjaardagen gevierd in de Doolhof, dus er was weer een overvloed aan vlaai. De verjaardag van Robert Bouten werd uitgebreid aangekondigd.

2000 mensen bezoeken vandaag de Passiespelen. Onder hen een grote groep van het draaksteken uit Beesel. Wij waren vorig jaar bij hun te gast, nu zij dus bij ons.

De voorstelling gaat wel lekker dacht ik. Ik zag genoeg tevreden gezichten. Dit blijkt ook uit de reacties achteraf van het publiek.

In de pauze kon je het boek waarin alle Passiespelen die lid zijn van de Europassion kopen. Een geweldig mooi boek, in kleur, over de vele Passiespelen die Europa rijk is. Jammer is wel dat af en toe de foto's wat aan resolutie te kort komen.

"Ik werd helemaal in de voorstelling, en was tot tranen geroerd", verteld een man achteraf. Je kon op zijn gezicht lezen dat hij het meende. Hij was helemaal ontdaan. Bezoekers waren vooral verwonderd dat er zoveel mensen hun vakantie opofferen voor de Passiespelen. Opofferen? Zij weten dus duidelijk niet hoe gezellig het is in de Doolhof!

11 Juli 2010

Vandaag was Nederland helemaal in de band van het voetbal. Dus zag je dit ook achter het toneel vandaag. Na de voorstelling was er een mogelijkheid om gezamenlijk naar de finale van het wk voetbal te kijken. Diverse spelers kwamen dan ook kompleet in het oranje uitgedost binnen lopen. Om maar in de sport te blijven, vandaag kwam de voorstelling in het boekje als er een uit de buitencategorie. De temperatuur zal vandaag tot ongekende hoogte gaan stijgen. Met een temperatuur van over de 30 graden werd het weer peentjes zweten voor iedereen.

Vannacht heeft het hard geregend in Tegelen. Dit is ook goed te zien in het theater. Het ruikt ook lekker fris.

Afgelopen woensdag is de klas van René Geijbels (leraar in het basisonderwijs) in de Doolhof geweest en hebben de kinderen samen met regisseur en enkele andere Passiespelers, onder het toeziend oog van een camera van de EO, in de Doolhof stukjes gespeeld.  Vandaag bezoekt deze groep dan ook de voorstelling.  Verder zijn er weer gasten van andere Passiespelen in Europa. Zo bezoekt de Passiespelen Ligny en Schönberg ons vandaag. Ook de bezoekers zijn in Oranje stemming. Diversen hebben oranje kleren aan of dragen een oranje petje

Enkele weken geleden heb ik een fotowedstrijd opgestart waarvan vandaag de prijsuitreiking was. Ivo  Haenen heeft gewonnen met een mooie foto van het kruis. Hij kreeg een medaille die te klein voor zijn hoofd is. Verder een mooie cadeau bon.

Cees was vandaag afwezig. Hij zat in Spanje. Dit bleek achteraf een erg goede keus. Wat zal hij in het feest gezeten hebben. Spanje won namelijk het wereldkampioenschap.

Een mooie voorstelling vandaag. Vele spelers kwamen vandaag ook met rode gezichten van het toneel af. Gelukkig was er weer gezorgd voor veel water. bij elke plaats waar we op konden gaan staan weer bladen met bekers water. Erg goed georganiseerd door het team van de spelers catering.

In de pauze krijgt René een bosje zonnebloemen. De camera va de eo heeft volgde dit van dichtbij. Verder zijn er drie meiden die horen bij Herodes aan het computer, Maar wat staat er op het scherm? Geen Robert Bouten!

Het kruis staat vandaag iets te veel naar achteren. Gelukkig had iedereen het in de gaten en zorgde we alle ervoor dat alles tot een veilig eind kwam. Verder werd vandaag ook de nieuwe lans ingezet voor het doorsteken van het hart. Dit had tot gevolg dat ik na de voorstelling, en ik niet alleen, kompleet onder het bloed zat. Maar weer wassen. Dit wordt volgende week wat als we 2 keer in de week gaan spelen. Zaterdagavond nog wassen voor zondag weer een schoon kleed te hebben.

Tijdens het applaus vandaag was het toch wel erg leuk dat de kinderen uit de klas van René duidelijk te horen zijn. Ze lieten zich duidelijk horen boven het applaus uit. Wat ze precies riepen weet ik niet, maar het klonk geweldig.

17 juli 2010

Vandaag is de eerste avonduitvoering van de Passiespelen 2010. Dit betekend dat we er zo rond 16:00 uur in de Doolhof aanwezig moeten zijn. I.v.m. een uitgelopen begrafenis ben ik vandaag iets later. Het is een vreemd idee nu in de Doolhof te zijn. Ik kom weer binnen via de grote ingang. De "artiesten" ingang is vanwege de problemen in de afgelopen weken nog steeds gesloten. Morgen is echter weer alles normaal, en gaan we weer de de normale ingang naar binnen.

In de Doolhof kun je nog duidelijk de schade van de afgelopen week zien. Grote plassen water geven aan dat het vandaag ook nog geregend heeft. Het grootste bewijs van van de storm de afgelopen week is de VIP-tent. Deze is nog steeds kapot. Het theater zelf is door het team weer geheel in orde gebracht. Als ik denk aan wat deze ploeg dit seizoen al heeft moeten werken kun je alleen maar diep, en heel diep respect opbrengen voor deze groep mensen. Als je terugleest in het dagboek merk je wat ze niet al hebben moeten aanpassen of herstellen. Voor Cees aan zijn "notes" begint is hiervoor dan natuurlijk een dankwoordje van de voorzitter op zijn plaats. Met als klap op de vuurpijl een groot applaus van de spelers. Door zijn afwezigheid van de vorige week heeft Cees niets om te melden.

Ruim 1400 bezoekers zijn er vandaag. Onder hen enkele leden van het Draaksteken in Beesel.

We beginnen klokslag 6 uur. Dat wordt vandaag wel heel letterlijk genomen. De klokken van de Heilig Hart Kerk luiden tijdens de begrafenis van Lazarus. Frank Poeth rent voorbij en vraagt of iemand weet waar Pastoor is? In de kerk is het antwoord, hij is aan het werk! Dat kun je toch horen. Net op tijd, voordat Jezus het toneel betreed zijn de klokken weer stil. Nu gaat weer een mooie voorstelling beginnen. Waar zal ik deze voorstelling aan herinneren? De vallende spons en de speer die kapot ging. Jammer genoeg zitten deze handeling vlak bij elkaar en brak het tot 2 maal de spanning in de kruisiging scene. Dat een spons valt kan natuurlijk altijd gebeuren, maar dat de nieuwe lans kapot gaat is voor de Soldaat in kwestie natuurlijk erg lastig. Ik weet zeker dat hij door 5 muren is heen gegaan op het moment dat het gebeurde. Dit was na afloop natuurlijk duidelijk op zijn gezicht af te lezen.

"Het brak wel even de spanning, maar niet voor lang. We zaten zo, in de werkelijk prachtige voorstelling, dat het niet storend was". Aldus de voorzitter van de KRO die in gesprek is met Marc Verheijen.

"Ik had dit nog nooit gezien, maar alle mensen wat is dit mooi. Ik had niet gedacht dat amateurs dit zo konden spelen". Verder ontmoet ik op het podium nog 3 jonge vrouwen. Kompleet overrompelt staan ze na te genieten van de voorstelling. Van hen hoor ik wat ik vaker gehoord heb dit jaar. "De voorstelling gaat in een enorm tempo, dit is erg mooi. Je wordt er echt in getrokken en voelt je één met het verhaal. In het begin is het alleen even wennen. Je kent het verhaal wel maar waar zitten we in de "film". Na enkele minuten heb je dit wel door en kun je genieten van een prachtige voorstelling.

Hierna tref ik ook nog enkele Draakstekers uit Beesel. Ook van hen neem ik de felicitaties voor de mooie voorstelling in ontvangst.

18 Juli 2010

Vandaag als ik via de oude weg de Doolhof betreed zie ik dat er niemand op de stempelplaats zit. Dit zou ook niet gaan daar het vol staat met kratten. Men zit iets verder het theater in aan een tafeltje. Iedereen krijgt per voorstelling 2 consumptiebonnen, als ik mijn bonnen in de beurs gestoken heb, en mijn stempelkaart terug in ontvangst neem zie ik dat er weer 2 bonnen inzitten. Voor de zekerheid vraag ik of we nu 4 bonnen per voorstelling krijgen? Het antwoord bleek nee! Nadat ik bedankt ben voor mijn eerlijkheid, en de bonnen terug heb gegeven kan ik doorlopen.

Het is nog niet zo druk, ik ben wat vroeger vandaag omdat ik heb afgesproken met Erik om te gaan werken aan het filmpje. Ja ook dat komt er dit jaar weer en de eerste opnames staan al op band. Na de opnames zien we achter het toneel dat er weer spelers zijn die vandaag hun verjaardag vieren. Nu spelen we met een grote groep mensen, dus dat heb je dan al gauw. Vandaag is het mijn schoonbroer, en een jonge speler. De laatste is druk bezig met het uitpakken van een cadeautje.

Op het publicatiebord lezen we dat we vandaag 1950 bezoekers hebben. Dit is toch meer dan 3000 bezoekers in één weekend. Het lijkt toch iedere keer weinig, maar als je het terugrekent dan zijn het er toch wel veel.

Cees heeft vandaag maar één melding. "Laat alles je elke week opnieuw gebeuren. Ga niet reageren omdat je weet dat het gaat gebeuren, maar laat het je opnieuw overkomen." Hij zou zijn notes kunnen doornemen, maar het het zou allemaal op hetzelfde neerkomen."Ik zou het schriftje eigenlijk gewoon kunnen weggooien. Weet je wat: Ik doe het ook". En het schriftje land achter onze regisseur in de struiken. Laten we maar snel overgaan naar de yell.

Het gesprek van de dag is natuurlijk wat er gisteren gebeurde met de lans. Het gezicht van Erik, de soldaat die prikt, staat dan ook onder hoogspanning.

Pilo, de grimeur en pruikenman, heeft vandaag ook weer de weg gevonden naar de Doolhof. Het moet hem een goed gevoel hebben gegeven dat iedereen meteen naar hem toekomt. Ook deze mensen vinden een warme plaats in onze groep.

Voor de voorstelling loop in nog even richting Waldo. De medewerkers zijn druk bezig met hem klaar te maken voor de voorstelling. Hij krijgt een speciaal hoofdstel van touw om. Dit gaat wel niet lekker om. Hij heeft er problemen mee als men hem aan de oren komt. Dan zet hij het op een lopen. Gelukkig zit hij vast. In de voorstelling doet hij elke keer zonder merkbaar probleem zijn werk. Misschien zijn het wel sterallures? Daar kennen we in de geschiedenis van de Passiespelen wel meer voorbeelden van.

Wie vandaag ook weer te gast is? Wim Siebgens heeft de weg naar de Doolhof gevonden. Het is altijd leuk als Passiespelers van vroeger weer op bezoek komen

Een hele mooie voorstelling is dan ook het gevolg. Iedereen stond dan ook goed op spanning.

Als we na de voorstelling nog met enkele gasten spreken kun je duidelijk merken dat met genoten heeft. "Ik denk dat de Passiespelen een groot probleem heeft. Hoe kun je over 5 jaar ervoor zorgen dat de voorstelling nog beter wordt? Misschien is het beter deze formule nog vast te houden, want ik zou niet weten wat er nog verandert zou moeten worden."

Zaterdag 24 Juli

Wat gaat het seizoen toch weer snel. Dik over de helft. Na vandaag zijn we ook over de helft van de zaterdaguitvoeringen. Dat realiseer ik me als ik de Doolhof vandaag binnenkom. Een mooi zaterdag, niet te warm met 24 graden op de thermometer, en een lekker zonnetje.

Bij binnenkomst in het theater kom ik bij het stempelen Eric Stoffels tegen. Hij verteld dat hij al een tijdje bezig is. Hij ontfermt zich over de lans. Ging het vorige week zaterdag even technisch mis met de lans, dan herken je in Eric wel een Passiespeler pur sang. Hij kent de Passiespelen dan ook al van kleins af aan. Hij is een koffertje aan het maken waar de punt van de lans in opgeborgen kan worden. "Het is een duur puntje en daar moeten we erg zuinig op zijn, dus ben ik vanmiddag een koffertje gaan kopen en schuimrubber." Als een volleerde klusser maakt hij in het schuimrubber plaats voor alle spulletjes. Het doet mij even denken aan een scherpschutter. Die hebben oom zo'n koffertje voor hun wapen. Komt eigenlijk ook op hetzelfde neer. Ook is het bloed goed getest. "Ik weet nu precies hoe de mengverhouding moet zijn voor een zo goed mogelijk resultaat". Na het harde werken is er tijd voor een frietje dat hij dan ook lekker opeet.

Op de toegangsweg voor het publiek is Frank Poeth druk bezig met het aansluiten van boxen voor de informatiestand. Met wat hulp komt er dan ook geluid uit de boxen. Veelal verbaasde gezichten van bezoekers die de Doolhof voor het eerst binnenkomen. "Ik had er nog nooit van gehoord, maar wat is dit mooi. Zo'n stukje natuur en dat zo vlak bij het station", vertelt een bezoekster me.

Cees verteld dat de vijvertjes moeten worden bijgevuld. Ander zie je teveel plastik en dat vindt Cees niet mooi.

In de Notes wordt kort aangegeven dat de mensen die gisteren niet op de repetitie waren maar even goed moeten opletten op diegenen die er wel waren. Enkele voorbeelden geeft Cees wel. Gelukkig heeft ook Lex goed nieuws. Morgen op zondag komen er 148 mensen van andere Passiespelen. Uit België, Duitsland, Oostenrijk, Frankrijk en veel meer. Er wordt gevraagd morgen wat langer de kleding aan te houden, dat zorgt voor herkenning.

Ik had het idee dat het wel een mooie voorstelling was. Korte hilariteit ontstaat als Waldo, de ezel, na de intocht ook even moet plassen. Midden voor het publiek en op de plek waar René moet knielen voor de geseling. Gelukkig kan dit in de pauze bijgewerkt worden. Zo had Waldo toch nog even kort de lachers aan zijn kontje hangen.

Na de voorstelling ontmoet ik nog enkele bezoekers. Ook zij waren weer onder de indruk. Een erg mooie voorstelling die snel aan je voorbij schiet. Zonder dat je het in de gaten hebt is het al pauze. "Voor mij had het zelfs iets weg van de Passion of the Christ, de film van Mel Gibson", verteld een bezoeker me. Hij draagt op zijn rug een grote tatoeage. Jezus. "Eigenlijk is het een combinatie van Che Guevara en een Jezusbeeld wat ik thuis heb staan. Een vriendin van mij, Marian Vos, heeft het gemaakt. Ik heb hier meer dan 5 uur voor stil moeten liggen. Het is nog wel niet helemaal klaar, maar je kunt het al wel goed zien". Dan laat hij het me zien. Op de vraag of ik het op mijn site mag plaatsen krijg ik een duidelijk ja. Dan snel naar huis. Mijn kleed moet weer in de was, is weer erg onder het bloed gekomen vandaag, en morgen moet ik er weer schoon opstaan.

25 Juli 2010

Vandaag spelen we voorstelling 14. Voor het gevoel zijn we net voorbij de première. Maar niets is minder waar. Nog maar 10 voorstellingen met vandaag erbij en het seizoen kan afgesloten worden. En dan kun je echt zeggen dat het voorbij gevlogen is.

Ik ben vandaag al vroeg in Tegelen. We moesten eerst naar de 6 wekendienst van mijn schoonvader. Daarna op de koffie en dan snel naar de Doolhof. Hier aangekomen herinner ik me dat er vandaag veel collega passiespelers komen. Uit België, Frankrijk, Italië, Nederland, Duitsland, Oostenrijk, etc, etc. Op deze dag heeft Lex Houba het dan ook erg druk. Hij is  bestuurslid van Europassion (penningmeester).

Aan de publiekszijde ontmoet ik enkele spelers van het Duitse Dammbach. Zij zijn al erg onder de indruk van het Theater. Ik stel me voor en nadat ze me vroegen welke rol in speel, krijg ik de hand van hun Johannes speler. Dan zie ik een complete bus uit Auersmacher aankomen. Zo, die zijn met een grote delegatie! Ook zij worden welkom geheten door Lex en krijgen een button met de plaats waar ze vandaan komen.

Dan snel achter het toneel en omkleden maar. Cees hoopte gisteren dat het hele weekend top gespeeld zou worden. Dat zou nog steeds kunnen want gisteren was de voorstelling top, volgens onze regisseur. Alles zat goed, nu zorgen dat dat vandaag ook zo is. Cees maakt zich geen zorgen om het weer, dat had hij nu even mis bleek later. Na de "Yell" komt voorzitter Wim Beurskens met 2 personen achter het toneel. Het is bezoeker 25000 en 25001. Ze komen uit Lottum, en de man heeft deel uitgemaakt van het orkest welke de muziek voor dit seizoen hebben ingespeeld.

Volgens het spelers reglement mogen er geen auto's meer binnen de poort geparkeerd worden. Dit blijkt echter niet voor 1 speler te gelden. Niet alleen parkeert deze speler zijn auto binnen de poort, maar hij heeft ook een eigen plek en zelfs een eigen toegangsweg en eigen poort. Als dit hem maar niet te hoog in de bol gaat stijgen. Want dan krijgen we nog heel gekke dingen dit seizoen. Gelukkig hebben we het over Waldo. Het paard van onze jezus. Deze ezel is er samen met zijn begeleiders elke voorstelling bij, en doet elke voorstelling 9bijna) vlekkeloos zijn werk. Sjappoo!

Vandaag begint de voorstelling met een toespraak van Wim Beurskens. Als hij de toeschouwers verteld dat binnen europa meer dan 100 andere Passiespelen heeft en dat hij ze wel even zal opnoemen, begint het publiek te lachen. Het was alleen de bedoeling de gasten die er waren welkom te heten. Niet alle passiespelen. Verder worden ook de 25000ste bezoeker aan het publiek getoond. Leo van Megen uit Broekhuizen, samen met José Seuren. Zij krijgen een aandenken en een plaatsje op de eerste rij.

Dan gaat de voorstelling van start, en gaan zo'n 1500 mensen getuige zijn van deze erg mooie voorstelling. Die voor het eerst gespeeld gaat worden in de regen, want vanaf het laatste avondmaal vallen de druppels uit de lucht en zal het niet meer droog worden. In de pauze blijkt dit een zeer positieve ontwikkeling op het spel te hebben. Cees meld in de pauze dat niet alleen het publiek onder de indruk is maar ook hijzelf. "Dit lijkt de beste voorstelling te worden tot nu toe", meld hij met een gezicht waar je het ook op af kunt lezen. Koud is het nu langzaam wel, ik zie tijdens de kruisiging het been van René trillen van de kou.

Na de voorstelling komen al onze buitenlandse gasten achter het toneel. Zelf ben ik erg moe, gelukkig ben ik niet de enige. Ook René heeft het vandaag zwaar gehad. Als je weken in de brandende zon speelt dan is regen wel weer even wennen. Ik moet eerlijk zeggen dat ik weer geen negatieve kanten gehoord heb. Onze Duitse gasten vonden deze voorstelling beter dan de voorstelling in Oberammergau. En de regisseur uit het Belgische Mariekerke is er compleet vanaf. "Normaal kun je me altijd vragen stellen, maar tijdens jullie voorstelling zou ik geen antwoord kunnen geven. Ik kreeg af en toe het gevoel dat mijn strot werd dichtgeknepen werd. Wat is de voorstelling schoon, wonderschoon"! Natuurlijk wissel je ervaringen uit en kun je een blik werpen in de boekjes die ze bij zich hebben. In een gesprekje met wat jeugdigen uit Duitsland merk ik dat zij het zelfs er mooi gevonden hebben. "Wir spielen in ein kleinen theater, dan weisst man nicht wass man hir sieht! Mein gott is dass schön".

Deze voorstelling mag in het boekje als voorbeeldvoorstelling. Jammer was wel dat door het vele hemelwater enkele microfoons niet meer werkte door het vele water. Maar dit heb je echt niet in de hand.

31 Juli 2010

Vandaag avondvoorstelling 3. We hebben ook beter weer dan de vorige week. In ieder geval lijkt het erop dat het droog blijft. 1250 bezoekers is ook vandaag weer een mooi resultaat. Er zijn gasten uit Feldkirchen in Oostenrijk

Aan de publiekszijde maak ik kennis met een groepje uit het Brabantse land. Een mevrouw in een rolstoel verteld me dat ze vandaag voor de tweede keer in haar leven de Passiespelen van Tegelen bezoekt. De kaarten kreeg ze voor haar 92ste verjaardag. "Ik zou zo graag nog eens naar de Passiespelen van Tegelen willen. Ik kan me nog maar weinig herinneren van 1985, alleen dat het een enorme indruk op me gemaakt heeft. Ik zou zo graag nog een keer terug willen komen en nu is het dan gelukkig zo ver. Ik denk dat het volgende keer niet meer zou kunnen". Het tafeltje naast haar reageert hierop en verteld haar dat dat nog wel eens niet waar kon zijn. Ze maken haar duidelijk dat de wonderen de wereld nog niet uit zijn. "Ja, ja, en gij gelooft dah", zegt de 92 jarige met een lach.

De Vip tent krijgt ook een laatste beurt. Het graf van Lazarus heeft "welkom" voor de ingang staan. Het lijkt wel een deurmat.

Langzaam maar zeker wordt het ook aan de spelerskant weer drukker. Er staat voor de tent een auto met aanhanger die spullen in de tent aan het lossen is. Achter de grote spelerstent is ook weer een gedeelte met plastik afgezet. Nee geen processierups. Net als de disco die in de tent wordt opgebouwd is dit voor vanavond. De jeugd blijft vandaag slapen, maar hierover later. Joey krijgt uit handen van Jasper een mooie foto van hem en Judas voor zijn verjaardag. Een grote verassing daar men hem had wijsgemaakt dat de foto mislukt was, welke een grote teleurstelling was.

In de grimekamer is het weer een drukte van belang. Gelukkig is Carlotte Heldens er ook weer. Ze was vorige week van het paard af gevallen, maar vandaag genoeg hersteld om weer aan het werk te gaan. Wie vandaag wel ontbreekt is Kitty Doesborgh Siebgens. Ze is gevallen en kan vandaag hellaas niet komen. In het spel zal ze vervangen worden door Miranda. Vanaf deze plaats wensen we Kitty veel beterschap.

De voorstelling gaat erg goed. Jammer dat de microfoon van Jasper, die Judas speelt uitvalt. Gelukkig wordt de oorzaak snel gevonden. De zendermicrofoons worden na aangezet te worden dichtgeplakt voor de zekerheid. Nu hebben ze dat gedaan met pleister. Deze laat echter los, hierdoor kan het klepje open en kunnen de batterijen eruit vallen. Dit wordt opgelost door de oude en vertrouwde ducktape. Iedereen die een microfoon heeft wordt gecontroleerd en voorzien van deze oplossing. Verder is het volgens ons wel een mooie voorstelling. Dit blijkt dan ook weer na afloop. Je zou het dan ook bijna op het gezicht van onze regisseur kunnen aflezen.

Ook het commentaar van onze gasten mag er zijn. Ik heb met gasten uit Zoetermeer gesproken. Zij bezochten al sinds 1985 de Passiespelen. Elke keer logeren in Hotel Puur en combineren met een bezoek aan ons spel. Ze hadden gasten meegenomen die de Passiespelen nog nooit gezien hadden. Op de vraag waarom zij meegekomen zijn? "Ik wist van te voren niet wat ik moest verwachten. Ik geloof niet. Maar morgen ga ik naar de kerk!", zegt de man met een lachend gezicht. "Ik vond het werkelijk prachtig en had niet verwacht dat het zo geweldig veel indruk op me zou maken. Ik ben blij dat ik ben meegekomen".

Ook René krijgt vandaag een miniatuur kleedje. Kompleet met doornenkroon. Erg mooi gemaakt door de naaiatelier, en een mooi aandenken aan de Passiespelen 2010.

Verder is vandaag ook Piet Visschers te gast. Hij is de laatste Burgemeester van Tegelen. Met hem wou ik wel even op de foto. Buiten dat Piet de laatste burgemeester van het Passiespeel dorp is geweest, tot de herindeling Tegelen bij Venlo kwam, heeft hij ook deel uitgemaakt van de werkgroep Toekomst Passiespelen. Deze groep heeft ervoor gezorgd, dat de Passiespelen bestaan zoals ze er nu zijn. Er waren wat probleempjes enkele seizoenen geleden, en die zijn nu gelukkig opgelost. Gelukkig waren zij dit niet alleen maar zij hebben ideeën aangereikt hoe het in de toekomst beter zou kunnen gaan.

Ook is de disco al in volle gang. En swingt iedereen de pan uit.

Als is rond 23:30 uur weer in de Doolhof aankom is het feest nog steeds in volle gang. Daarna vertrekt iedereen, die niet blijft slapen. Zij worden door de bewaking vriendelijk verzocht te vertrekken. De achtergebleven jeugd maakt zich op voor een lange nacht. Deze nacht gaat beginnen met een:........Puddinggevecht. Het enige wat ik hierover kan zeggen is: Mocht het morgen in de Doolhof ruiken naar Pudding, ik weet waarom. 50 liter saroma pudding, 30 liter slagroom, 300 wafels en het zou een groot gevecht worden. Wat had de jeugd een lol. Bekijk vanaf maandag maar hier de beelden.

1 augustus 2010

Ik werd vanmorgen wakker met een mager zonnetje, wat goed nieuws is. Het blijft goed weer vandaag.

Als ik de Doolhof betreed is bijna niets meer te zien van het puddinggevecht van vannacht. Marc heeft alles netjes opgeruimd samen met de logees, en alles ziet er weer piek fijn uit. De kleren liggen te drogen op de trappen. De oogjes van de jeugd verraden wel dat er weinig geslapen is. Sommige liggen languit over de banken. Een uitgebreid compliment gaat zeker uit naar Marc, hij heeft voor deze leuke avond gezorgd, en ook alles weer netjes in orde gebracht. Dit zijn kleine dingen, maar ik weet zeker dat vele jeugdigen zich dit nog lang kunnen herinneren.

Aan de publiekszijde tref ik een oude (jonge) bekende. Speelde zij vorig seizoen nog mee op het toneel. Staat ze nu haar vrouwtje aan de andere zijde, en maakt zij deel uit van het team van het catering bedrijf. De dochter van Marie Louise Giesen Driessen (Maria).

Misschien is dit wel de kracht van de Tegelse Passiespelen. De vele kleine dingen die samen tot iets groots kunnen komen. Onze "kleine" spelertjes, die vandaag een groot compliment van de regisseur kregen. De kleine eitjes, die achter het toneel verkocht worden ten bate van het Victorfonds. Vandaag verkocht men de 1000.  Deze werd uitgereikt aan  een huisgenoot van de dame die de eitjes verkoopt. Hij zorgde dat de door de storm vernielde bank, weer gemaakt werd. De kleine verjaardagsvlaggetjes op de gesneden kaas bij het laatste avondmaal als iemand van de figuratie jarig is. Het jongetje dat voor de voorstelling Herodes komt vertellen dat hij eigenlijk de druiven eerst moet proeven, voor dat de koning zelf een hapje kan nemen. Het delen van de kleine hapjes, om samen lekker te kunnen eten. De borrel achteraf in de kleine glaasjes. De kleine kostuumpjes als verassing voor de "grote" spelers. De kinderen die na de voorstelling samen met René gaan voelen hoe zwaar het kruis is. En zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.

1800 bezoekers, die regelmatig emotioneel reageren, zitten vandaag te kijken naar een mooie voorstelling. Ook nu merk ik het weer. Zeker als na de voorstelling enkele rolstoelers achter het toneel komen die duidelijk emotioneel zijn. Ik heb vandaag erg veel mensen naar een zakdoek zien grijpen. Ik laat een spelertje die als uitzondering vandaag ook meegespeeld zien hoe de kruisiging in het werk is gegaan. Het is voor haar ook erg indrukwekkend geweest, en om ervoor te zorgen dat zij lekker slaapt, toch even laten zien dat het niet echt is, ook al ziet het er erg realistisch uit.

Verder ben ik na het spel druk bezig met de karaoke avond. Gelukkig hebben we mensen bij de Passiespelen die erg behulpzaam zijn. Hierdoor hebben we zonder dat het veel geld gekost heeft deze leuke avond kunnen realiseren. Een erg gezellige avond vooral door het commentaar van Robert Bouten, het hoofd van de jury. Niet alleen zorgt hij voor nodige hoeveelheid humor, maar hij zingt zelf ook nog een lekker nootje mee. Niet alleen om de zangers en zangeressen op gang te brengen, maar hij eindigt zelf met het nummer New York.

In de pauze van het karaoke komt een wens van Lex uit. Hij zou graag kleren hebben van huisje 18. Dit huisje bestaat echter niet, dus heet het naaiatelier een combinatie gemaakt van huisje 1 en 8. Lex laat het zich lekker aankleden op het podium.

De karaoke zangwedstrijd had ook een winnaar, hier is de Top 3:

1) Ingrid Faassen (There are worst things I could do)

2) Piet van de Wouw (Sophietje)

3) Ineke Giesen (Ik voel me zo verdomd alleen) en Miranda Verstegen (Hopelessly devoted to you)

Na de zangwedstrijd is het nog een gezellig samenzijn.

Deze leuke avonden zijn het resultaat van een grote groep mensen die samen tot iets groots komen wat de naam de Passiespelen van Tegelen met zich mee draagt.

7 Augustus 2010

Vandaag alweer de laatste zaterdag voorstelling. Wel weer kei jammer want zo komt er langzaam weer een eind aan het seizoen. De dagen worden weer korter en de avond zet weer vroeger in. Na het drukke weekend van vorige week nu een wat rustiger weekend.

Erik en Ik gaan na binnenkomst meteen aan het werk om opnames te maken voor ons filmpje. Ook de afgelopen week zijn we aan het werk geweest. Dit zodat er na de reis weer mooi kan worden teruggekeken op het speelseizoen 2010. We zullen ook nu weer proberen dit te doen met een lach en een traan. Jullie krijgen gelukkig niet alles mee, anders zou de verassing er al af zijn.

Vandaag een gevallen voorstelling. Nee echt niet slecht maar er wordt vandaag veel gevallen. Als eerste Edith, die tijdens de aanslag onderuit gaat, in de pauze een klein spelertje die (wat achteraf blijkt) rondloop met een zwaar gekneusd voetje. Jan Hendriks, die in de scène van Herodes speelt, gaat onderuit. En zelfs Barabas die tijdens de opkomst even gaat liggen. Gelukkig gebeurde er geen ernstige verwondingen. Edith wordt in de pauze in de grimekamer behandeld. John maakt een opmerking dat ze morgen niet kan spelen. Het echte Passiespeelhart van Edith spreek. "O Ja, dan zul je me toch aan het bed moeten vastbinden!" Duidelijke taal. Robert Bouten is vandaag ook niet helemaal lekker eraan. Last van de buik. Gelukkig voor hem gaat alles goed.

Enkele hebben vandaag extra werk gemaakt van de aankleding van hun tafeltje. Zitten de plaatsaanwijzers zo rond de pauze allemaal bij onze eettent, maken de anderen het zich gezellig met een wit tafellaken en een mooie kandelaar. Robert Bouten geeft in de pauze dit tafeltje wat meer licht en warmte. Ziet er erg gezellig uit.

Hoewel we slechte voorspellingen hebben wat het weer betreft, gaat ook dit erg lekker. De notes van Cees moeten door de regen in de tent. Maar tijdens de complete voorstelling blijft het droog. Na de voorstelling valt de regen.

Dat de dagen korter worden merk je toch wel. Zo rond de kruisiging is het toch al behoorlijk donker. Je merkt dat we het licht duidelijk nodig hebben.

Na afloop spreken we weer met Ivo en Alexandra. De 2 personen voor ons filmpje. Ze hebben ???? (dat hoor je wel in de bus). Dan naar huis en op naar morgen voor weer een voorstelling.

8 Augustus 2010

Vandaag een speciale dag voor mij en mijn gezin. Vandaag komt, na het overlijden, mijn schoonmoeder naar het Passiespel kijken.

Voor dat ik me echter in mijn kostuum te hijsen gaan Erik en Ik werken aan ons nieuwe filmpje voor in de bus tijdens de Passiespelreis. Ja, jullie hebben het misschien al gehoord of misschien hebben jullie ook al ons met een camera zien lopen. Er zijn al veel leuke opnames gemaakt en er zullen er nog veel meer volgen.

Voor dat de voorstelling van start gaat laat Brigitte weten dat er een wedstrijd, versier je hoed, van start gaat. Iedereen die mee wil doen kan zich een hoed komen halen. De bedoeling is dat iedereen de hoed zo mooi mogelijk versiert en over enkele weken op een heuse catwalk laat zien. De Tegelse Zieken en Bejaarden Omroep maakt vandaag opnames achter het toneel. Enkele jeugdigen zijn actief met stift en papier en slaan aan het tekenen.

Cees zijn schrift is helemaal leeg en we kunnen lekker aan de voorstelling beginnen. De erg goede voorstelling die af en toe wel een bak water erover krijgt. Vooral tijdens de vrouwen aan het water regent het hard.

Net voor de pauze rent Wil van Horck achter het toneel rond met de melding dat het wel eens heel hard kan gaan regenen. Dus krijgt voor aanvang van de pauze het publiek ook te horen dat er waarschijnlijk een hoop regen aankomt, en dat hierdoor het waarschijnlijk mogelijk is dat de pauze iets langer duurt. Dit valt gelukkig achteraf mee. Er valt wel wat regen maar gelukkig niet de te verwachten hoeveelheid.

Na de pauze gaat het ook weer goed. We worden alleen gestoord door mensen buiten de poorten die het weer leuk vinden om de voorstelling op te schonen met hun geschreeuw. Ze roepen teksten na die de spelers toch kort uit hun concentratie halen. Ook zelf ervaar ik hoe storend het is.

De kruisiging en in het bijzonder het doorsteken van het hart van Jezus is erg indrukwekkend voor het publiek. Niet alleen is het dan erg stil, maar vandaag schreeuwt iemand uit het publiek, juist voordat het hart doorstoken wordt: "Niet doen!" Dit doet Erik Stoffels, die deze handeling uitvoert, even tot slikken. Verder valt het bordje "INRI", tijdens het afhalen, van het kruis af. Dit tot grote schrik van de soldaten en mij. Het raakt René op het hoofd maar gelukkig is er niets gebeurt. Achteraf kan René hier wel om lachen, maar je moet niet denken wat er had kunnen gebeuren.

We sluiten de voorstelling weer af met een lekker pilsje.

15 augustus 2010

Voorstelling 19 vandaag. Een voorstelling die de geschiedenisboekjes kan ingaan als een van de natste. Dit blijkt echter s'morgens nog niet zo. Waar ik woon schijnt als ik wakker wordt een zonnetje. Ik begin aan de weersvoorspellingen te twijfelen, misschien wel te hopen. Na de middag zou er een grote kans op regen zijn, met hevige buien. Gelukkig het ziet er dus goed uit. Naar mate ik richting Tegelen rijd worden de wolken steeds dikker en dikker. Zou het dan toch kloppen?

In de Doolhof zit een groep mensen uit Congo aan tafel. Zij hebben vanmorgen meegewerkt aan de Mariaviering. Ze bleken geweldig gezongen te hebben. Nu zitten ze lekker in de tent te eten.

Ap heeft een grote foto bij zich. Deze foto is gemaakt door een collega van het werk van mij, Tim van Dijk. Op deze foto staat iedereen die aanwezig is geweest bij de generale repetitie op zondag. Toch eigenlijk wel apart dat er op de dag dat er een groepsfoto gemaakt gaat worden er eentje op het bord hangt. Natuurlijk komt op de nieuwe groepsfoto ook iedereen te staan, en niet alleen de cast, zoals op de foto die er nu hangt.

Het gesprek van de dag is natuurlijk het bezoek dat de Tegelse Passiespelen bracht aan de Passiespelen in Hallenberg. Je hoort diverse meningen. Voor degene die ze willen weten zou ik willen zeggen bezoek de Passiespelen van Hellenberg. Voor meer info: http://www.freilichtbuehne-hallenberg.de/home

Voor Cees begint met zijn Notes, verteld Lex eerst dat er enkele leuke en minder leuke zaken te melden zijn. Men overweegt om het spel (voor de spelers) op te nemen zodat we het zelf ook een keer kunnen zien. Een erg goed besluit van het bestuur, daar er er veel vraag naar is geweest. Zeker afgelopen zaterdag (gisteren) in de bus naar Hallenberg. Verder meld Lex dat de groepsfoto is uitgesteld naar volgende week. Dit in verband met de weersituatie. Hij heeft het nog niet uitgesproken of de druppels vallen al langzaam naar beneden. Cees geeft aan dat de beste voorstelling in de regen gespeelt is, dus moet het vandaag ook erg goed worden. Verder geeft hij aan dat men niet aan (flauwe) grappen op het toneel moet gaan denken. Zo richting de laatste voorstelling zouden mensen wel eens op het idee kunnen komen iets leuks uit te halen. Natuurlijk kan dit niet! De mensen die ook de laatste voorstellingen komen kijken hebben er ook voor betaald en verdienen dus ook een perfecte voorstelling.

De gasten uit Kongo lopen ook nog steeds achter het toneel en worden op de foto gezet. Een beetje doet het wel denken aan de Koningen ui de Goudkust die de Passiespelen ooit bezochten.

Door dat de regen nu langzaam steeds harder begint te vallen krijgt iedereen die een microfoon draagt de opdracht voorzichtig te zijn en goed op collega's te letten. De eerste problemen met geluid ontstaan al vroeg in de voorstelling. John, die Simon speelt, zijn microfoon hapert. Dan gaat het goed tot aan het laatste avondmaal. Ik loop het huisje waar Jezus zich telkens bevindt maar tref niemand aan. Kitty verteld dat ook René zijn microfoon de geest heeft gegeven en is aan het wisselen. Dan Erik Snel, Petrus, heeft tijdens het laatste avondmaal geen/slecht geluid. Ook deze kan na deze scnene gewisseld worden. Verder hoor ik weinig, tot het eind. Ik sta klaar om op te gaan en daar staan ineens de geluidsjongens achter me. "Lazarus is weg, en ook Maria Magdalena heeft geen geluid meer".  Lazarus staat niet ver weg dus die haal ik wel even. Maar Maria Magdalena staat helemaal beneden en daar kan ik niet naar toe. Afgesproken wordt dat het over mijn microfoon zal gaan.

Her regent gedurende de hele voorstelling. De gevolgen komen pas echt in beeld als we René in het graf willen leggen. Dit graf staat helemaal onder water. Tot aan de knieën van René. Water genoeg dus om zich te wassen, maar leuk is anders. In het graf geef ik aan Marja door dat heer microfoon niet meer werkt, en kan ze hier rekening mee houden. Erik Derikx ligt er ook uit, en dus doet hij de Lazarus monoloog op eigen kracht. Zo klonken de Passiespelen van vroeger. Dan snel af en klaar maken voor de warme deken die applaus heet.

Dit is echt lekker. De tranen schieten me in de ogen als Cees tot verassing van iedereen de microfoon ter hand neemt en verteld dat hij groot respect heeft voor iedereen die vandaag aan het spel heeft meegewerkt. De mensen van servicepubliek, geluid, catering, grime, kostuums, bestuur, maar zeker deze kanjers die tot op het bot vandaag zijn nat geworden. Dan volgt nog een oorverdovend applaus.

Dan snel de natte kleren uit. Brigitte, van het kledingatelier wordt namens de naaidames bedankt. Koffie en taart  staan op tafel, en ze ontvangt een cadeau. Ze krijgt een wandkleed met daarop alle kleuren die voor de kostuums zijn gebruikt. Op de achterkant hebben ze allemaal wat geschreven. Lichtelijk ontroert door dit geschenk verteld ze dat ze ook hun bedankt. "Het was erg mooi om met jullie te mogen werken, en graag zou ik jullie meenemen".

In de kelder van de Doolhof klinkt muziek. De Congolese gasten maken voor Lou en Pastoor muziek. Pastoor swingt lekker mee. Later spelen ze nog wat nummers in de grote tent.

De heren van het geluid zijn bezig alle microfoons weer droog te blazen.

Wat ik zeker niet wil vergeten is de dames van de grime vandaag. Zij zijn nog erg lang bezig met het schoonmaken van de pruiken en haarstukjes. Als iedereen al lang droog in de tent zit zijn zij nog bezig met het wassen, drogen en uitkammen van de pruiken.

De afsluiter vandaag is dat Frank Poeth een foto van mijn schoonvader in de grimekamer hangt. Een erg mooi gebaar met enkele lieve woorden!

Zondag 23 augustus 2010

Vandaag ben ik vroeg in Tegelen. We hebben afgesproken om voor ons filmpje opnames te gaan maken van het voetballen, we hebben een wedstrijd georganiseerd tussen de apostelen en de Sanhedrieten.  Gelukkig zijn er redelijk wat mensen op afgekomen en kunnen we leuke beelden maken. Iedereen krijgt deze beelden tijdens het reisje te zien. Dit samen met de beelden die we nog moeten maken.

Als ik hierna in de Doolhof kom zie ik tot mijn grote vreugd dat, en ik had al zo veel gehoord, er flink versiert is voor Bert Vervoort. Hij hangt vandaag voor de 100ste keer aan het kruis, als moordenaar. 5 seizoenen speelde Bert moordenaar, overleefde 5 Jezussen, (Theo, Hans, Jos, Erik, en nu René). Verder hangen er in de grote tent de kleren van elke soort groeperingen die meespelen in het spel. Enkele mensen van het naaiatelier hebben erg onderleiding van mevr. Rutten erg hard aan gewerkt waardoor het nu klaar is. Het is geweldig leuk geworden. Er is zelfs gelet op details. Het kleed van Susanna heeft zelfs een mesje. Als ik iets later in mijn kleren rondloop komt men er achter dat ik ook een jas aan heb. Die heeft mijn miniatuur jurkje niet. "Die moeten we dan ook nog maar maken", verteld de maakster me. "Nog niet alles is klaar, maar we vonden het wel erg leuk om het nu al op te hangen. Na afloop mogen de Passiespelen deze jurkjes gebruiken voor promotie. Verder bewaar ik ze dan wel. Het zou jammer zijn als er wat aankomt. Zelfs de catering is niet vergeten. Een jurkje met de spullen van de catering. (incl. de korte broek van Lou)

Ik hang wat posters op die een hint moeten zijn voor het reisje. De meest leuke plaatsnamen zitten ertussen. Dit is wel lachen! Of er goede oplossingen tussen zitten? Dit hoor je da laatste voorstelling.

In de grimekamer hangt nog steeds de mooie foto van mijn schoonvader. Zoals Frank hem vorige week heeft opgehangen.

Wat verder erg aardig is, 2800 bezoekers vandaag. Bijna een volle bak!

De waterschade die vorige week ontstaan is tijdens de laatste voorstelling is weer helemaal hersteld. Complimenten aan de werkploeg!

Voor dat Cees aan zijn Notes toekomt krijgt eerst Lex het woord. Nadat Lex iedereen weer op de hoogte heeft gebracht van de belangrijke productionele zaken is het tijd voor Cees. Het schrift is bijna vol. Vandaag zit Cees samen met zijn dochter als bezoeker te kijken. Dus geen schrift! Hij geeft nog wat korte aanwijzigingen die de voorstelling nog beter maken. Een extra compliment voor de laatste voorstelling is voor de technische ploeg. Ze hebben erg hard moeten werken door het probleem met de vele regen. Dan geeft Cees de microfoon aan Wim Beurskens, de voorzitter van de Stichting Passiespelen. Aan hem is de eer Bert in het zonnetje te zetten. Hij doet dit erg leuk. Bert krijgt uit zijn handen een kunstwerk van een Griekse kunstenaar voorstellend het laatste avondmaal. Dit heeft dan wel niets met moordenaar te maken, maar van de moordenaars is niets te vinden. Omdat Bert ook heel vaak apostel geweest is krijgt hij dit. Wim geeft aan dat Bert het meeste van iedereen aan het kruis gehangen heeft. Dit klopt!

Hier de Top 10:

1) Bert Vervoort 100

2) Pierre Oelen 72

3) Theo Joosten 68

4) Piet Niessen 59

5) Ferd Verstraelen 40

6) Lei Noten 36

7) Cor van Leipsig 24

8) René Geybels 23

9) Erik Snel 22

10) Jos Hol 20

Dan volgt het lied dat door Kitty Doesborg-Siebgens is geschreven: (op de melodie van de oude intochtmuziek)

Bert hangt, Bert hangt, nu al honderd keer,

Ja, je moet ‘t hem maar vragen

In weer en wind als moordenaar,

En je hoorde hem nooit klagen.

Speelt elke rol met veel plezier,

Het is hem om het even,

In de Doolhof ligt ja, ‘t is heus waar

Een stuk Passie van Berts’ leven.

Bert, blijf daarom nog lang bij ons,

Om je rollen te vertolken,

Met jouw goede zin en levensmoed,

Zal de Doolhof nooit ontvolken!

Dan krijgt Bert nog meer cadeautjes. Vele hebben aan Bert gedacht en hebben wat voor hem meegebracht. Zelfs een onderbroek met een kruis en daarop 100 x. Erg leuk allemaal.

Dan wordt het toch tijd voor de voorstelling. Gelukkig droog. Er valt wel af en toe wat water, maar gelukkig niet zoveel dan vorige week. Wel in de pauze valt er een harde bui. Deze heeft als gevolg dat het graf weer onder water staat. Het rommelt wat door licht onweer, iets dat Robert Bouten niet leuk vind. "Ik hou helemaal niet van onweer"!

Na de voorstelling komen de bezoekende generaal achter het toneel. Onder hen de Tegelse Generaal Dhr Schouwenberg. Frank Poeth die de generaal begeleid is erg in zijn nopjes met het bezoek waar hij lang aan gewerkt heeft. De Generaals en de andere militairen die aanwezig zijn hebben erg genoten. Ze vonden de voorstelling erg mooi.

Dan ga ik na een lange mooie dag snel naar huis. Ben erg moe van deze erge lange dag.

29 Augustus 2010

Wat een geluk! Dit gaat maar niet uit mijn hoofd als ik vandaag terug rij naar huis. De dikke druppels water slaan stuk op mijn voorruit, en ik heb moeite om goed zicht te houden. En dat terwijl wij vandaag tijdens de voorstelling geen regen over ons heen hebben gehad. Maakt de dag toch wel weer een beetje bijzonder. Terwijl ik dit schrijf regent het ook weer hard.

Toen ik vanmorgen binnen kwam in de Doolhof kreeg ik meteen het verhaal te horen dat er mensen in de Doolhof zijn geweest die weer niet van de spullen van anderen konden afblijven. Ingebroken in de spullen van de spelerscatering en kinderverblijf. Gelukkig is er niet veel kapot, toch legt dit weer even een smetje op dit mooie seizoen. Wat heb je eraan om wat spullen uit de diepvries van ons te halen. Ik kan er met mijn verstand niet bij!

De allerkleinsten van de Passiespelen hadden gisteren een uitje naar Ballorig in Venlo, en aansluitend lekker een Happy Meal bij Mc Donalds. Op de vraag of het leuk was? "Ja en we kregen ook chips. We hebben het erg leuk gehad" In de kleine pretoogjes kun je het plezier nog aflezen. Een enorm goed initiatief van de mensen van de Kinderopvang. Ook weer zo'n enorm belangrijk onderdeel van de Passiespelen. Ze staan nooit op het toneel, maar zijn er wel elke zondag om voor de allerkleinsten te zorgen, zodat pa en ma kunnen spelen.

Vandaag werken Erik en ik weer verder aan de documentaire "Ons Passiespel II". Het filmpje wat nu langzaam vorm begint te krijgen. Na vandaag zou alles op de band moeten staan. Als het maar niet gaat regenen want dan zou het voor vandaag letterlijk en figuurlijk in het water kunnen vallen. Vallen in het water deed het zeker, maar niet door de regen. Het filmpje is klaar, voor dit speelseizoen. De nabeschouwing moet alleen nog gemaakt worden en dan kunnen alle spelers weer genieten van deze leuke terugblik op het seizoen 2010.

Ik hang hint 2 op. De geruchten machine loopt op hoogtempo weer door. Robert Bouten weet het nu zeker! Het heeft met sprookjes te maken. De grote schoen maakt het duidelijk. Het spookje klein duimpje. Maar waar komen de gebroeders Grimm vandaan. "Dat google ik wel even, verdomme mijn telefoon valt telkens uit. Maar dit moet goed zijn!"

Bert meld voor de voorstelling aan iedereen dat hij erg overrompeld is vorige week. "Toen ik wist dat ik moordenaar zou worden dit jaar, wist ik dat ik voor de 100ste keer aan het kruis zou komen. Jullie hebben mij vorige week een dag gegeven die ik niet snel zal vergeten. De Passiespelen van Tegelen zijn één grote familie, en ik ben blij dat ik daarvan deel uit mag maken".

Layla Adriaanse, een van de bewoonsters van huisje 6 en vriendin van Marcel (Pilatus), loopt vandaag op krukken. Hierdoor kan ze vandaag niet meespelen. Ze is met de fiets gevallen, en omdat ze een kind wat voor op de fiets zat belangrijker vond, kijkt ze vandaag op de tribune naar het Passiespel. Layla van harte beterschap en we hopen dat je er volgende week weer bij kunt zijn. Ze vond het spel echter wel geweldig.

Over de voorstelling valt niet zo veel te melden. Het was droog en er gebeurde geen opvallende zaken. Alleen 2 kleinigheden. Muziek werd 2 keer op een verkeerd moment in gestart. "Ja, mijn fout", meldt Peter mij na afloop. De 3000 bezoekers van vandaag zullen het misschien niet eens gemerkt hebben. Onder hem de filmmaker Pieter Kuipers. De regisseur van de film: van God los. Hij verteld dat hij het een erg mooie voorstelling vond. Dat is zeker een compliment.

Na de voorstelling werken Erik en ik hard verder om de laatste opnames te maken. En dit lukt! Te gek! klaar. Nu kan de montage beginnen en kan ik opgelucht de laatste 2 voorstellingen gaan spelen. Laten we hiervan gaan genieten met ons allen.

Veel kinderen lopen na afloop met ballonnen, in de grote tent staat namelijk iemand die met ballonnen leuke dingen kan maken. De kinderen vinden dit geweldig en zelfs ouders staan vol bewondering toe te kijken.

In de grimekamer is Pilo, druk bezig de pruiken uit te kammen. Hij is er vandaag weer bij geweest. Even praten we samen over de laatste voorstelling. Dan is hij er zeker bij. Haar genoeg.

5 September 2010

Als ik s’morgens wakker word en het zonnetje schijnt dan realiseer ik me dat dit een mooie dag gaat worden. Gelukkig geen regen. Dit hebben we de afgelopen weken meer dan genoeg gehad. Vandaag ben ik al vroeg aanwezig. Het passiespel wordt vandaag opgenomen, en men zou graag een proefopname maken van het laatste avondmaal. Dus alle spelers worden vandaag om 12 uur verwacht in kleding, zonder de pruiken. Ik ben iets eerder en maak een rondje. Vier camera’s zijn in de tribune neergezet. Twee staan aan de zijkant van de tribune, de andere 2 staan helemaal achter in. Eén van deze camera’s heeft een lens van 101 keer zoom. Voor de mensen die niet weten hoeveel dit is. Een standaard consumenten camera is uitgevoerd met 10 keer zoom.

Verder zijn in het theater de laatste zaken nog te zien van het gisteren gehouden bluesrock festival. Er staan nog wat containers en in plaats van de banken staan er in het midden stoelen. De banken hebben plaats moeten maken voor het podium van dit jaarlijkse festival. Dit om ons decor niet te beschadigen.

Als ik een korte blik in de regiewagen werp valt mijn mond helemaal open. Kippenvel komt op mijn armen als ik zie hoe scherp deze full-hd opnames worden. Gelukkig krijgen alle spelers de mogelijkheid de voorstelling zelf ook te zien.

De camera repetitie gaat pas rond half een van start. Rijkelijk laat. Wel jammer daar iedereen op tijd klaar staat. We nemen de scène door, waarbij regelmatig gelachen word. Menige speler is erg melig, en men maakt over diverse zaken leuke opmerkingen die bij de collega spelers op de lachspieren werken.

Als we weer achter het toneel aangekomen zijn, zien we dat er al hard gewerkt wordt aan de hoedenshow van vanavond. Enkele weken geleden zijn er hoeden uitgedeeld en is er gevraagd om deze zo mooi mogelijk te versieren en dit vandaag op de catwalk te tonen.

Ik het mannenkleedlokaal is een heuse fotostudio ingericht. Er wordt vandaag foto’s van René gemaakt. Een Duitse fotograag had graag, van de diverse Jezussen van de diverse Passiespelen, foto’s . Op het gezicht van René valt te lezen dat dit een van zijn grootste hobby’s is. Gelaten ondergaat hij deze fotoshoot.

Voor dat Cees vandaag aan de notes kan beginnen, krijgt hij uit handen van enkele spelers een beeldje van een peer. Op deze peer staat de tekst “toffe peer”. Verder zijn de dames van het naaiattelier weer actief geweest. Voor Cees konden ze geen minikostuum maken, maar omdat Cees eenmaal de rol van de ezel heeft vertolkt krijgt hij een ezeltje, kompleet met oorbel. Op dit moment weet noch niemand dat de ezel vandaag zo’n grote rol zou spelen. Paula Nelissen krijgt uit de hand van hetzelfde naaiatelier een vlaggetje met daarop een handje. De rechterhand van Cees. In de Notes van Cees gaat het vooral om de opnames van vandaag. Iedereen wordt erop gewezen dat met alles kan zien met deze camera’s. Let dus goed op, het zou namelijk anders jammer zijn.

Door een file in de buurt beginnen we iets later, er staat een bus nog in deze file. Het aantal bezoekers staat vandaag op 2700, een mooi getal, vooral voor de opnames.

De voorstelling gaat normaal van start. Dan komt de intocht. Dit gaat ook normaal, tot het moment dat we met Waldo (de ezel), naar beneden lopen. Hij houdt kort in. Nadat ik hem een kort duwtje gegeven heb loopt hij weer verder. Dit is wel vaker gebeurd. De trappen zijn erg stijl. Als Waldo op de berg in het midden is aangekomen gaat het even helemaal mis. Hij bokt, iets wat hij nog nooit heeft gedaan. René en de kleine jongen Joram vallen beide eraf. Iedereen staat geschrokken toe te kijken. Het enige dat door me heen gaat is Joram. Deze jongen is nog erg klein en ligt (gelukkig) in het zand. Het had ook een steen kunnen zijn. Of hij geraakt is door de ezel heb ik niet kunnen zien, het ging zo snel. De ezel is snel weg en ik grijp meteen Joram, Als ik hem heb begint hij te huilen. Ik geef hem meteen aan zijn moeder die geschrokken staat te wachten. Dan de blik naar René. Bij het lopen grijpt hij naar zijn been. Als we achter komen meteen de vraag hoe het gaat? Gelukkig alleen last van een vinger. Joram vindt ik in de Soldatenkelder. Samen met zijn moeder en vader. Zijn vader is Romeinssoldaat en natuurlijk erg geschrokken. Hij heeft schaafwondjes op zijn been en wordt door de EHBO verbonden. Hierna valt hij in de armen van zijn moeder in slaap van alle emoties. Na de hof van olijven ga ik er kort bijzitten. Joram wordt wakker en het gaat al weer wat beter. Ik krijg een High Five! En even later een dubbele, terwijl hij op mij afloop. Het mooiste wat ik vandaag gezien heb. Dit is toch een teken dat het weer goed gaat. Gelukkig, het had ook anders kunnen gaan, maar niet teveel aan denken.

Verder gaat de voorstelling wel lekker. Je hebt op zo’n moment wel het idee dat er nog meer mis zal gaan. Gelukkig blijft dit ons verder gespaard. Als we opkomen tijden het applaus zie ik rechts Cees staan met in zijn armen de kleine Joram. De tranen schieten me in de ogen. Samen met Cees komt hij als laatste op. Cees toont aan het publiek zijn beentje, die nog harder gaan klappen! Waarzinnig wat mooi! Als een volleerd acteur buigt de kleine jongen samen met Cees en Paula naar het publiek.

Ik spreek nog enkele collega Passiespelers uit Sommersdorf. Zij hadden het erg mooi gevonden. Bijzonder leuk is dat mijn leraar Paddy er vandaag is. Ik zag hem zitten op de eerste rij, precies in het midden. Hij was nooit gekomen. Het trok hem niet zo. Maar hiervan is hij helemaal genezen. “Ik had dit nooit verwacht, ik ben er over 5 jaar zeker weer bij”, verteld hij me met zijn Iers accent.

Hierna snel klaarmaken voor de hoedenshow. Een erg leuke avond doordat er vele zijn die er erg veel werk van gemaakt hebben. Zelfs Joran loopt samen met zijn zusje mee in de hoedjesshow. Een erge mooie en vooral leuke afsluiting van deze bewogen dag, die gewonnen werd door Nel Cremers in haar uitvoering van de Processierups.

Volgende week de laatste…

12 september 2010

De laatste! Dit gaat de hele week al als een storm door mijn hoofd. Je weet dat het eraan zat te komen, dat we 23 mooie voorstellingen hebben mogen spelen, dat het langzaam te koud gaat worden, het is goed zo. Maar toch, melancholische gevoelens spelen door mijn hele lijf. Einde aan 2.5 jaar werken met de groep, waarbij het zo leuk was. Het schrijven van dit dagboek na de repetities en de voorstellingen. Het is bijna voorbij, maar nog niet helemaal. Nog eerst even de voorstelling van vandaag.

Als ik op deze 12de september wakker wordt huilt de hemel. Het regent en ik bereid me erop voor dat het vandaag wel weer een “natte” voorstelling gaat worden. Gelukkig is dit niet de eerste keer, en hebben we de beste voorstellingen in de regen mogen spelen.

Voordat ik afreis naar Tegelen werk ik nog even aan het filmpje van Erik en mij. Het einde maak ik vandaag. Misschien niet de beste keus om dit vandaag te maken. Af en toe schieten me de tranen in de ogen.

Dan lekker richting Tegelen. Het wordt maar droger en drogen richting Tegelen, maar als ik er ben regent het hier ook weer. Illusie is dus weg. In de Doolhof zijn er veel al aan het werk. Alles wordt voor het laatst in gereedheid gebracht voor een mooie voorstelling. Er hangt een spandoek met de tekst: "Jullie waren grandioos".  Groter en groter wordt de groep achter het toneel en iedereen heeft een blik van weemoed op het gezicht. In de tent wordt de disco opgebouwd voor het feest straks. Ik pak me op voor mijn laatste rondje door het theater. Grote plassen water liggen ook op de weg het theater in. 2750 bezoekers zullen hier vandaag aan voorbij lopen. Het graf is met een enorm stuk plastiek afgedekt om te voorkomen dat er teveel regen inkomt.

Weer aangekomen achter het toneel, zijn er mensen die cadeautjes weggeven. Zo krijg ik een mooie foto van Arjan met alle apostelen erop. Zeer mooie foto.  Een boekje “Johannes, het verslag van een ooggetuige”, en vele andere leuke aandenkens aan dit seizoen.

Ik zie de ouders van Joram. Meteen gaat weer even de gedachte naar vorige week. Benieuwd vraag ik hoe het met ons kleine spelertje gaat. Gelukkig gaat het erg goed. Hij heeft er de afgelopen week weinig last meer van gehad.

Dan is het tijd voor de Notes van Cees. In de tent klimt hij op de tafel. In de hand een ingepakt pakje. Hij vertelt dat hij bij alle voorstellingen geen eitje heeft gekocht. De laatste voorstelling had hij beloofd om er te kopen. 39, of te wel 40 min 1. Hij pakt ze uit en vertelt dat iedereen er 1 mag pakken die er graag een wil. Hierop reageert ons “Eiervrouwtje” met de vraag of hij haar handel kapot wil maken. Dan herstelt onze regisseur zich en belooft ze te gaan verkopen. Verder spelen dan emoties een rol in zijn verdere verhaal. “Neem allemaal wat mee van dit Passiespel. Alles wat we gespeeld hebben zul je dagelijks ook gaan tegen komen. Het is geen einde! We hebben samen veel meegemaakt de afgelopen jaren. Er zijn nieuwe spelertjes geboren maar we hebben ook spelers verloren”. Hierbij denk ik aan mijn schoonvader, die ik dit seizoen verloren heb. Dan valt ook Cees even stil…. “Mijn god wat heb ik het leuk gevonden om met jullie te werken, ik hou van jullie allemaal”, zegt hij terwijl een traan naar beneden rolt. “Geniet maar extra van deze laatste voorstelling, en maak er een mooi einde aan”.

Zoals elke zondag loop ik richting de plek waar Waldo binnen komt. Het is 14:15 uur, dus eigenlijk nog een beetje te vroeg. Dan komt de Trailer aan rijden met onze ezel erin. Ook vandaag steekt hij weer vrolijk zijn hoofd boven de klep uit om te kijken of hij er al is. Roel de eigenaar van Waldo vertelt me dat hij erg nerveus is voor vandaag. Ook hij heeft er de afgelopen week erg mee gezeten. Waar het aan lag zullen we toch nooit weten want dieren blijven onvoorstelbaar.

Dan gaan we klaarstaan. Nog even een groepsknuffel met alle apostelen. Voor de laatste keer is dit een erg leuk gebaar. Dan klinkt een stem uit de geluidsinstallatie. Doordat het nog erg druk is bij de kassa begint de voorstelling enkele minuten later.

Enkele minuten later klinkt dan toch de gil. De start van de laatste voorstelling. Het regent nog steeds maar het loopt lekker. Tijdens de intocht gaat menig hart sneller kloppen. Zou het goed gaan vandaag. Ook René is lichtelijk onzeker. Joram laat zich op de ezel zetten alsof er niets gebeurd is, wat een held. Hij had mij verteld dat hij vandaag een wortel en een brandnetel had meegenomen voor Waldo. De wortel omdat hij het afgelopen seizoen zo goed zijn best had gedaan en de brandnetel omdat hij ook een beetje stout is geweest.

In de pauze bedankt Erik Derikx zijn dragers. Ze krijgen allemaal een flesje drank met daarop de afbeelding van een 10 tonner. "Ik ben niet de lichtste, dus het zal gevoeld hebben als 10 ton". Nog een keer dragen ze Erik. Hij krijgt ook een cadeau terug, een leuk T-shirt met de namen van de dragers en de tekst: "Oétvaart Vereiniging weej drage os 't Lap-Lazarus". Verder heeft het team van Lou voor iets lekkers gezorgd in de pauze. Weer erg lekker.

Verder verloopt de voorstelling erg goed. Voordat ik begin aan de laatste monoloog van Johannes schiet het hele seizoen kort door mijn hoofd en dan begin ik: “Ik ben de weg……”

Tranen lopen over de wangen als ik samen met Marja afloop. Dan de microfoon af en applaus halen. God wat is dat lekker. Als dan als laatste Cees opkomt laait het geluid nog eenmaal op. Naar de spelers groep maakt hij het gebaar dat hij ons wil omhelzen. Dan de laatste zwaai en af. Het seizoen is nu werkelijk finito

Snel een pilsje en dan kan het knuffelen beginnen. Tranen lopen over wangen. Na een korte tijd slaat dit om in lachen. Gasten kunnen nu komen en Wil van Horck loopt richting de doorgang. Wederom positieve reacties. Erg leuk vindt ik het dat Marieke van Leeuwen er vandaag is. In 2000 maakte ze deel uit van het regieteam en schreef zij de tekst. Nu heeft ze het spel gezien. "Ik had kaarten besteld maar dankzij Frans zat ik nu beter". Ook zij is erg positief. “Natuurlijk zijn er dingen die ik iets anders gedaan zou hebben, maar dit was een erg mooi Passiespel. Erg knap gedaan”.

Dan op naar de grimekamer waar het al een drukte van belang is. Pilo gaat mijn haar eraf halen. Na een dikke 2 jaar zal ik weer een kortgeknipt kopje krijgen. Het voelt erg raar als zo langzaam mijn nek weer leeg aanvoelt. De baart eraf en dan ben ik weer de Mario van voor 2 jaar. Een echte afsluiting van dit seizoen. René twijfelt wat hij zal doen, eraf of alleen een beetje korter. Na een kleine discussie wordt besloten eraf, en een korte tijd later staat ook hij kortgeknipt weer buiten.

Wim Beurskens neemt buiten, waar het ondertussen droog is geworden, het woord. Hij weet te melden dat 46000 bezoekers de poorten van de Passiespelen zijn gepasseerd en dat het publiek aan het verjongen is. Gelukkig want dit geeft hoop voor de toekomst. Een bijzonder woord van dank gaat uit naar de 2 J’s. Jezus en Joram. René krijgt uit handen van Wim een kunstwerk voorstellend de intocht, Joram krijgt een foto. Het andere cadeautje, wat in papier zit van Intertoys, wordt gretiger aangenomen. Da’s toch veel mooier. Hierna komt Lex, onze producent, aan het woord. Dan Robert Bouten. Hij is geheel nieuw binnen onze groep. Een echte Venlonaer die in volleert Tegels vertelt hoe leuk dat hij het gevonden heeft. “Ik had nooit gedacht dat ik Tegelen zou gaan missen, maar dit is zeker het geval. Mocht het mij gegeven zijn dan ben ik er in 2015 zeker weer bij!”

Lou Cruisbergh reikt een aandenken uit aan iedereen die heeft meegewerkt aan de Catering. Een gouden handje met een parel erin. Ze hadden gouden handen en waren een parel in de passiespelen van 2010. En terecht!

Het laatste woordje is voor Cees. Samen met Paula sluit hij af. Dan op naar het buffet. Voor de kinderen is er friet. Erg leuk voor de kinderen want dit hebben ze moeten missen bij de première. Er waren al gezinnen op weg naar huis maar toen ze dit zagen werden de tassen toch weer even neergezet. Onder genot van muziek van de disco en de boerejoekskapel laten we het ons aangenaam smaken.

Dan neem ik de microfoon om te beginnen met de haarveiling. Voor het Victorfonds verkopen we de afgeschoren haren. De oude eigenaar mag starten met bieden, en uiteindelijk levert dit toch wel heel wat geld op voor dit fonds. De haren van René gaan voor 30 euro van de hand. Pastoor loopt rond om het overal te innen. Erik Derikx krijgt alle dopjes van de drankflesjes. Deze wordt opgebracht met een steekwagen. 3000 liter bier is er opgedronken in het afgelopen seizoen krijgen we te horen van Lou.

Dan gaat het feest beginnen wat nog een lange tijd zou duren.

Ook na vandaag blijven we actief. Natuurlijk komen de reizen nog, waarvan we op deze site natuurlijk ook melding van gaan maken.

Ik zou ook graag vanaf deze plaats alle lezers willen bedanken en vooral de leuke reacties. Dit gaf mij het gevoel dat jullie mijn werk op deze site leuk hebben gevonden en dat ik er zeker mee zal doorgaan.

De foto's van de Disneyland reis!!!

Foto's van de reis naar Luxemburg